of 59318 LinkedIn

Geen werkbaar alternatief stadsdeelraden

Roderic Evans-Knaup Reageer

Anderhalf jaar geleden reageerde het college van B&W van Amsterdam negatief op het plan van minister Donner om de gekozen stadsdeelraden af te schaffen. Ten onrechte, betoogde destijds Red Amsterdam, de lokale partij in de Amsterdamse gemeenteraad. Al bij de gemeenteraadsverkiezingen in 2010 pleitte Red Amsterdam voor het op termijn afschaffen van de stadsdelen: niet als bezuinigingsmaatregel, maar ter bevordering van een effectiever, efficiënter en transparanter stadsbestuur. In de huidige situatie vallen er aan de ene kant gaten, terwijl er tegelijk overlappingen zijn in de verdeling van verantwoordelijkheden tussen de stadsdelen en het centrale stadsbestuur.

Inmiddels is de afschaffing van de stadsdelen bijna een feit: de Tweede Kamer stemde al in met het wetswijzigingsvoorstel, het wachten is nog op de zeker lijkende goedkeuring van de Eerste Kamer. Het is nu aan het stadsbestuur om een werkbaar alternatief te vinden voor de stadsdeelraden om de stad optimaal te kunnen besturen. Er heerst echter grote verdeeldheid in de Amsterdamse coalitie: VVD is voor de afschaffing van de stadsdelen, de PvdA en GroenLinks zijn mordicus tegen en trachten om, onder grote druk van een achterban van oud-stadsdeelbestuurders en andere lokale partijmastodonten, zoveel mogelijk van het huidige stadsdelenstelsel te behouden.

 

Ondertussen heeft de Amsterdammer zich duidelijk uitgesproken tegen het huidige stadsdelenstelsel. Uit onderzoek onder bijna 1.000 Amsterdammers blijkt dat slechts 18% van de ondervraagden voor het behoud van de huidige situatie is. Bijna de helft van de ondervraagden is voor een sterke inperking van de taken en bevoegdheden van de stadsdelen en een kwart van de ondervraagden is zelfs voor het opheffen van de stadsdelen. Bovendien wees het onderzoek uit dat Amsterdammers nauwelijks weten wat de stadsdelen doen, niet weten welke bevoegdheden de stadsdelen hebben en waarvoor ze bij het stadsdeel of juist de centrale stad moeten zijn. Lokale democratie is een wassen neus als je als burger niet weet waar je met je vraag of klacht terecht kan en voortdurend van het kastje naar de muur gestuurd wordt.

 

De tweespalt in de coalitie heeft inmiddels geleid tot een moeizaam compromis. In het voorstel van het college waarover eind november door de gemeenteraad is besloten, worden de stadsdeelraden vervangen worden door bestuurscommissies met een beperkt aantal direct gekozen leden, waarvan de taken en bevoegdheden echter nog altijd onbekend zijn.

 

Het grootste en belangrijkste bezwaar tegen dit plan is dat er bij de besluitvorming over het nieuwe bestuurlijk stelsel de verkeerde prioriteiten worden gesteld. In plaats van eerst te bepalen welke taken en bevoegdheden je als gemeenteraad wil delegeren op stadsdeel- of wijkniveau, wordt nu begonnen met het vastleggen van de vorm en het aantal poppetjes. Door  niet eerst te kiezen voor de beste en meest logische verdeling van taken en bevoegdheden tussen centrale stad en stadsdelen, dreigt de taakverdeling straks uit te monden in een compromis, als uitkomst van een politieke strijd tussen voorstanders van respectievelijk minimale en maximale bevoegdheden voor de stadsdelen.

 

Bovendien zal de keuze voor gekozen bestuurscommissies leiden tot een verantwoordingsprobleem. De leden van de bestuurscommissie worden rechtstreeks door de burger gekozen, maar de commissies vallen onder de directe verantwoordelijkheid van de gemeenteraad en B&W. Aan wie leggen de bestuurscommissieleden uiteindelijk verantwoording af: de mandaatgever of de kiezer?

 

De gemeenteraad had eerst moeten besluiten over de inhoud van het nieuwe stelsel, daarna pas over de vorm. Als de nieuwe deelraden vooral een adviserende taak krijgen, zou gekeken kunnen worden naar een stelsel naar Rotterdams voorbeeld, met door de gemeenteraad gekozen wijkadviesraden. Wanneer er daadwerkelijk taken en bevoegdheden aan de deelraden gegeven worden, zou gekozen kunnen worden voor raadscommissies, die gevormd worden door gemeenteraadsleden, eventueel aangevuld met duo-raadsleden om de werkdruk beheersbaar te houden.

 

Het instellen van raadscommissies zou een einde maken aan de verwarring die bestaat over wie waarvoor verantwoordelijk is. Een raadscommissie komt onder de verantwoordelijkheid van de gemeenteraad en het college van B&W te vallen. Dat zorgt ervoor dat de Amsterdammer weet waar hij terecht kan: dat is altijd bij de gemeenteraad.

 

Amsterdammers hoeven niet zo nodig te kiezen wie de deelraden besturen.
Zij willen gewoon dat de stad goed bestuurd wordt.

 

Roderic Evans-Knaup, fractievoorzitter Red Amsterdam

Verstuur dit artikel naar Google+

Reageer op dit artikel
















Even geduld a.u.b.