of 59281 LinkedIn

Simpel probleem

Rob Edens 1 reactie
Het debat over de eurocrisis gaat langzaam maar zeker over van de vraag hoe de huidige crisis opgelost moet worden naar de vraag hoe een dergelijke crisis in de toekomst voorkomen kan worden.

We zagen dit afgelopen week ook gebeuren in de Tweede Kamer. Premier Mark Rutte en minister van Financiën Jan Kees de Jager moesten dinsdag nog antwoord geven op de vraag hoeveel het op 21 juli door de regeringsleiders van de zeventien eurolanden afgesproken Griekse reddingspakket Nederland precies gaat kosten. Dit debat ontaarde in absolute chaos; zelfs de financieel specialisten begrepen er geen jota meer van. Hier waren zij overigens zelfs debet aan, want de van het reces teruggekeerde Kamer eiste van het kabinet een antwoord dat er simpelweg nog niet is.

Het debat ging woensdag verder – en toen ging het al snel over de vraag hoe we een crisis zoals we die nu meemaken in de toekomst kunnen voorkomen. Merkwaardig genoeg slagen onze politici er ook in dit geval weer in om een verkeerd pad in te slaan door een ideologisch debat aan te gaan over ‘minder’ of ‘meer’ Europa.

De nu voorliggende vraag gaat helemaal niet over de vraag of we meer bevoegdheden over moeten dragen aan Europa. De vorige generatie politici die de euro dolgraag wilde (welke politicus wil er immers geen geschiedenis schrijven?), zadelde ons op met een enorme blunder. Middels het Stabiliteits- en Groeipact van 1997 maakte men een reeks afspraken die moest garanderen dat de euro waardevast zou blijven. Begrotingsdiscipline en maximalisatie van de staatsschuld zijn hier de kernbegrippen. Zodra de euro er was, lapten diverse landen de afspraken aan hun laars, en zeker niet alleen de zwakke broeders Ierland, Griekenland, Spanje en Italië. Het is onbegrijpelijk dat er destijds geen afspraken zijn gemaakt hoe de afspraken geëffectueerd moesten worden als landen zich niet zouden houden aan de afspraken. Het lijkt op elf verwende voetbalvedetten het veld in sturen met alleen de mededeling ‘zoek het samen maar uit, succes!’

Deze fout moet dus zo snel als mogelijk is worden hersteld. Wat ligt er dan meer voor de hand een onafhankelijke eurocommissaris voor Economische en Monetaire zaken in het leven te roepen die de macht heeft eurolanden tot de orde te roepen als zij de stabiliteit van de euro in gevaar brengen? Let wel: deze commissaris komt alleen in actie als er afspraken worden geschonden, dat heeft dus helemaal niets te maken met de overdracht van meer bevoegdheden naar Europa. Simpele problemen moet je niet moeilijker maken dan ze zijn.

Rob Edens 

 @rjedens

Verstuur dit artikel naar Google+

Reageer op dit artikel
















Even geduld a.u.b.

Reactie op dit bericht

Door Kritisch op
Zo'n Eurocommissaris wordt dan weer benoemd in achterkamertjes, moet je niet willen. We moeten de democratie versterken, niet verder uithollen, hoe aantrekkelijk efficiënt een simpele oplossing ook lijkt.