of 64120 LinkedIn

Opinie

  • Gemeenten kunnen wantrouwen in overheid wegnemen

    Veel mensen voelen zich door de overheid aan hun lot overgelaten. Iedereen kent de cyclus van machteloosheid, woede tot eenzaamheid. Al lijkt het vaak de woede, in wezen draait het om eenzaamheid. De heksenjacht door de leuker-kunnen-we-het-niet-maken firma, de genadeloze Groninger tragiek, lozen van een kritisch en onafhankelijk Kamerlid waarvan we mochten hopen er 150 van hadden, zwalkend coronabeleid met onbegrijpelijke financiële steun aan grove bonus betalende grote bedrijven hebben de zaak flink aangewakkerd. Zo gek is het niet dat in plaats van participeren de kloof met de overheid dieper wordt.

  • Vertrouwen en verantwoordelijkheid

    Kleine politiek staat steeds vaker het nemen van verantwoordelijkheid in de weg. Deze week was daar weer een treffend voorbeeld van. Het spektakel rond de gefotografeerde notitie in de handen van verkenner Ollongren laat zien dat het Binnenhof een week na de verkiezingen alweer helemaal en hopeloos met zichzelf bezig is. En dat na een campagne die ook al nergens over ging, uitgeserveerd in bloedeloze ‘debatten’ over uitgekauwde thema’s.

  • Kamer moet nú de regie van de formatie pakken

    Het behoeft weinig uitleg dat het vormen van een nieuwe regering momenteel een zeldzame puinhoop is. Maar zoals bij elk moeras is de vraag hoe er uit te komen belangrijker dan terugkijken hoe je er in bent gekomen. De oplossing lijkt mij eenvoudig — en te liggen bij precies degene aan wie de kiezer het vertrouwen heeft gegeven: de Tweede Kamer.

  • De kunst van goede vragen stellen

    Voor welk probleem is dit de oplossing? Op het eerste gezicht is dat een slimme, nuchtere vraag die de politiek zich vaker zou moeten stellen. Twee dingen zouden dan veel eerder blijken. Dat er helemaal geen probleem bestaat, bijvoorbeeld, of dat een probleem wel bestaat maar het voorstel geen oplossing is. Zouden die vragen vaker en vooral ook eerder op tafel hebben gelegen, dan hadden we minder vaak met de gebakken peren gezeten.

  • Verroest systeem

    Het duiden van een verkiezingsuitslag is nooit makkelijk. Het samenvatten en rationaliseren van de sentimenten van miljoenen verschillende stemmers is per definitie een rommelig werkje. Maar de afgelopen stemronde bracht wel erg veel puzzels met zich mee.

  • Decentralisatie jeugdzorg misbaksel

    Wie weeffouten in de decentralisatie van de jeugdzorg wil bestuderen, moet nu in Zeeland zijn. Daar is Intervence de grootste gecertificeerde instelling voor de zware jeugdzorg, maar ook de duurste. Sinds is 2015 dat het probleem van de gemeenten, en dus gaat het bonnetje naar de dertien verzamelde Zeeuwse wethouders die samen als bestuurscommissie voor Zeeland deze zorg inkopen. Voor 2018 en 2019 moesten de wethouders de portemonnee van de gemeenschap voor 1,4 miljoen euro extra trekken. Maar dat deden ze. Alles in het belang van de kinderen.

  • Geen daden maar woorden

    Vorige week maandag publiceerde het Centraal Planbureau Keuzes in Kaart 2022-2025. Daarin zijn de verkiezingsprogramma’s precies doorgerekend.

  • Kwalitatief stemmen

    We houden verkiezingen omdat we willen dat de besluiten die de regering neemt zoveel mogelijk maatschappelijk draagvlak hebben.

  • Sluit de raadzalen maar

    Onder griffiers neemt de tevredenheid over het digitale (raads) vergaderen toe. Begrijpelijk. Want de techniek werkt beter. De webcams staan mooier afgesteld. Het digitaal stemmen lukt. Sommige onderwerpen lenen zich uitstekend voor digitale bespreking. De digitale basis lijkt dus wel op orde. Maar nu?

Vacatures

Van onze partners

Whitepapers

Alle whitepapers

Dossiers

Mystery Burger: de podcast

Even genoeg naar uw scherm gestaard?  Beluister vanaf nu de columns van de Mystery Burger als podcast!