of 59274 LinkedIn

Bezint eer ge met regionale samenwerking begint

Saskia Kuhlmann en Coen Modderman Reageer

Er is regelmatig kritiek op regionale samenwerking tussen gemeenten, zoals op (het gebrek aan) democratische legitimatie. Goed bij bepaalde zaken stilstaan bij aanvang van een samenwerkingstraject kan veel problemen voorkomen en veel kosten besparen. 

Zorg voor een tijdige betrokkenheid van de betreffende gemeenteraden. Organiseer regionale informatiebijeenkomsten met de mogelijkheid tot het stellen van vragen. Let daarbij op de timing: overdag hebben veel raadsleden andere werkzaamheden en ’s avonds kan zo’n informatiebijeenkomst conflicteren met ander raadswerk. Deel bovendien stukken met de voor raadsleden relevante informatie voor het geval een deel van de raadsleden niet bij zo’n vragenronde kan zijn. Op deze wijze voorkom je dat gemeenteraadsleden later voor voldongen feiten worden geplaatst.

 

Ten behoeve van draagvlak is betrokkenheid van gremia als participatieraden, sociale adviesraden en tevens van de professionals uit de praktijk van belang. En dan niet (alleen) de usuals suspects, zoals de woordvoerders/relatiemanagers, maar juist ook personen van ‘de werkvloer’, cliëntenraden en ondernemingsraden. De ervaring leert dat dit bijzonder waardevolle inhoudelijke inzichten oplevert, onder meer omdat je dan kan toetsen of het beleid dat achter de regionale tekentafel is bedacht, werkbaar is in de praktijk. Hierbij geldt wel: doe het goed of doe het niet. Op schijninspraak en windowdressing zit niemand te wachten.

 

Bij regionale samenwerking creëer je een of meer extra lagen. Dikwijls komt er een uitvoeringsorganisatie en mogelijk, als schakel tussen die organisatie en afzonderlijke wethouders, een stuurgroep/regionaal bestuur, bestaande uit enkele wethouders. Hoe meer lagen, hoe groter het risico op communicatieproblemen. Zeker bij een calamiteit willen alle wethouders hun gemeenteraad tijdig en goed kunnen informeren. Zorg daarom voor korte lijnen, zorg ervoor dat men elkaar kent en zorg voor een duidelijk protocol wie in welke situatie en in welke hoedanigheid inlichtingen verstrekt.

 

Wanneer op basis van coalitieakkoorden/beleidsplannen van de afzonderlijke gemeenten één regionaal visiestuk wordt gemaakt ten behoeve van de samenwerking, dan is het makkelijk om naar de overeenkomsten te zoeken en de visie daar goeddeels op te baseren. Minstens zo relevant is om ook meteen de belangrijke verschillen en de pijnlijke vragen te bespreken. Wat doen we als het misgaat? Hoe gaan we uit elkaar en wie betaalt dan de rekening? Men kan dan gerichter samenwerken door al vroeg te ontdekken op welke (deel)terreinen samenwerking wel/geen potentie heeft. Bovendien voorkom je een (te) vage opdracht voor de uitvoeringsorganisatie waarbij onder het oppervlak nog allerlei pijnpunten zitten. In een FD-artikel over huwelijkse voorwaarden (5/9/2015) staat het zo: ‘Een huwelijk dat goed is uitonderhandeld vóór de gang naar het stadhuis heeft een betere kans van slagen, zo stelt een groep pionierende juristen.’ Hetzelfde geldt voor regionale samenwerking.


Saskia Kuhlmann, strategisch adviseur sociaal domein bij Haute Equipe Partners in Public en

Coen Modderman, juridisch adviseur bij Haute Equipe Partners in Public en onderzoeker bij de Universiteit Utrecht.

Verstuur dit artikel naar Google+

Reageer op dit artikel
















Even geduld a.u.b.