of 58952 LinkedIn

Ondersteuning gemeenteraad ondermaats

Zowel griffiers als raadsleden hebben behoefte aan een meer strategische griffier, in plaats van vooral een administratief ondersteuner waarvan in veel gemeenten sprake is. De rechtspositie van wethouders moet worden versterkt. Daartoe is een wetswijziging nodig. Dat stelt Bureau Berenschot in zijn recent verschenen notitie Knelpunten en oplossingsrichtingen in de Gemeentewet en Provinciewet.

Zowel griffiers als raadsleden hebben behoefte aan een meer strategische griffier, in plaats van vooral een administratief ondersteuner waarvan in veel gemeenten sprake is. Aan de andere kant gunnen raden of colleges griffiers geen strategische positie. De rechtspositie van wethouders moet worden versterkt. Daartoe is een wetswijziging nodig.

Dat stelt Bureau Berenschot in zijn recent verschenen notitie Knelpunten en oplossingsrichtingen in de Gemeentewet en Provinciewet. Die is gebaseerd op literatuuronderzoek en gesprekken met beroepsverenigingen over de ervaren knelpunten binnen beide wetten.

 

Toegenomen complexiteit

Raadsleden hebben moeite met het doorgronden van ingewikkelde dossiers en hebben behoefte aan ondersteuning. Dit komt door de toegenomen complexiteit van de gemeentelijke opgaven, vooral rondom de decentralisaties en schaalvergroting, en de afname van de gemiddelde omvang van fracties. In veel gemeenten is de ondersteuning − vanuit de griffie en/of vanuit de ambtelijke organisatie − niet of onvoldoende beschikbaar.

 

Slechte informatie

Oorzaak van het ervaren tekort aan ondersteuning is divers, constateert Berenschot. De raad is ten eerste onbekend met de mogelijkheden van (ambtelijke) ondersteuning. De griffie heeft daarnaast te weinig tijd en/of kwaliteit om de raad goed te ondersteunen. Datzelfde geldt voor de ambtelijke organisatie. Gemeenteraden zijn vaak terughoudend in het zichzelf gunnen van ondersteuning door de griffie en (andere) ambtenaren, terwijl ze er zelf over gaan. Raadsleden vinden ook vaak dat ze niet goed worden geïnformeerd door het college.

 

Worstelen

Mede door het gebrek aan ondersteuning worstelen raadsleden, maar ook Statenleden, met hun controlerende en kaderstellende functie, zo blijkt verder uit de notitie van Berenschot. Ook gebrek aan tijd, onvoldoende kennis over de instrumenten die hen ter beschikking staan (zoals de rekenkamer) en onduidelijkheid over de rolverdeling tussen raad/Staten en college spelen hen parten.

 

Afbreukrisico

De kwaliteit van wethouders staat onder druk, stelt Berenschot verder. Het is voor veel gemeenten moeilijk om goede wethouders te vinden. Het tamelijk grote afbreukrisico is een van de redenen, maar ook het woonplaatsvereiste. Jaarlijks moet een wethouder ontheffing aanvragen om niet in de gemeente waar hij/zij werkt te mogen blijven wonen. Als de verhoudingen tussen wethouder en raad onder druk staan, kan deze aanvraag ‘politiek’ worden gemaakt, stelt Berenschot. Ook de vergoeding van de wethouder (te laag), ‘gedoe’ over het declareren van onkosten of (betaalde) nevenfuncties en de negatieve − maatschappelijke en politieke reacties − op het wachtgeld maken het steeds moeilijker geschikte wethouders te vinden. Berenschot oppert de rechtspositie van wethouders te versterken. Dat moet via een wetswijziging worden geregeld.      

Verstuur dit artikel naar Google+

Reageer op dit artikel
















Even geduld a.u.b.

Reactie op dit bericht

Door Arjan op
@Jan De vakambtenaren kunnen de raad en raadsleden natuurlijk ook prima van advies dienen over de vraag of hun voorstellen niet eenzijdig zijn, of wel alle argumenten gewogen zijn en af het raadzaam is het voorstel te amenderen. Natuurlijk zijn de raadsvoorstellen van de staf uitstekend en hoeft de raad niet meer te weten. Wij van wc-eend adviseren wc-eend.
Ook kunnen de vakambtenaren heel goed aangeven op welke manier de gemeenteraad het beste in positie kan worden gebracht bij strategische beleidsthema’s ten opzichte van het ambtelijk apparaat en het college. Het beste is voor henzelf niet goed genoeg.

@Jan: welkom in de gedualiseerde wereld waarbij al jaren griffiers en griffies veel meer doen dan de stukken bundelen, agenda’s maken en besluitenlijsten opstellen.

Wel vreemd dat de meeste raadsleden zeer tevreden zijn over hun griffie. Blijkbaar zijn ze de wc-eenden liever kwijt dan rijk.
Door Jan op
Vóór het dualisme was het heel gewoon dat raadsleden rechtstreeks inlichtingen en niet-politieke adviezen vroegen aan de ambtenaren. Dat ging altijd prima, is mijn ervaring. Na het dualisme moest er een griffie komen zonder enige inhoudelijke kennis en alleen daar hebben raadsleden contact meer mee. Als ze geluk hebben, kan de griffie namens hen inlichtingen en adviezen los krijgen uit het ambtelijk apparaat, maar vaak past dat niet in het dualisme vinden velen. Of de informatie komt onvolledig of verminkt over. En op zijn minst vertraagd. Waarom niet het beste van twee werelden? Dus handhaving van het dualisme maar wel normale contacten tussen raadsleden en vakambtenaren. Het kan (financieel) natuurlijk niet zo zijn dat de griffie wordt opgetuigd met een eigen duo-organisatie van vakambtenaren. Laat de griffie maar organisator en verslaglegger van vergaderingen, bijeenkomsten en raadscursussen blijven.