of 59147 LinkedIn

Verbazing

E. Göbbels Reageer

Na de recente Thorbeckelezing van Minister Ollongren reageert de aangesproken Thorbecke 'zelf'. Hij haalt woorden en voorbeelden van de minister aan en plaatst ze in een bredere context. 

Excellentie,

Met verbazing heb ik kennisgenomen van de vrijheden die u zich, onder aanroeping van mijn borstbeeld, biografie en voortschrijdende tijd, meent te kunnen permitteren jegens mijn persoon. Ik stel voor elkaar niet te tutoyeren. Dit voor wat betreft de vorm.

Inhoudelijk spreekt u het onbehagen aan over de manier waarop het land bestuurd wordt. Ik hecht eraan te nuanceren: hoe het land thans bestuurd wordt. U stelt dat de scheidslijnen toenemen. Daar maakt u een terecht punt. Waar grofweg de 'booming' Randstad in het westen is, liggen daarbuiten de krimpgebieden. Er is sprake van een toenemende ruimtelijk en sociaal-economische tweedeling. In een land zo klein als het onze. Een land waar u en ik voor wensen dat iedereen dezelfde kansen heeft, ongeacht waar je opgroeit.

Wat is wijsheid? Misschien is het wijs thema's evenwichtiger te benaderen. Door te overdenken of de kwaliteit van Nederland baat heeft bij verdere concentratie of deconcentratie op economisch, demografisch en bestuurlijk niveau?

Welk effect kan een evenwichtiger sociaal-economische ontwikkeling voor heel Nederland hebben? Misschien hoeft die zoon van die moeder in de Achterhoek niet meer zo nodig te verhuizen. En als hij daar wel voor kiest zou de woningverkoop geen zorg hoeven te zijn. En die dochter in Amsterdam krijgt mogelijk sneller een betaalbare woning.

Vanuit duurzaamheid en 'woningnood' is het moeilijk uit te leggen, dat in delen van het land woningen onder de slopershamer verdwijnen. En tegelijkertijd honderdduizenden woningen bijgebouwd moeten worden, juist waar de ruimte het schaarst is, de leefkwaliteit het meest onder druk staat, en klimaatadaptatie de grootste investeringen vergt.

Als bestuurder lijkt u gecharmeerd van experimenten. Door grotere gemeenten meer beslissingsbevoegdheden te gunnen. Of meer en verschillende samenwerkingsvormen tussen gemeenten toe te laten. Prima. Maar hoe borgt u de democratische legitimiteit? Bijvoorbeeld bij de nieuwe informele bestuurslaag van de Metropool Regio's? En hoe ziet u de gemeentelijke opschaling als proces? Is een abstract getal van bijvoorbeeld 100.000 leidend als minimale gemeentegrootte? Kijkt u wel eens naar Zwitserland of Canada? Landen die in menig opzicht tot de beste landen ter wereld worden gerekend. Zwitserland kent vele kleine gemeenten. Zij werken uitstekend samen. Er zijn zelfs vijf kantons (deelstaten) met minder dan 40.000 inwoners.

Canada kent drie bestuurslagen: rijk, provincies of territoria en gemeenten. Van de tien provincies heeft een provincie 140.000 en een ander 500.000 inwoners. De drie territoria tellen ieder afzonderlijk minder dan 50.000 zielen. De lijst van 100 grootste steden van Canada begint bij 50.000. En bijna de halve lijst van de opgesomde gemeenten blijft binnen de bandbreedte tot 100.000 inwoners. Er is een provinciehoofdstad die deze top 100 niet haalt.

Nou niet op mij vitten en rangschikken onder uw frame van 'tegendenkers'. Wie, zoals u, Descartes een warm hart toedraagt blijft redelijker. Zie in mij wat ik wel ben: een mee- en vooruit-denker. Niets meer en niets minder.

Hoogachtend,
R. Thorbecke

(E. Göbbels, raadslid in Hilversum)

Verstuur dit artikel naar Google+

Reageer op dit artikel
















Even geduld a.u.b.