of 59147 LinkedIn

Stef Blok gaat het niet redden

Toen Bram Peper in het tweede kabinet-Kok minister van Binnenlandse Zaken werd, was hij intensief betrokken bij de voorbereiding van onderdelen uit het regeerakkoord.

Het gevolg daarvan was dat de sense of urgency voor ­hervormingen in het openbaar bestuur in het ­regeerakkoord grotendeels samenviel met de persoonlijke en gedreven opvattingen van de nieuwe minister. En dat scheelt enorm voor de overtuigingskracht waarmee een en ander kan worden gepresenteerd en verdedigd.

 

Vaak is dat echter niet het geval. Of bijvoorbeeld minister Kajsa Ollongren ook persoonlijk van opvatting is dat het niet-bindende nationale referendum moet worden afgeschaft, is onbekend. In ieder geval betekent de binding aan het regeerakkoord van ministers dat persoonlijke opvattingen in het gros van de gevallen terzijde moeten worden gesteld.

 

In de casus-Stef Blok is iets heel speciaals aan de hand. Alles wat de minister van Buitenlandse Zaken op 10 juli losjes vertelde op de beruchte bijeenkomst in het Haagse Johan de Witthuis kan worden aangemerkt als de persoonlijke ­opvatting van de minister. Bij een minister die in die functie geen ervaring heeft, zou nog kunnen worden gezegd dat dit gebrek aan ervaring met de spel­regels een slip of the tongue kan rechtvaardigen. NRC Handelsblad noemde in het hoofdredactioneel commentaar de uitingen
‘borrelpraat’. Blok is echter al lang minister en weet hoe het spelletje wordt gespeeld.

 

De opvattingen die Blok verkondigde, staan in verschillend opzicht volkomen haaks op het staande beleid van het departement en het ­kabinet. Blok weet als geen ander dat dergelijke
tegenstellingen noodlottige gevolgen kunnen hebben, maar de minister heeft zich waarschijnlijk – en dat wel door een gebrek aan ervaring – niet gerealiseerd welke desastreuze gevolgen een en ander kan hebben voor de buitenlandse betrekkingen van ons land.

 

Blok ging diep door het stof en excuseerde zich in allerlei opzichten. Het probleem is echter dat excuses in dit geval nauwelijks helpen, en wel omdat de uiterst omstreden uitlatingen over de multiculturele samenleving, over Suriname als failed state, over de genetische bepaaldheid en binding met ‘ons onbekende mensen’ et cetera door verontschuldigingen niet worden gecorrigeerd. Aangenomen mag worden dat Blok echt vindt wat hij heeft gezegd en dat betekent rechtsom of linksom een hevige belemmering voor het effectief kunnen functioneren als ­minister van Buitenlandse Zaken.

 

Het ‘leugentje’ van de afgetreden Halbe Zijlstra over het gebeuren in het zomerverblijf van ­Vladimir Poetin valt volkomen in het niet bij de blijvende schade die Blok met zijn uitingen heeft aangericht.
Voor het politiek ontslag van ministers bestaan geen objectiveerbare criteria. De minister moet het vertrouwen behouden van een parlements­meerderheid, en dat vertrouwen is een subjectief begrip.

 

Wie echter kijkt hoe dit vertrouwen in de afgelopen decennia is ingevuld, concludeert dat ministers en staatssecretarissen de eer aan zichzelf hebben gehouden of zijn weggestuurd op gronden die aanzienlijk zwakker en minder schadelijk waren dan hetgeen zich nu heeft voorgedaan rond Stef Blok.
Ook indien de minister in september het vertrouwen behoudt van de coalitie – 76 zetels – dan houdt het buitenlandse beleid van ons land nog jarenlang last van deze affaire en is de
minister in feite in verschillende opzichten vleugellam. Het zal kantje boord zijn of Stef Blok het gaat redden in september, maar als effectieve minister van Buitenlandse Zaken is hij nu al kansloos.

 

 

Verstuur dit artikel naar Google+

Reageer op dit artikel
















Even geduld a.u.b.

Reactie op dit bericht

Door Keijzer op
Het is totaal onbegrijpelijk dat Stef Blok niet beseft heeft, dat we in een tijdperk leven met mensen die allemaal een apparaatje bij zich hebben, waar behalve mee getelefoneerd kan worden, ook opnames mee kunnen worden gemaakt. Politieke vijanden genoeg nietwaar! Dat hij zolang in de politiek zijnde en op prominente plekken, dat vergeet, is niet te bevatten.

Zijlstra spreekt op een VVD congres als fractievoorzitter en zijn verhaal daar komt pas naar boven als groot probleem, nadat hij wat ingewerkt is als minister.

De journaliste van de betreffende krant is m.i. duidelijk getipt en dat kan zomaar uit Moskou zijn geweest via omwegen. De journaliste deed net alsof zij een fantastische ontdekking heeft gedaan. Er werden niet eens kritische vragen gesteld daaromtrent aan haar! Heel geloofwaardig dat dit pas kwam, toen Zijlstra enige tijd minister was.

Zeer spijtig dat een talentvol politicus en minister van buitenlandse zaken, op die wijze zijn politieke carrière heeft moeten opgeven.
De oppositie zou hier steeds weer gemakzuchtig volop misbruik van maken, i.p.v. zich te houden aan constructief oppositie voeren. Ook Moskou zou dit steeds hebben misbruikt in hun eigen non stop propaganda, dat alle kwaad van buiten Rusland komt en Rusland zelf het heilige boompje vormt en Poetin het kwaad buiten Rusland alleen maar helpt tegen te gaan bij hun buitenlandse avonturen.

Stef Blok had om de te verwachten negatieve oppositie, ook beter af kunnen treden. Dit blijft hem als een schaduw verder volgen, tot de volgende verkiezingen.

Zijlstra's verhaal was op het moment waarop die geuit werd, meer iets van politieke entertainment tijdens een VVD congres. Geen haan kraaide er nogmaals naar, toen hij nog fractievoorzitter was.

Stef Blok heeft een andere kwaliteit blijkbaar voor de VVD, dan stemmentrekker Zijlstra. Hij is (zoals Zijlstra was), een steun voor Rutte als premier. Degelijkheid was zijn imago. Zijn verhaal zal ook als stukje politieke entertainment bedoeld zijn geweest voor zijn gehoor, maar hij zijn positie van minister van buitenlandse zaken even over het hoofd daarbij zag, plus het huidige, digitale tijdperk.

VVD-ers in de hoogste posities zijn blijkbaar niet zo op hun hoede bij publieke optredens. Worden blijkbaar wat overmoedig daarbij en in lagere posities lokaal blijkbaar ook, maar dan op ander vlak.
Blijkbaar houdt men de onderlinge relaties liever aangenaam en is er geen behoefte, om wat beter alert te zijn onderling en elkaar te corrigeren.
Door meervrijheid (pensioentrekker) op
Douw Jan Elzinga was hoogleraar Staatsrecht aan de Rijksuniversiteit Groningen, maar is ook actief lid van de PvdA Hij is redacteur van partij-orgaan Socialisme en Democratie, het blad van het wetenschappelijke bureau van de partij. Daarom kan ik me ook niet voorstellen dat Elzinga ook maar iets positiefs zou kunnen zeggen over de uitlatingen van Blok.
Door ma (d) op
Elzinga schrijft hier weer als oppositie politicus
Door S.visser op
Wat een rare commentaren lees ik bij het artikel. Elzinga heeft uiteraard gelijk. Daar hoef je niet links of rechts voor te zijn. Gezond verstand is voldoende. Of de politiek er voor kiest is een tweede. Want wie durft de man laten vallen? Dan is het kabinet dadelijk in levensgevaar. De VVD is lekker bezig, dat is in elk geval waar. En dat is geen linkse elite opvatting, maar gewoon volgens de feiten. Helaas zijn feiten tegenwoordig links en elitair.
Door Guillot (Adviseur) op

Blok ziet het scherp, Failed states zijn een realiteit.
Suriname is er een van de velen.
Maar Suriname is een voormalige kolonie. Waarvan 50% van de bevolking naar het moederland, Nederland, trok toen de onafhankelijkheid in zicht kwam. Men was bang voor rassenrellen. Nederland heeft deze exodus gefaciliteerd.
In 1585 viel Antwerpen, een machtige wereldmetropool. Ook daar trok 50% van de bevolking weg. Het duurde 300 jaar voor Antwerpen weer op iets ging lijken. Uit deze exodus kwam Amsterdam voort.
Doordat Nederland de Surinaams diaspora faciliteerde bleef slechts 50% van de bevolking achter in Suriname. Over het algemeen niet de meest initiatiefrijkste mensen. Een land en zijn economie krijgt zo'n dreun als 50% weg gaat, dat het heel lang zal duren voor het dat te boven komt.
Binnen de kortste keren was er 'Idi Amin Dada', Desi Bouterse die een staatsgreep pleegde en de macht naar zich toe trok. Die staatsgreep ging gepaard met het opruimen van een fiks aantal Hindoestaanse tegen-standers. Dus zit er wel degelijk een etnisch aspect aan deze deze zaak.
Dat Suriname een failed state is blijkt overduidelijk dus uit hoe het haar vergaan is. Het BBP per hoofd van de bevolking is nog geen 11% van wat dat in Nederland is. Het land stond voor zijn onafhankelijkheid op nr 14. nu nr. 72.
Het probleem is niet dat Blok onwaarheid sprak, zoals politici meestal doen. Nee Blok sprak waarheid. Maar deze waarheid is te pijnlijk voor de progressieve/linkse politici. En dan wordt je gelijk afgebrand.
Het was immers Joop den Uijl die op de Surinaamse onafhankelijkheid aandrong. Zijn linkse vriend Arron werd Premier en Ferrier (de papa van ..) werd president. Een linkse mislukking dus. En dat prikt in de de gen bij de progressieven. Zij kunnen immers nooit toegeven dat iets niet mislukte.
En dan wordt de boodschapper, Blok, geofferd.

Door Joe Eustatia (Gepensioneerd arts) op
Och de man heeft gezegd wat de meeste Nederlanders denken. Wel een beetje dom om dat als minister van BZ te zeggen. Voor wat Curacao betreft heeft hij overigens geen gelijk. Curacao is ondanks de ongelijkheid in inkomen ( dat is een probleem waar bijna alle landen me kampen) een qua multicultiraliteit voor 95% geslaagd landje . Ik doe niet mee aan hypocrisie, dus van mij mag Stef Blok rustig blijven zitten.
Door Ben Kraal op
Hoezo is meneer Blok onervaren als minister?
Door Xavier op
De schrijver is uiteindelijk van mening dat het alle kanten op kan gaan. Duidelijke opiniestuk.
Door Arie op
Zeer zwak stuk. Elzinga is duidelijk door zijn inspiratie heen. Tijd voor een opvolger.
Door Husain op
Zeer goed stuk, ik vrees echter toch dat hij structureel aanblijft. Binnen enkele weken, is de massa dit debacle vergeten en is mbuza weer aan de orde van de dag.