of 59345 LinkedIn

Integriteit in de netwerksamenleving

Zeger van der Wal 3 reacties

De wijze waarop de overheid zich tot de samenleving verhoudt, is enorm aan verandering onderhevig en dat heeft ook implicaties voor integriteit en integriteitsbeleid.

Steeds vaker ontstaan initiatieven en pilots vanuit de voorwaardenscheppende, participatieve rol die overheidsorganisaties zich aanmeten. Zij vragen ook nadrukkelijk initiatief van burgers, lokale burgerschapsinitiatieven, bedrijven en non-profitorganisaties. Overheden zeggen hun werkprocessen in toenemende mate ‘van buiten naar binnen’ en ‘vanuit de maatschappelijke opgave’ in te willen richten. Deels is dit een reactie op de assertieve burger, die meer vrijheid, verantwoordelijkheid en regie vraagt en soms ook opeist vanuit het idee dat de overheid beter en sneller kan leveren (en ook wel weet hoe dat zou moeten).

 

Er wordt in toenemende mate van ambtenaren en bestuurders verwacht dat zij controle en verantwoordelijkheden ‘loslaten’ door beleid en diensten veel meer samen met burgers, bedrijven en maatschappelijke organisaties te ontwerpen en te verzorgen, dus in co-creatie en in coproductie. Dat is gemakkelijker gezegd dan gedaan. Overheden komen daardoor in een spagaat terecht, omdat stakeholders nog steeds wel verwachten dat het bestuur het voortouw neemt - en de schuld krijgt als zaken fout gaan - terwijl dat bestuur steeds minder vanzelfsprekend ook de autoriteit en de legitimiteit heeft om door te pakken. Duidelijk is dat horizontaal beleid maken en uitvoeren zowel kansen als risico’s genereert. Ons huidige integriteitsbeleid geeft zich echter nog nauwelijks rekenschap van de steeds horizontalere wijze waarop beleid en bestuur plaatsvinden.

 

Zijn overheden ook medeverantwoordelijk voor het gedrag van hun maatschappelijke en private partners? Zo ja, hoe dek je dat af en organiseer je dat? Zo nee, hoe leg je dat uit aan burgers en hoe reageer je als een partner in je netwerk over de schreef gaat? Burgers kijken het openbaar bestuur daar toch altijd extra op aan, zo werkt dat nu eenmaal. Wat is daarbij de balans tussen een contractuele en juridische benadering en een benadering waarin wederzijds vertrouwen centraal staat? Hoe kun je inclusief zijn en tegelijkertijd waken voor al te groot amateurisme? Hoe waarborg je de veiligheid en vertrouwelijkheid van informatie als je deze, soms in verregaande mate, moet delen met diverse soorten partners, zowel organisaties als individuen?

      

(Semi)publieke organisaties gaan momenteel heel verschillend om met deze spanningsvelden. Steeds vaker wordt van externe adviseurs en interim-krachten verwacht dat zij de gedragscode van de organisatie ondertekenen voordat hun overeenkomst aanvangt. Andere organisaties ontwikkelen integriteitstrainingen voor hun netwerkpartners om hun bewustwording te vergroten vanuit de overweging dat dit naast een betere samenwerking ook risico’s verkleint.

 

Ook is na jarenlang experimenteren met interactieve beleidsvorming en co-creatie het besef ontstaan dat de publieke sector als partner toch een bijzondere verantwoordelijkheid draagt en deze ook mag signaleren en uitdragen. Daarbij past ook dat burgers uitleg krijgen dat zij niet alleen meer met de vinger naar de overheid mogen wijzen als een partnerschap niet direct aan de vaak hoge verwachtingen voldoet. In een netwerksamenleving hebben zowel succes als falen vele vaders.

 

Zeger van der Wal, bijzonder hoogleraar Ien Dales Leerstoel aan de Universiteit Leiden namens het CAOP

Verstuur dit artikel naar Google+

Reageer op dit artikel
















Even geduld a.u.b.

Reactie op dit bericht

Door p op
Horizontaal of verticaal samenwerken is niet wat 'spanningen' oplevert.... het gaat er om dat je als ambtenaar vanuit eigen duidelijke normen/waarden werkt.

En ja, het soms bijzondere karakter van de ambtenaar maakt dan inhuur soms best ingewikkeld-moet je dan ook gewoon niet doen...
Door W & R op
Trek eerst maar eens de in 2016 aan de werkgroep Integriteit Limburg uitgereikte Ien Dales Award in.

Spanningsvelden ontstaan als wet- en regelgeving door bestuurders en ambtenaren doelbewust willekeurig worden toegepast en daar geen enkele correctie op volgt.
Door De waarheid sprekende Klokkenluider. (De liegende, democratie ondermijnende ambtenaren ten koste van de nabestaanden en andere burgers.) op
De waarheid sprekende Klokkenluider.

De liegende, democratie ondermijnende ambtenaren ten koste van de nabestaanden en andere burgers.

Klokkenluider Van Buitenen (voormalig EU ambtenaar) verwijt de overheid, de gemeente Enschede en een groot aantal overheidsfunctionarissen onder andere dood door schuld, het plegen van meineed, valsheid in geschrifte, misleiding van de rechtbank en tal van andere ambtsmisdrijven. „Het is zo veelomvattend, dat ik het maar typeer als ondermijning van de rechtstaat”.

Ambtenaren hebben een wettelijke meldingsplicht, o.a. in Enschede denken ze, van sociaal domein ambtenaren t/m leidinggevenden v/d afdeling vergunningen er geheel anders over.
Het zoveelste voorbeeld van liegende en elkaar dekkende ambtenaren en we betalen ze er ook nog voor, via het belastinggeld, de schooiers.

Een club slapjanussen, bang voor alles en slechts volgers van deze angsten. Ontsla deze ambtenaren direct, ze voegen niets toe aan een democratie en ondermijnen deze slechts!

Verwacht geen respect van burgers klootzakken! Dit moet je verdienen!