of 59123 LinkedIn

Mensenhandel vergt lokale aandacht

Reageer

Juist gemeenten zijn, vanuit hun positie dichtbij de burger, in staat om maatschappelijke problemen aan te pakken. Dat geldt zeker ook voor de bestrijding van mensenhandel en seksueel geweld.

Nieuwe raden en colleges gaan de komende vier jaar het lokale beleid bepalen dan wel controleren. Een belangrijke taak, zeker omdat sinds de decentralisatie in 2015 taken van het rijk zijn overgeheveld naar de gemeente. Gemeenten spelen dus steeds meer een sleutelrol in het leven van vooral kwetsbare inwoners.

Op 1 februari ben ik aangetreden als Nationaal Rapporteur Mensenhandel en Seksueel Geweld tegen Kinderen. In de afgelopen weken heb ik een ronde gemaakt langs partijen in het veld. Daarbij is de veelomvattendheid van de problematiek me weer heel duidelijk geworden. Zowel mensenhandel als seksueel geweld tegen kinderen komen overal voor; in kleine en grote gemeenten. Hoewel beide fenomenen qua aard en omvang van elkaar verschillen, hebben zij gemeen dat zij zich veelal afspelen in het verborgene: achter de voordeur, in de kleedkamer van de sportclub, online, na school. Om het te kunnen waarnemen, moet je erkennen dat het voorkomt, er meer over willen weten en ernaar op zoek gaan. Zoals Johan Cruijff zei: je gaat het pas zien als je het doorhebt.

Juist gemeenten zijn in staat om deze maatschappelijke problemen aan te pakken, vanuit hun positie dichtbij de burger en als spin in het web van organisaties die zich bezighouden met mensenhandel en seksueel geweld tegen kinderen. Maar hoe doe je dat? De burgemeester en de wethouders met bijvoorbeeld de portefeuilles Zorg of Jeugd kunnen met hun aanzien en netwerk partijen bij elkaar aan tafel krijgen. Ze kunnen zichzelf afvragen: is onze gemeente in staat om te signaleren? Hebben we voldoende kennis in huis? Zijn onze acties verankerd in beleid en samenwerkingsafspraken? Weten we wie kwetsbaar is? Maken we onze kinderen weerbaar om slachtofferschap te voorkomen? Hoe kunnen we organisaties als (sport)verenigingen en scholen stimuleren om bij te dragen? Krijgen slachtoffers de zorg die zij nodig hebben? En: is ons beleid wel effectief?

Dat zijn vragen die ook raadsleden kunnen stellen aan bestuurders. Zij moeten er immers op toezien dat afspraken geen papieren werkelijkheid blijven. Zij kunnen het college oproepen om het beleid aan te scherpen en de uitvoering te verbeteren. En indien deze thema’s nog niet op de politieke agenda staan, kunnen zij ze (blijven) agenderen door raadsvragen te stellen. Op kabinetsniveau staan mensenhandel en seksueel geweld tegen kinderen stevig op de agenda, wat steeds betere afstemming tussen de landelijke en lokale aanpak mogelijk maakt.

Slachtoffers verdienen onze steun en maximale inzet om deze misdaden te voorkomen en daders te stoppen en te straffen. Dat begint dichtbij, in de wijk en de buurt, in de stad of het dorp; daar waar overheid en burgers elkaar goed weten te vinden; in de gemeente dus. Als Nationaal Rapporteur wil ik gemeenten stimuleren zich onvermoeibaar in te spannen voor wat zonder die inspanning mogelijk onzichtbaar blijft.

Herman Bolhaar, Nationaal Rapporteur Mensenhandel en Seksueel Geweld tegen Kinderen

Verstuur dit artikel naar Google+

Reageer op dit artikel
















Even geduld a.u.b.