of 63966 LinkedIn

‘Wat Pieter Omtzigt overkwam, overkomt mij ook’

Het Openbaar Ministerie houdt in het hoger beroep dezelfde strafeis aan tegen het Bloemendaalse raadslid Marielys Roos als eerder voor de rechtbank voor schending van het ambtsgeheim: zestig uur werkstraf of dertig dagen hechtenis voorwaardelijk. ‘Ik ben in Bloemendaal tot staatsvijand nummer 1 verklaard’, reageerde Roos, tevens fiscaal jurist, in haar slotwoord.

Het Openbaar Ministerie houdt in het hoger beroep dezelfde strafeis aan tegen het Bloemendaalse raadslid Marielys Roos als eerder voor de rechtbank voor schending van het ambtsgeheim: zestig uur werkstraf of dertig dagen hechtenis voorwaardelijk. ‘Ik ben in Bloemendaal tot staatsvijand nummer 1 verklaard’, reageerde Roos, tevens fiscaal jurist, in haar slotwoord.

E-mails verdwenen
In haar slotpleidooi stelt Carene van Vliet, advocaat van Roos, dat er sprake is van een politiek proces in samenwerking met de gemeente Bloemendaal om een kritisch raadslid de mond te snoeren, zo vat het Noordhollands Dagblad dat de zaak vrijdag bijwoonde haar betoog samen. De tegenwerking vanuit het OM zou moeten blijken uit het, ondanks meerdere verzoeken, niet willen meewerken aan een ‘digital recovery’ van het e-mailbestand van oud-burgemeester Ruud Nederveen. Er zijn mails verdwenen die Roos zouden kunnen vrijpleiten. Kennelijk zijn die niet gearchiveerd. Roos heeft daar haar twijfels over, want bij Wob-verzoeken van anderen kwamen wel mails van Nederveen naar boven. De oud-burgemeester van Bloemendaal was ook degene die aangifte had gedaan tegen Roos.

Eerlijk proces
Maar volgens advocaat-generaal Marius Teengs Gerritsen is het volledig onjuist dat het OM met de gemeente Bloemendaal zou samenwerken en er sprake van een eerlijk proces. Hij heeft nog nooit eerder meegemaakt dat de verdediging zoveel kon inbrengen als in deze zaak en noemt de juridische argumenten ‘niet steekhoudend’, citeert het dagblad hem. Ook het gelijkheidsbeginsel zou niet worden geschonden. Andere raadsleden brachten weliswaar ook geheime informatie naar buiten, maar bij Roos gaat om ‘opzettelijke schending van deze geheim verklaarde stukken’. Daarom wordt zij wel vervolgd en de andere raadsleden niet.

Verschil van mening
Geheimhouding. Daar draait het in deze zaak om. Volgens Van Vliet klopt de geheimverklaring van 4 november 2014 niet, omdat de juiste handtekeningen niet onder het collegebesluit staan. Maar de advocaat-generaal stelt dat wethouder Tames Kokke namens de burgemeester heeft getekend en dat dit kan volgens de Gemeentewet. Over of bekrachtiging door de gemeenteraad nodig is om stukken geheim te verklaren verschilt hij van mening met Van Vliet, tekent het Noordhollands Dagblad op. In november 2019 zei hoogleraar staatsrecht Solke Munneke hierover in Binnenlands Bestuur dat uiteindelijk de gemeenteraad besluit over wat geheim moet blijven, maar het daarmee ook een politieke kwestie kan worden. ‘Veel is onoverzichtelijk.’

Selectiviteit
In haar boek ‘Alles is hier geheim’ uit 2017 haalt Roos Munneke en emeritus hoogleraar staatsrecht Douwe Jan Elzinga aan als hoogleraren die zich eind 2015/begin 2016 hebben gebogen over haar dossier en een ‘deskundigenbericht inzake geheimhouding gemeente Bloemendaal’ uitbrachten. Het is volgens hen ‘onbestaanbaar’ dat een dossier voor twee raadsleden geheim wordt verklaard, terwijl het dossier ook is ingezien door diverse andere raadsleden, zonder dat er bij hen sprake was van opgelegde geheimhouding. De selectiviteit zou de staatsrechtelijke positie van de betreffende raadsleden bedreigen. Deze vorm van selectieve geheimhouding is niet in overeenstemming met het stelsel van de wet en Grondwet. Hierom kan ‘de algemene lijn van de genoemde jurisprudentie niet van toepassing zijn op het raadslid dat de informatie openbaar maakte’.

Deskundigenrapport
Het deskundigenrapport werd echter afgeserveerd door de officier van justitie tijdens de rechtszaak bij de rechtbank van Haarlem en aan het verzoek van de advocaat van Roos om de hoogleraren op te roepen gaf de rechtbank toen geen gehoor. Navraag bij Roos leert dat zij en haar advocaat meerdere verzoeken bij het hof hebben ingediend om de hoogleraren wel op te roepen, maar dit stond het hof niet toe. Het deskundigenrapport zelf maakt wel deel uit van de processtukken. Dat was al bij de rechtbank het geval. ‘Ik heb voor ik de stukken openbaarde goed uitgezocht hoe het met die geheimhouding zat. Ik heb de VNG om een opinie gevraagd en een artikel van Munneke erover gelezen. Bij geheime stukken ter inzage leggen moet geheimhouding ook worden bekrachtigd door de gemeenteraad. En als dat niet gebeurt, dan vervalt de geheimhouding.’

Verontrustend
‘De lokale democratie staat in heel Nederland onder druk’, schrijft Roos in het voorwoord van haar boek. ‘Veel gemeenten leunen op geheime besluitvorming. Zij houden gevoelige kwesties liefst buiten de openbaarheid. Zo kan gemeentepolitiek een podium gaan bieden aan volksvertegenwoordigers en bestuurders voor wie de waarheid niet doorslaggevend is. Dan wordt politiek een banenmachine en integriteit een vervelend onderwerp. Dat is verontrustend.’ En even verderop: ‘Burgers die hun recht proberen te halen, staan bij voorbaat op achterstand. De gevolgen daarvan zijn groot.’ Ze heeft naar eigen zeggen tijdens haar raadslidmaatschap tientallen meldingen ontvangen van burgers die zich slachtoffer voelen van de gemeente, ‘van burgers die vermalen dreigen te worden tussen de raderen van de overheid.’

Pieter Omtzigt
Het klinkt als de Toeslagenaffaire, maar dit schreef ze in 2017. Afgelopen vrijdag maakt Roos in haar slotwoord voor het gerechtshof zelf de analogie met nu. Ze beschouwt zichzelf als ‘de Pieter Omtzigt van deze gemeente’. ‘Wat hem is overkomen, gebeurt mij ook. Informatie wordt achtergehouden, er wordt een andere functie voor hem gezocht en gesproken om hem te sensibiliseren. Het is voor mij pijnlijk herkenbaar, maar ook intriest. Tegelijk is het een verademing: ik ben niet de enige die dit overkomt’, citeert het Noordhollands Dagblad haar. Ze spreekt van een ‘politiek proces’, waarbij zij tot ’staatsvijand nummer één’ is verklaard in Bloemendaal. ‘Wat denkt u dat het met mij doet als ik hoor dat er speciaal voor mij tijdens een raadsvergadering een busje bij het gemeentehuis staat met politieagenten? Ik ben een kritisch raadslid, maar het bestuur in Bloemendaal is door en door verrot.’

Het gerechtshof Amsterdam doet op dinsdag 1 juni a.s. uitspraak.

Verstuur dit artikel naar Google+

Gerelateerde artikelen

Reageer op dit artikel
















Even geduld a.u.b.

Reactie op dit bericht

Door VVD er op
DE Rutte doctrine heeft ertoe geleid dat er een verziekte cultuur is ontstaan in dit kabinet. Wat een shit heeft deze man samen met zijn VVD vriendjes gebracht. Toeslagen affaire, windmolen subsidies die naar China gaan, woning te kort, veel te dure woningen, overbodige avondklok, Zalm bij de ABN neergezet die vervolgens witwas fouten maakt, en ga zo maar door. En steeds maar wegkomen met hele slechte geheugens..... De VVD blijft al jaren hoog scoren op de politieke integriteits index !
Door rob slewe (raadslid gemeente Bloemendaal) op
rood hesje , eerlijk gezegd vind ik het een beetje laf om je naam niet gewoon te noemen.
Ja, ik ben raadslid van de gemeente Bloemendaal en dat meld ik ook direct.
Er zijn stukken boven water zijn gekomen die klip en klaar aantonen dat er niet integer is gehandeld en dat geeft mijns inziens een heel goed beeld van de organisatiecultuur waarin het mogelijk is dat zoals wethouder Jur Botter het aardig omschreef een raadslid nu bijna 7 jaar onrechtvaardig achtervolgd wordt met dit strafproces. Een geheimhoudingsbesluit dat er gewoon niet is en ja mijns inziens zijn er heel veel overeenkomsten met Omtzigt, stukken die achtergehouden worden, raadsleden waar om heen een cordon sanitaire wordt gelegd oftewel gesensibiliseerd, enzovoort.
Door p op
Inderdaad is het een politiek proces, waar discussies in de gemeenteraad met een rare draai ook nog eens via de rechter langskomen...tjonge jonge niveautje wel daar in Bloemendaal.
Door Keijzer op
https://www.youtube.com/watch?v=fEhTXKTB8do

Een interview met Professor van Schendelen en 2 dagen oud, over invloedpolitiek. Het terrein wat zijn expertise vormt als academicus. Anderen zullen daar zwaardere benamingen aan geven zoals machtspolitiek of powerplay. Hij heeft er een boek over geschreven.

Kernonderwerp van het gesprek is invloedpolitiek binnen Nederland en van Nederland richting Brussel en andersom. Van Schendelen noemt hierin de stamgasten cultuur - de kritiek dus van Fortuyn op het ons kent ons systeem en de talloze koterijen, etc.
Zelfs het begrip - klef - gebruikt de professor.

Het gesprek geeft wat inzicht op mijn eerdere vraag in een post: waarom zou de kwalijke bestuurscultuur in Nederland, niet ook in EU gelden? Laat staan daarbuiten. Het blijkt niet helemaal hetzelfde te zijn. Wel openlijker, maar invloed veel subtieler toegepast wordt. De vraag wat mij betreft is dan zeer, wat het begrip democratie dan nog waard is, ongeacht bij deze subtielere vorm, of dat dit gebeurt bij keiharde powerplay?

De enorme invloed van de linkse kerk hoorde ik niet langskomen, want in Brussel zitten ontegenzeggelijk heel wat mensen in die invloedssfeer. Dus vertaalt zich dat ook in invloedpolitiek, binnen de burelen van EU in Brussel. Binnen het overleg tussen regeringsleider met de extreem ambitieuze en links liberale Charles Michel als voorzitter, kun je zeker wel van powerplay spreken en ieder voor zich: my country first. Dat overstijgt wel in het kwadraat het begrip "invloedpolitiek".

Waar ik Rinus van Schendelen heel erg in heb gewaardeerd, dat hij niet meeging in de collectieve demonisering van Fortuyn. De professor hem zelfs zijn beste onderhandelaar ooit noemde, tijdens de coalitievorming in Rotterdam, waar Professor van Schendelen een rol in had. Fortuyn trok de andere coalitiepartners niet het vel over de neus, maar gunde die ruimhartig hun portie vertelde Van Schendelen eens in een interview. Van Schendelen is een academicus, die in zijn communicatie niet meanstream is en vrij recht voor zijn raap communiceert, zoals Fortuyn (sociaal econoom) algemeen verstaanbaar Nederlands ook bewust sprak bij openbare optredens, zodat iedereen hem goed kon begrijpen en hij dat ook heel overtuigend en krachtig kon!

Bovendien beide heren resultaat gerichte breinen hebben naar het Rotterdamse imago, maar wel met grote verantwoordelijkheid, incl. verantwoording gevend voor hun beleid en daarbij integer bestuur wel voorop staat!

De huidige informateur al zei, tegen een doorgeschoten Kamer - ook in dat opzicht - dat je geen coalitie kunt vormen in alle openheid. Van Schendelen zei, eveneens in de geest van Fortuyn, dat je nadien wel moet kunnen verantwoorden waarop beslissingen gebaseerd zijn. Daar kan - per definitie welhaast - de oppositie het natuurlijk niet mee eens zijn. Maar dualisme kan je vergeten, als er voortdurend politiek theater gemaakt wordt binnen en buiten de Kamer en voortdurend moties worden ingediend, dat ministers of een kabinet moeten opkrassen en dat als trofeeën worden gezien, om vooral de eigen achterban te behagen en er aanwas mee bij gaan krijgen.

Zijn verhaal strookt met een interview met Fortuyn waarin Fortuyn meldde, dat hij hechte aan goede onderlinge verhoudingen in een coalitie en de andere partijen het hunne ruimschoots gunde.

Bovenal - en nu komt het - dat Fortuyn erbij vermeldde - nooit, als een zwak moment zich voordoet bij een coalitiepartner, hij daar misbruik van zou maken. Dat noem ik hoge politieke moraal en daar mag Mevrouw Kaag met haar verachtelijke poging om Mark Rutte uit het torentje te krijgen, met hulp van lijsttrekkers van de andere coalitiepartijen, en met hulp van de joelende rest van lijsttrekkers als ondersteuningstroepen, een broodnodig voorbeeld aan nemen. Fatsoenlijke politiek en Bestuur - landelijk of gemeentelijk - moet van beide kanten komen, wil je de burgers vertrouwen daarin bieden.
Door Rood Hesje (werkt thuis) op
@Keijzer: hear hear, de 'Keijzer' spreekt en gaat in een onnavolgbaar betoogt zomaar van deze Bloemendaalse affaire naar de notulen van de ministerraad!
@Rob Slewe: geacht raadslid Slewe, u bent partij in deze affaire. Dat maakt uw betoog overduidelijk gekleurd. het gaat hier immers over de schending van de geheimhoudingsplicht op stukken over de landgoed 'Elswoutshoek' waarin u directe betrokkenheid hebt. Het past u als raadslid om daar wat terughoudend over te zijn. En overigens zullen betrokkenen van de andere partij, die ongetwijfeld ook twee volle dagen aan deze bizarre zaak kwijt zijn geweest, ook zo hun beleving hebben wat er wel of niet is gezegd en aangevoerd. En ieder die zich een beetje op de hoogte stelt van het reilen en zeilen in deze geheimhoudingsaffaire, zal tot de ontdekking komen dat een vergelijking van de positie van mevrouw Roos met die van de heer Omtzigt nog meer verschillen heeft dan die tussen appels en peren. Al was het maar dat de heer Omtzigt het opnam voor weerloze burgers, terwijl in deze zaak raadsleden zich min of meer bezig houden met priveaffaires van hun persoonlijke contactenkring. Kortom mevrouw Roos zou zich diep moeten schamen voor de door haar getrokken vergelijking met de heer Omtzigt
Door Southern Comfort op
Achterhouden van cruciale documenten (bewijslast) bij rechtszaken is strafbaar. Een bestuursorgaan kan en mag zich daar nooit achter verschuilen. Het bestuursorgaan hoort dan eigenlijk zelf intern schoon schip te maken, maar als de interne verhoudingen zo liggen dat dit onmogelijk wordt is heb je niets minder dan een corrupt aangestuurd bestuursorgaan. Een rechter hoort dan in te grijpen.

Maar helaas is de rechtspraak in Nederland deel van het probleem, zie de kritiek op de Raad van State n.a.v. de Toeslagenaffaire. Veel rechters (en hun ondoorzichtige nevenfuncties) zijn vooringenomen als het bestuurders betreft en stellen voorop deze voor gezichtsverlies te beschermen. Door niet aan waarheidsvinding te doen en geen deugdelijke belangenafweging te maken beschadigt de rechtspraak juist de overheid en het vertrouwen daarin nog meer. Daarom is er allang geen sprake meer van zelfreflectie en zelfreinignd vermogen bij (decentrale) overheden: de slappe en laffe houding in de rechtspraak om over de schreef gaande bestuursorgane naar wet- en regelgeving te corrigeren.

Het is eigenlijk de reinste ondermijning van de rechtsstaat vanwege een fundamenteel ondeugdelijke belangenafweging.

Door Keijzer op
Is er een kwestie als burger bij een lokale overheid, of een landelijk, dan hebben die overheden advocaten en burgers moeten dit uit eigen zak betalen, of hebben via pro deo advocaten, lang niet het juridische evenwicht tegenover die advocaten van overheden en vergt het bij de burger ook zoveel meer stress en uithoudingsvermogen. Het is so wie so al een hoogst ongelijk speelveld en daar wordt bewust en onbewust naar gehandeld binnen overheden. Als niemand, buiten de burger, probleemeigenaar is van een kwestie, dan gaat het systeem van gigantisch versnipperde verantwoordelijkheid, nooit veranderen.
Ik krijg de indruk dat mevrouw Roos haar advocaat zelf moet betalen. Als dat zo is dan is het niet alleen allen tegen 1 en 1 tegen allen, maar die ene tegenover allen, de juridische kosten zelf ook nog heeft.
Je ziet in deze kwestie, net als bij de decentralisatie, ook erg veel macht onder het gemeentelijke dak en kennelijk het bekende fenomeen van een groepsdynamiek tegen een individu.

Ik moet zeggen dat minister Koolmees wel een reëel verweer had bij OP I maandagavond over de inhoud van notulen van de ministerraad, op een hoogst verontrustend punt na in zijn betoog, en blijkbaar dat ook de kern is van de lange duur die het kost, om zaken op te lossen. Eigenlijk zo is, dat het onoplosbaar lijkt.

Er zat een bekende staatsrechtdeskundige bij, die zijn messen duidelijk al geslepen had en de notulen van de ministerraad had gelezen en die messen van hem toch steeds botter werden op het einde, tegenover het toch wel goed te noemen verweer van minister Koolmees. Je kunt met een heel negatieve bril iets lezen en dan gaat het woord sensibiliseren bijvoorbeeld ineens een heel negatieve lading krijgen in een context, die ik hoor schetsen vanuit minister Koolmees, die niet zo negatief is, als nu oppositie en media doen uitschijnen in hun eigen belangen bij sensatiepolitiek en sensatiejournalistiek.

De mannelijke presentator vraagt, zoals dat zo vaak gebeurt, naar de bekende weg met een gezicht, kijk mij eens een Larry King zijn. Je mist toch enig niveau in hun rol en objectiviteit bij de gastheren en vrouwen en graag niet alsmaar door de koker van de linkse kerk. De vragen zie je aan andere praattafels herhaald, alsof al die praat tafels dezelfde redacties hebben (het is toch al dominant linkse kerk). Elke microfoon wordt onder de neus gehouden van slachtoffers, advocaten van slachtoffers, het SP kamerlid die met Pieter Omtzigt optrok in die toeslagen affaire, of heel veel de laatste tijd, mevrouw Marijnissen, die graag komt aanhollen. Of een Geert Wilders in beeld, die in de hoogst mogelijke negatieve superlatieven zich uitleeft op dit dossier en het op de man speelt, namelijk Mark Rutte. Hij en andere Kamerleden hebben er decennia bij gezeten. Ik vind het al met al een onsmakelijke vertoning gaan worden in de Kamer. Wat heeft dat voor uitstraling op Nederlanders in het algemeen? Dan ga ik begrijpen waarom de zaken zo nefast gebeuren. 1., het zijn onmogelijke systemen en verwrongen werkculturen geworden in een 30 jaar. 2., je hebt ook met een onwaardige wijze van handelen aan de kant van “zijne majesteit loyale oppositie” te maken, met hun steekvlam politiek. Het is zo een negatief politiek theater, dat het m.i. ook omzeil gedrag bij kabinetten bevorderd heeft en bij bepaalde ministeries.

Blijkbaar die bepaalde ministeries, onmogelijke bolwerken zijn voor een goedwillende minister ook om mee te werken. Welke minister begint nou die job, die niet goedwillend wil zijn. Kennelijk verandert toch het systeem de minister. Ligt dat nou aan individuele hoge ambtenaren, of lage, die de Tweede Kamer, nu met naam en toenaam wil genoemd hebben (veroordeeld nu al eigenlijk door de oppositie en media), of is het systeem al jaren volkomen vast gelopen in een log bolwerk, met daarbinnen waarschijnlijk heel veel eilandjes. Het ziet er weinig hoopvol uit om dat te veranderen. Wat nu de oppositie doet en de media, maakt het er eerder slechter op. Wat heeft Nederland daar nou aan, behalve verachting voor politiek als geheel? Nederlanders willen oplossingen horen, ook van de Tweede Kamerleden, die hier 30 jaar bij zaten.

Minister Koolmees zei eigenlijk klip en klaar en bijna in een wanhoop, dat het kabinet wel degelijk geprobeerd heeft de Kamer ter wille te zijn en de slachtoffers, maar de boel zo ingewikkeld georganiseerd is blijkbaar, dat nodige data heel lastig is boven water te krijgen. Dus is men maar terecht of niet terecht, alvast 30.000 Euro gaan betalen per geval die iedereen kan houden. Dat dit nodig zo is, vanwege onwerkbare systemen, is eigenlijk stuitend en je ziet ook dat de ene minister achter de andere minister, die zaken niet lijken op orde te krijgen, waar de oppositie zich dan weer als hyena’s op storten. Hoe goedwillend je ook kan zijn als minister, dat je blijkbaar met een onmogelijk systeem moet werken bij bepaalde ministeries. De Kamerleden weten dat, moeten dat weten! Iemand goede ideeën gehoord vanuit de Kamer, om dit te helpen oplossen? De cultuur in de Tweede Kamer is bepaald ook niet bevorderlijk geworden voor gezonde verhoudingen binnen de 3 machten.
Door rob slewe (raadslid gemeente Bloemendaal) op
Ik ben twee volle dagen aanwezig geweest bij de strafzaak aan het Hof van Amsterdam.
De griffier van destijds verklaarde dat er nooit een geheimhoudingsbesluit is geweest en ook oud wethouder Botter verklaarde zich niets te kunnen herinneren.
Het is verontrustend hoeveel verzoeken van de verdediging terzijde werden geschoven. De advocaat generaal deelde ook mede dat er regelmatig werd overlegd met de gemeente Bloemendaal. Trias Politica?
De verdediging maakte tevens een aantal emails openbaar waaruit blijkt dat het college al maanden voordat de gemeente een zwartmaakcampagne startte jegens inwoners van de gemeente op de hoogte was van het feit dat er geen enkel concreet bewijs was voor de beschuldigingen. Ook werd er regelmatig overlegd met columnist Meindert Fennema over het dossier. Die stukken liggen nu op straat...

Door drs. E. Nabled op
Sorry hoor, maar er is wel een fundamenteel verschil - in importantie, impact, afbreukrisico etc. - tussen een2e Kamerlid van een regeringsfractie die door de regering wordt tegengewerkt dan een gemeenteraadslid die door haar college wordt dwars gezeten. Zichzelf vergelijken met Omtzigt vind ik goedkoop en banaal, maar het zal wel dienen ter promotie van haar boek. Ben benieuwd of ze Omtzigt ook nog iets gevraagd heeft daarover..
Door Kritische burger op
Ik voel mee met Marielys Roos. En inderdaad: ook in decentrale kwesties is het vrijwel onmogelijk om je recht te halen. Het is immers niet de bedoeling om eenmaal genomen besluiten weer terug te draaien. Dit heeft tot gevolg dat de ruimtelijke ordening op veel plaatsen te grabbel is gegooid. Burgers die het wagen de klok over het een of ander te luiden, worden net zo behandeld als Marielys en Pieter, met dit verschil: deze burgers halen meestal niet de pers.