of 59345 LinkedIn

Te veel drempels

Reageer
Het is de Week van de Toegankelijkheid. Extra aandacht voor gehandicapten is hard nodig, stelt Jaap van Velzen. Er zijn nog veel drempels te slechten.

Mensen met een verstandelijke of lichamelijke beperking vragen landelijk én lokaal om aandacht voor belemmeringen die het hen onmogelijk maken om vanzelfsprekend deel te kunnen uitmaken van de samenleving. Ontoegankelijkheid zit niet alleen in gebouwen en dienstverlening, maar ook in contacten met mensen die niet verder kijken dan de beperking.

 

Voor een kleine twee miljoen mensen in Nederland (niet alleen mensen met een ernstige fysieke handicap!) blijkt die toegankelijkheid nog op flink wat barrières te stuiten. Ze hebben te maken met onneembare drempels, en stuiten op onbereikbare pinautomaten, slecht toegankelijk openbaar vervoer, tegen (overheids) personeel dat zich afzijdig houdt, tegen onbruikbare toiletten en onwaarschijnlijk veel hindernissen op straat. (Fysieke) toegankelijkheid voor iedereen, dus ook voor mensen met kinderwagens en koffers, voor dunne, dikke en lange mensen is géén vanzelfsprekende zaak.

 

Daarom gaat driekwart van de mensen met een beperking op zoek naar goede informatie over toegankelijkheid voordat ze een stad of evenement bezoeken. Echter: 80 procent van alle 441 gemeenten het wat dat betreft op hun website flink afweten. In veel gemeentelijke nota’s en rapporten – en niet te vergeten in de Wet maatschappelijke ondersteuning (Wmo) – worden de beste bedoelingen en ambities uitgesproken. Maar recent onderzoek geeft aan dat hoogstens eenvijfde van de gemeenten structureel beleid voert op fysieke toegankelijkheid (afgemeten aan de digitale informatie op internet). Een recent bericht op de website van Digitaal Bestuur spreekt dan ook van een ‘blinde vlek’ in de informatievoorziening.

 

Ondanks de zo populaire citymarketing en pogingen van gemeenten om zich sterk te profileren, wordt zo al jaren om een groot reservoir aan potentiële klanten heengelopen. Want gehandicapten en ouderen leveren geld op – mits je gastvrijheid én toegankelijkheid uitstraalt. Gemeenten en ondernemers moeten op dit punt echt de handen ineen slaan.

 

Zo stond in een recent onderzoek in een aantal gemeenten het niet behulpzaam zijn van winkel- en horecapersoneel in de top-3 van argumenten van fysiek gehandicapten en ouderen om een zaak voortaan te vermijden. Terwijl het misverstand dat deze doelgroepen grotendeels van de bijstand leven, vaak werkloos zijn, en niet of nauwelijks reizen levensgroot boven die markt blijft hangen.

 

Hoe komt het eigenlijk dat deze vorm van beschaving zo slecht doordringt? Dat ondanks allerlei taskforces van de overheid en decennia van gehandicaptenbeleid er nog een Week van de Toegankelijkheid moet zijn? Eén reden is dat iemand die goed ter been is, zich simpelweg niet kan inleven in een beperking. Een andere is dat toegankelijkheid in de ogen van beleidsmakers vooral gaat over welzijn. Dat is een misverstand, het gaat vooral ook om beton en stenen - de openbare ruimte. Echter: het ‘zieligheidsaspect’ van de gehandicapte en hun inperking door de Wmo zijn nog steeds de belangrijkste politieke bouwstenen voor toegankelijkheidsbeleid.

 

De gemeenten moet als eerstverantwoordelijke voor de openbare ruimte hierin nu echt het voortouw en de regie nemen. Betere toegankelijkheid voor iedereen is zonder meer noodzakelijk. Maar het wordt pas écht een positieve hype als die 12 procent van de Nederlandse burgers serieus wordt genomen en als al die aan belangenorganisaties en taskforces bestede budgetten worden benut om de schop te hanteren, fysieke barrières te slechten en zo die vergeten, maar veelbelovende markt aan te boren.

 

Jaap van Velzen, directeur Brain Management en auteur van ‘De vergeten markt’, een onderzoek naar de gemeentelijke informatievoorziening over toegankelijkheid.

 

Verstuur dit artikel naar Google+

Reageer op dit artikel
















Even geduld a.u.b.