of 59345 LinkedIn

Specialistische jeugdzorg moet weg bij gemeente

In alle delen van het land worden analyses gemaakt van de immense problemen in de jeugdzorg. In deze rapportages zijn er constante en gemeenschappelijke bevindingen. Sterk oplopende miljoenentekorten bij honderden gemeenten en dreigende faillissementen bij een hele reeks jeugdzorginstellingen. 

Veel bureaucratie, langere wachtlijsten, oplopende kosten per kind en geen afname van het beroep op de specialistische jeugdzorg zoals beoogd. In de provincie Drenthe bijvoorbeeld is het tekort van de gemeenten opgelopen tot meer dan 20 miljoen euro. Voor de jeugdzorginstellingen zijn in deze betrekkelijk kleine provincie – 12 gemeenten, bijna een half miljoen inwoners, even veel als Den Haag – de extra administratieve lasten opgelopen naar bijna 3 miljoen euro. De middelen die gemeenten, wijkteams en verwijzers nodig hebben betreffen eveneens vele miljoenen.

Evenals elders in het land wordt aangenomen dat sinds de decentralisatie van 2015 ongeveer 30 procent van het beschikbare budget voor kwetsbare kinderen opgaat aan regels, regelaars, bureaucratie en ambtenaren. In Drenthe worden ongeveer 15.000 kinderen geholpen in de Jeugdzorg. Dat aantal is de laatste tijd niet of nauwelijks groter geworden, maar de kosten per kind zijn wel spectaculair gestegen. Ook Intrakoop – een belangrijke inkoopcoöperatie – stelde op basis 268 jaarverslagen van jeugdzorginstellingen – vast dat een kwart van de jeugdzorginstellingen in de rode cijfers is beland en de verwachting is dat er de komende twee jaar vele instellingen kopje onder zullen gaan. Het personeelsverloop in de jeugdzorg is dramatisch. Velen verlaten het zinkende schip, waardoor de jeugdzorg op een ramp afstevent.

Ook als de rijksoverheid er nog honderden miljoenen in gaat stoppen, zal het probleem blijven en dat komt omdat de in 2105 gekozen structuur in de kern ondeugdelijk is. Allerlei belangrijke voorvragen zijn toen niet gesteld en het is belangrijk dat nu wel te doen. Beter ten halve gekeerd, dan ten hele gedwaald. Waarom behoort bijvoorbeeld de volwassenpsychiatrie tot de medische sector van huisartsen, specialisten, klinieken en ziekenhuizen, terwijl de kinderpsychiatrie in de wereld van de gemeenten is beland? Een veel gehoord antwoord is dan dat de specialistische jeugdzorg nauw verwant is met de welzijnszorg voor gezinnen en met de gedachte van integraliteit in de welzijnszorg.

Maar ook bij volwassen-psychiatrische problemen zijn deze dimensies ten volle aanwezig. Dat de allereerste signalering van jeugdzorgproblemen op het lokale vlak ligt – in een samenwerking tussen huisarts, wijkverpleegkundige, school en een sociaal wijkteam – is alleszins te rechtvaardigen, maar er is eigenlijk geen enkele dwingende reden om de tweedelijns zorg en de gespecialiseerde jeugdzorg te verbinden aan 355 gemeenten. Wie zou voorstellen om de psychiatrische behandeling van volwassenen te koppelen aan gemeentelijke invloed, moet zelf dringend worden opgenomen. Er zijn daarom vele redenen om het systeem van de jeugdzorg zo spoedig mogelijk te ontvlechten. Eerstelijns signalering behouden bij de gemeenten en de specialistische jeugdzorg naar de medische/ semi-medische sector waar deze thuis hoort. Op die manier kan ook de geheel onaanvaardbare financiële molensteen om de nek van de gemeenten worden opgeheven.

Verstuur dit artikel naar Google+

Reageer op dit artikel
















Even geduld a.u.b.

Reactie op dit bericht

Door Keijzer op
UWV kan het niet aan, SVB kan het niet aan. De Belastingdienst kan het niet aan. Hoe komt dat? Door centralisatie! Veel en veel te grote kantoren. Dus gigantische bureaucratie, waarbij veel fout loopt en door die grote afstanden tussen organisatie en persoon in kwestie. Fortuyn stelde voor, dat voor bovengenoemde overheidszaken en meer, je idealiter ter plaatse terecht moet kunnen, zoveel mogelijk onder een dak. In dit digitale tijdperk zou je zeggen, logisch!

Al met al maakt de overheid zich alsmaar meer onbetrouwbaar. Hele uitgeputte publieke sector op straat. Sinds Paars II al sukkelend, daarna grote bezuinigingen wegens crises in 2008. Sinds kort de boeren op straat en de bouwers. Wie volgen?

Ondertussen gaat eenrichtingsverkeer uit Oost Europa door Schengen door en een gedateerd asielverdrag van 50 jaar geleden uit een totaal ander tijdperk. Was bedoeld voor Europa, maar werd uitgebreid naar de hele wereld. In dit tijdperk met zoveel conflicten in de wereld? Digitaal de wereld een dorp is geworden? De gevolgen van seksuele activiteiten elders op de wereld tot veel kinderen leiden en groot deel kroost hier dus een toekomst en perspectief dient te krijgen op het niveau van hier op dit moment en hoe lang dat nog duurt? Hoe kan het bestaan dat we zo beroerd in een EU gerommeld zijn en in een Euro. 28 of 27 kapiteins in EU stuurhut met ieder een stem. Waar werkt dat? Zo beroerd doordacht zijn beide mega projecten door alle verantwoordelijken daarvoor. Het doel heiligde de belabberde organisatie. Alles wat zo een immense impact heeft voor een land en niet terug te draaien valt, of heel moeilijk, vereist een volksraadpleging en driekwart van de stemmen!

Op een haar na zijn net geen 2 nieuwe EU landen erbij gekomen. Door Frankrijk en Nederland. Dat had opnieuw een eenzijdige stroom veroorzaakt naar hier. We gaan door al die migratie naar 18 miljoen inwoners en hoger en hoger, in een klein landje met voor het westen van het land op de lange termijn vraagtekens, of dat te beschermen valt met extremer weer en hoger water. Na een paar generaties gaat bevolkingsgroei snel omhoog en nieuwe instroom blijft gaande. Meer belasting daarmee dus ook voor lucht, grond en water.

Alles mag in dit land onder verdere hoge druk gezet worden, maar die hopeloos geworden verdragen moeten en zullen onveranderd blijven, zelfs meer verplichtingen zijn aangegaan via Marrakesh verdrag recent. De draaglast t.o.v. draagkracht voor een samenleving, wordt steeds meer vergroot, tot die door de hoeven gaat!
Door Keijzer op
Het is standaard dat er te snel beleidswijzigingen komen en men blijkbaar geen voorstellingsvermogen heeft, of wil hebben, wat daar de vaak voorspelbare negatieve gevolgen van zijn! Blijkbaar er geen interne kritiek komt horizontaal in de top van overheden en uitvoerenden. Ook niet verticaal. Er is desinteresse ontstaan, of machteloosheid bij medewerkers, omdat intern kritiek niet welkom is!

Alle macht bij die decentralisatie is onder een dak geduwd en die is goed voorzien van juridische adviseurs, betaald uit de grote pot. De bewoner die de gemeente nodig heeft is bij die situatie geen partij voor een dergelijk bolwerk als het niet goed gaat. Tevens de verleiding, om oneigenlijke routes te nemen, ten koste van vaak kwetsbare doelgroepen. De dynamiek komt in de richting van actuele situatie bij kinderopvangtoeslag en vermeende fraude.

Destijds was minister Rouvoet al geschokt toen hij hoorde dat 17% van de jongeren met allerlei (al of niet gecombineerde) beperkingen te maken hebben (zoals ADD, ADHD, vormen van autisme etc.). Dit zijn vaak erfelijke beperkingen ook nog. Deels met verslavingsgevoeligheid. De context is bepalend in hoeverre de impact is. Tel bij die 17% jeugdigen maar een heleboel volwassenen bij op, al of niet gediagnostiseerd. Vaak dus in een gezin meer dan 1 persoon! Dat moet de Gemeente ineens behappen?

Al eens meer genoemd hier en georiënteerd in de wijk:
a. een landelijk uitgerold systeem van een onafhankelijke zorg coördinator naast de huisarts, die indiceert, verwijst naar, controleert en bijstuurt.
b. een landelijke uitgerold onafhankelijk Sociaal Incasso Bureau (SIB) met 3 poten: vrijwillig budgetbeheer, mandaat voor verplicht budgetbeheer uit te voeren indien nodig en sociale leningen verstrekken, om plotseling inkomensverlies te overbruggen. De belastingdienst onderstreept, na zovelen in de rij, dat dit zo hard nodig is. Uiteraard met directe kanalen met overheden.
c. kleine woongroepen in de wijk voor mensen die zoiets nodig hebben. Participatie door eventuele familie, bekenden, vroegere buren of buurtbewoners.
Huisarts, Zorg coördinator, eventueel SIB en thuiszorg leveren de diensten, zoals nu bij mensen thuis.
Door amb tenaar (ambtenaar) op
een snelle analyse van de data leert dat 80 procent van de kinderen die voor het eerst jeugdzorg krijgt door een huisarts direct naar de jeugdpsychiater wordt verwezen en daar ook blijft. Erg veel en zeer kostbaar, Het is en blijft legitiem om eerst te kijken wat in de ambulante sfeer gedaan kan worden voordat naar een psychiater wordt doorverwezen. Gemeenten en verwijzers weten elkaar op dit punt ook nog slecht te vinden. De hele zorgketen moet beter samenwerken op dit punt. Het helpt niet om de gemeente de schuld te geven. Decentralisatie wordt niet teruggedraaid. Het Rijk gaat zich alleen maar meer bemoeien met hoe gemeenten het moeten organiseren. Dus, nog meer ambtenaren en bureaucratie!
Door w.f.willems (pensioen) op
De deskundigen, die wel bij hun volle verstand zijn, hebben in 2015 gesmeekt om de kinder- en jeugdpsychiatrie buiten de transitie te houden, maar de tweede kamer moest dit er allemaal zo nodig doordrukken, zonder de consequenties te kunnen overzien.