of 59123 LinkedIn

‘Ik ben hier chief of sir’

Lute Berends een jaar stadsdirecteur op Fiji Voormalig loco-gemeentesecretaris van Heerhugowaard Lute Berends is nu een jaar directeur van de grootste stad van Fiji, Nasinu. Ze hebben er ook functioneringsgesprekken en veel procedures, maar de cultuurschok was er niet minder om. Voor Lute en voor de Fijiërs. ‘Fiji is hiërarchisch ingesteld.’  Als er een Ik Vertrek voor bestuurders bestond, dan zou de uitzending met Lute en Nicole Berends uit Broek op Langedijk een kijkcijferhit zijn. Er gaat wel eens een gemeentesecretaris uit het noorden des lands naar ons diepe zuiden of naar de overzeese gebieden, maar naar Fiji in de Stille Zuidzee? Voordat Lute Berends (55) eind vorig jaar uit Fiji de mail had ontvangen dat hij directeur kon worden van de 120.000 zielen tellende stad Nasinu, had de loco-gemeentesecretaris van Heerhugowaard al zijn baan opgezegd en huis verkocht.   In Ik Vertrek is zo’n doldrieste stap doorgaans het begin van veel narigheid. ‘Oh, didn’t we send you an email? I’m terribly sorry, but we have decided to ….’ ‘Het pakte goed uit; we hadden er ook alle vertrouwen in dat het goed zou komen’, zegt Lute Berends opgewekt, 16.000 kilometer verderop, elf uur later en twintig graden warmer. ‘Je zou om negen uur ‘s ochtends jullie tijd bellen, acht uur ‘s avonds bij ons’, zegt Berends een beetje beduusd vanuit zijn appartement in Nasinu.   ‘En je belt precies op tijd. Ik zit hier nu een jaar, maar dat heb ik hier nog niet meegemaakt. Als ze hier een vergadering plannen om half tien, dan weet je één ding zeker: die begint niet om half tien. Waarschijnlijk is er die ochtend een vergadering, vermoedelijk zo tegen half elf, maar niemand weet wanneer.’   De Fijiërs hebben het volgens Berends zelf in de gaten. ‘Ze noemen het hier Fiji time. Het is wennen, maar ik word er niet gek van. Je hebt geen keuze. Als je je er niet aan overgeeft, word je gek. Jakkeren en jagen heeft geen zin. Laat maar gebeuren zoals het gebeurt. Ook dan kun je dingen tot stand brengen en veranderen.’   Gewoon gesolliciteerd  Het begrip tijd heeft voor de dames en heren in het Nasinu Municipal Building (foto rechtsonder) kennelijk een aparte betekenis en de Noord-Hollander Berends mag daar nog iedere dag aan moeten wennen, hij zit wel mooi op Fiji. Hoe raakt de loco-gemeentesecretaris van Heerhugowaard daar in hemelsnaam verzeild?   ‘Ik heb gewoon gesolliciteerd’, antwoordt de CEO van de Nasinu Town Council nuchter. ‘Eind juni zag ik op een vrijdag in de nieuwsflits van de Vereniging van Gemeentesecretarissen dat de Commonwealth Local Government Forum twee stadsdirecteuren op Fiji zocht: één voor Nadi en één voor Nasinu. Op zaterdag vertelde ik dat tegen mijn vrouw. “Waarom heb je nog niet gesolliciteerd?”, vroeg ze. Dat heb ik op zondag gedaan. Fiji, dat is toch magisch? We konden in Nederland nog lang doen wat we deden, of we konden iets heel anders gaan doen.’   Drie weken later krijgt Berends bericht uit Fiji dat ze via Skype met hem willen praten. ‘Zat ik om zeven uur ‘s ochtends thuis in pak op de bank. Ik heb geen idee hoeveel kandidaten er waren en waarom ze op mij uitkwamen. Misschien omdat er veel bedrijfsvoeringsproblemen waren in Nasinu en ik in Heerhugowaard verantwoordelijk was voor de bedrijfsvoering en dienstverlening. Maar het is heel apart, hè? Ongelofelijk dat je als ambtenaar zo’n kans krijgt. In Nadi is een Australiër stadsdirecteur geworden. Dat is niet zo vreemd, want daar komen redelijk veel Australische toeristen, maar in Fiji zijn gemiddeld zo’n 25 Nederlanders. Ze hebben ook geen idee waar Nederland ligt.’   Onbekend met de Lage Landen of niet, het eerste gesprek tussen Noord-Holland en Fiji verloopt erg goed. Zo goed, dat vijf weken later een tweede gesprek volgt. Lute Berends: ‘Half september op vakantie in Peru kregen we bericht dat ze mij wel wilden hebben. We gaan het doen, besloten we. Op de Machu Picchu heb ik toen Heerhugowaard gebeld met het bericht dat we naar Fiji zouden vertrekken.’   Onbetaalbaar  Lute en Nicole Berends verkopen half december hun huis in Broek op Langedijk en twee weken later ploft de conceptaanbieding uit Fiji in de mailbox. ‘”Okay, dit is het”, was ons antwoord. Ik ga 40 procent verdienen van wat ik in Heerhugowaard verdiende en de prijzen op Fiji liggen zo’n beetje op Nederlands niveau, dus sparen en pensioenopbouw is er niet bij, maar zo’n avontuur is toch onbetaalbaar. We hadden er een goed gevoel over. En dan ga je er ook helemaal voor. Als je het half doet, wordt het niets.’   Ze stappen op 10 maart in de Boeing en tien dagen later hebben ze een appartement in een goede wijk van Nasinu. Omdat in het dikke verkeersboek van Fiji staat dat wij in Nederland net als zij aan de linkerkant rijden, behoeven de echtelieden geen proefles te nemen en krijgen ze meteen een Fijisch rijbewijs. ‘Wij rijden links, zo staat het in het boek, dus zo is het. En dan is de procedure zo, en procedures zijn hier belangrijk.’  Op 21 maart begint Berends als CEO van de Nasinu Town Council. ‘Dat was een groot feest met allemaal eten en zang en dans. Het was overweldigend.’ Nicole Berends, die projectleider duurzaamheid bij de gemeente Alkmaar was, mag wel betaald werken op Fiji, maar dat doet ze niet. Ze is vrijwilliger geworden bij Pacific Dialogue en bezoekt resorts en dorpen op eilanden om mensen voor te lichten over mensenhandel.   Bij Fiji (885.000 inwoners) denk je toch vooral aan resorts en bounty-eilanden. ‘En die zijn er ook’, stelt Lute Berends ons gerust. ‘We zijn er geweest. De meeste zijn onbewoond. De mensen zijn erop zichzelf en op de natuur teruggeworpen.’ Alleen op het hoofdeiland Viti Levu heeft de verstedelijking toegeslagen, met Nasinu als lichtend voorbeeld. De grootste en snelst groeiende stad van Fiji ligt weliswaar aan zee, maar je kunt er door de mangrovebossen niet komen. ‘Het is hier niet alleen maar paradijs. We hebben flinke informele wijken, zoals ze hier heten, waar 12.000 mensen leven’, zegt Lute Berends.   Die sloppenwijken kosten de stadsdirecteur van Nasinu heel wat hoofdbrekens. De stad wist vorig jaar bij tijd en wijle niet hoe de ambtenaren betaald en de diensten uitgevoerd moesten worden, en in de krottenwijken betaalt niemand daaraan mee, maar die diensten moeten in deze wijken wel worden uitgevoerd. Als er bij 26 graden geen vuil wordt opgehaald, dan gaat het rap mis in Nasinu.   Vuilnisbende  Vorige maand zat de Fiji Times er bovenop in Nasinu : ‘Residents raise concerns on rubbish.’ Foto van de vuilnisbende en commentaar van Nasinu Town Council chief executive officier Lute Berends. Stadsplanning, bouw- en bedrijfsvergunningen, gezondheid, groenonderhoud, drainage én vuilnis zijn z’n competentie. Berends: ‘We halen twee keer in de week in alle zeven wijken en in de achttien informele wijken keukenafval op. Laten we het zo zeggen: niet iedereen in Fiji zet zijn vuil aan de weg op de dag dat wij langskomen. Een BOA kan hier zijn lol op. Als we op dinsdag zijn langsgeweest, is het op woensdag weer een troep. Het vuil verdwijnt in de drainage, in de rivieren, net waar het ze uitkomt. We hebben een paar vuilnistrucks van de Chinese regering gekregen, maar die dingen staan al meer dan een jaar langs de weg. We halen jaarlijks 16.000 ton vuil op met open vrachtwagens. Dat is veel.’   Maar het kan beter en efficiënter. Nasinu heeft niet voor niets een Hollander in dienst genomen. Om te beginnen halen de vuilnisophalers nu ook álles op en niet alleen de plastic flessen. Lute Berends: ‘Want die leveren geld op. Dus alles wat plastic fles is, wordt goed opgeruimd en apart gehouden, en losse rommel laten ze liggen. Ik wil niet dat de vuilnismannen een zak opentrekken om te kijken wat erin zit en de zak laten staan, maar alles meenemen. De voormannen rijden nu ook iedere dag door de gemeente om te zien waar wel en waar niet is opgeruimd.’  De grootste innovatie is de komst van grote vuilcontainers, vertelt de CEO van de Nasinu Town Council. ‘Onze vuilstort is op een uur rijden van de stad. We hebben vrij kleine vrachtwagens, dus dat is echt problematisch. We huren nu grote containers die we op open plekken in de stad neerzetten en met onze vrachtwagens volstorten. De vrachtwagens kunnen meteen weer de wijk in en de containers gaan na vier vulbeurten naar de stortplaats.’   Natuurlijk wel prettig dat je dan in een stad als Nasinu zo’n vuilcontainer gewoon op een landje kunt zetten. Geen gezeur over bestemmingsplannen, geen gedoe met inspraakrondes. Lute Berends: ‘In de praktijk doen we dat gewoon, ja, maar vergis je niet: er is hier heel veel gereguleerd. In Nasinu is ook een bestemmingsplan, hoor. Op sommige onderdelen is het procedure, procedure, procedure, controle, controle, controle. Ik heb hier al een paar keer gezegd: “Is de procedure belangrijker dan de inhoud?” Stap voor stap en keurig volgens de regeltjes. Nederland heeft minder procedures. Dat heeft er ook mee te maken dat er in Fiji heel veel informaliteit en ook wel corruptie was. Daaroor is er enorm veel behoefte aan controle. Er zijn dit jaar verkiezingen, dus de regering wil alles in de hand houden.’   Rekeningen betalen  Lute Berends is nu een jaar in Fiji. Dat moet toch een raar gezicht zijn, zo’n kaaskop aan het roer van de Nasinu Town Council. We hadden het over zijn ‘cultuurschok’, maar wat zullen de 150 medewerkers van het stadskantoor wel niet denken van de informele en directe aanpak van de Hollandse CEO? Berends: ‘Dat is wennen voor de Fijiërs. Ze zijn heel vriendelijk en beleefd en zeggen moeilijk nee tegen de baas. Fiji is hiërarchisch ingesteld. Ik ben hier chief of sir . Toen ik hier kwam, had ik met de special administrator een apart toilet en een eigen parkeerplaats. Dat wil ik niet, heb ik gezegd. “Ik pas mij aan Fiji aan, maar je hoeft mij niet chief of sir te noemen. Je kunt ook Lute zeggen.”   Dat is erg moeilijk voor ze. Ik balanceer op het randje. Met mijn visie dat hun ideeën net zoveel waard zijn als die van mij en dat ze beslissingen moeten durven nemen, kom ik echt van de andere kant van de wereld.’ Lute Berends blijft contractueel tot maart volgend jaar. ‘Ik weet niet of ik langer wil blijven. Ik heb vorig jaar meegemaakt dat we onze rekeningen bijna niet konden betalen. Als dat het patroon blijft, dan moeten ze een andere CEO zoeken. Maar misschien dat het ministerie Nasinu te hulp schiet. Het contract is voor twee jaar en daarna zien we weer.’   Terug naar de Lage Landen? Is dat te doen na twee jaar Fiji? Berends: ‘Wie heeft er straks zo’n schat aan ervaring als ik? Ik denk dat ze mij overal kunnen gebruiken als ik terugkom. Ik sta open voor veel dingen, anders was ik niet naar Fiji gegaan.’

CV Lute Berends werd geboren op 19 november 1962 in Kampen. Hij volgde verschillende opleidingen, Heao, Bestuursacademie, een master Kwaliteitsmanagement en verschillende postacademische modules. Berends werkte van 1984 tot 1988 bij de gemeente Schoorl, van 1988 tot 1990 in Harenkarspel, van 1990 tot 2008 in Den Helder en van 2008 tot 2017 bij de gemeente Heerhugowaard. Daar was hij loco-gemeentesecretaris en directeur van de sectoren publiek, bedrijfsvoering en uitvoering. Berends werd in maart 2017 stadsdirecteur van Nasinu in Fiji.

Lute Berends een jaar stadsdirecteur op Fiji

Voormalig loco-gemeentesecretaris van Heerhugowaard Lute Berends is nu een jaar directeur van de grootste stad van Fiji, Nasinu. Ze hebben er ook functioneringsgesprekken en veel procedures, maar de cultuurschok was er niet minder om. Voor Lute en voor de Fijiërs. ‘Fiji is hiërarchisch ingesteld.’

Als er een Ik Vertrek voor bestuurders bestond, dan zou de uitzending met Lute en Nicole Berends uit Broek op Langedijk een kijkcijferhit zijn. Er gaat wel eens een gemeentesecretaris uit het noorden des lands naar ons diepe zuiden of naar de overzeese gebieden, maar naar Fiji in de Stille Zuidzee? Voordat Lute Berends (55) eind vorig jaar uit Fiji de mail had ontvangen dat hij directeur kon worden van de 120.000 zielen tellende stad Nasinu, had de loco-gemeentesecretaris van Heerhugowaard al zijn baan opgezegd en huis verkocht.

In Ik Vertrek is zo’n doldrieste stap doorgaans het begin van veel narigheid. ‘Oh, didn’t we send you an email? I’m terribly sorry, but we have decided to ….’ ‘Het pakte goed uit; we hadden er ook alle vertrouwen in dat het goed zou komen’, zegt Lute Berends opgewekt, 16.000 kilometer verderop, elf uur later en twintig graden warmer. ‘Je zou om negen uur ‘s ochtends jullie tijd bellen, acht uur ‘s avonds bij ons’, zegt Berends een beetje beduusd vanuit zijn appartement in Nasinu.

‘En je belt precies op tijd. Ik zit hier nu een jaar, maar dat heb ik hier nog niet meegemaakt. Als ze hier een vergadering plannen om half tien, dan weet je één ding zeker: die begint niet om half tien. Waarschijnlijk is er die ochtend een vergadering, vermoedelijk zo tegen half elf, maar niemand weet wanneer.’

De Fijiërs hebben het volgens Berends zelf in de gaten. ‘Ze noemen het hier Fiji time. Het is wennen, maar ik word er niet gek van. Je hebt geen keuze. Als je je er niet aan overgeeft, word je gek. Jakkeren en jagen heeft geen zin. Laat maar gebeuren zoals het gebeurt. Ook dan kun je dingen tot stand brengen en veranderen.’

Gewoon gesolliciteerd
Het begrip tijd heeft voor de dames en heren in het Nasinu Municipal Building (foto rechtsonder) kennelijk een aparte betekenis en de Noord-Hollander Berends mag daar nog iedere dag aan moeten wennen, hij zit wel mooi op Fiji. Hoe raakt de loco-gemeentesecretaris van Heerhugowaard daar in hemelsnaam verzeild?

‘Ik heb gewoon gesolliciteerd’, antwoordt de CEO van de Nasinu Town Council nuchter. ‘Eind juni zag ik op een vrijdag in de nieuwsflits van de Vereniging van Gemeentesecretarissen dat de Commonwealth Local Government Forum twee stadsdirecteuren op Fiji zocht: één voor Nadi en één voor Nasinu. Op zaterdag vertelde ik dat tegen mijn vrouw. “Waarom heb je nog niet gesolliciteerd?”, vroeg ze. Dat heb ik op zondag gedaan. Fiji, dat is toch magisch? We konden in Nederland nog lang doen wat we deden, of we konden iets heel anders gaan doen.’

Drie weken later krijgt Berends bericht uit Fiji dat ze via Skype met hem willen praten. ‘Zat ik om zeven uur ‘s ochtends thuis in pak op de bank. Ik heb geen idee hoeveel kandidaten er waren en waarom ze op mij uitkwamen. Misschien omdat er veel bedrijfsvoeringsproblemen waren in Nasinu en ik in Heerhugowaard verantwoordelijk was voor de bedrijfsvoering en dienstverlening. Maar het is heel apart, hè? Ongelofelijk dat je als ambtenaar zo’n kans krijgt. In Nadi is een Australiër stadsdirecteur geworden. Dat is niet zo vreemd, want daar komen redelijk veel Australische toeristen, maar in Fiji zijn gemiddeld zo’n 25 Nederlanders. Ze hebben ook geen idee waar Nederland ligt.’

Onbekend met de Lage Landen of niet, het eerste gesprek tussen Noord-Holland en Fiji verloopt erg goed. Zo goed, dat vijf weken later een tweede gesprek volgt. Lute Berends: ‘Half september op vakantie in Peru kregen we bericht dat ze mij wel wilden hebben. We gaan het doen, besloten we. Op de Machu Picchu heb ik toen Heerhugowaard gebeld met het bericht dat we naar Fiji zouden vertrekken.’

Onbetaalbaar
Lute en Nicole Berends verkopen half december hun huis in Broek op Langedijk en twee weken later ploft de conceptaanbieding uit Fiji in de mailbox. ‘”Okay, dit is het”, was ons antwoord. Ik ga 40 procent verdienen van wat ik in Heerhugowaard verdiende en de prijzen op Fiji liggen zo’n beetje op Nederlands niveau, dus sparen en pensioenopbouw is er niet bij, maar zo’n avontuur is toch onbetaalbaar. We hadden er een goed gevoel over. En dan ga je er ook helemaal voor. Als je het half doet, wordt het niets.’

Ze stappen op 10 maart in de Boeing en tien dagen later hebben ze een appartement in een goede wijk van Nasinu. Omdat in het dikke verkeersboek van Fiji staat dat wij in Nederland net als zij aan de linkerkant rijden, behoeven de echtelieden geen proefles te nemen en krijgen ze meteen een Fijisch rijbewijs. ‘Wij rijden links, zo staat het in het boek, dus zo is het. En dan is de procedure zo, en procedures zijn hier belangrijk.’

Op 21 maart begint Berends als CEO van de Nasinu Town Council. ‘Dat was een groot feest met allemaal eten en zang en dans. Het was overweldigend.’ Nicole Berends, die projectleider duurzaamheid bij de gemeente Alkmaar was, mag wel betaald werken op Fiji, maar dat doet ze niet. Ze is vrijwilliger geworden bij Pacific Dialogue en bezoekt resorts en dorpen op eilanden om mensen voor te lichten over mensenhandel.

Bij Fiji (885.000 inwoners) denk je toch vooral aan resorts en bounty-eilanden. ‘En die zijn er ook’, stelt Lute Berends ons gerust. ‘We zijn er geweest. De meeste zijn onbewoond. De mensen zijn erop zichzelf en op de natuur teruggeworpen.’ Alleen op het hoofdeiland Viti Levu heeft de verstedelijking toegeslagen, met Nasinu als lichtend voorbeeld. De grootste en snelst groeiende stad van Fiji ligt weliswaar aan zee, maar je kunt er door de mangrovebossen niet komen. ‘Het is hier niet alleen maar paradijs. We hebben flinke informele wijken, zoals ze hier heten, waar 12.000 mensen leven’, zegt Lute Berends.

Die sloppenwijken kosten de stadsdirecteur van Nasinu heel wat hoofdbrekens. De stad wist vorig jaar bij tijd en wijle niet hoe de ambtenaren betaald en de diensten uitgevoerd moesten worden, en in de krottenwijken betaalt niemand daaraan mee, maar die diensten moeten in deze wijken wel worden uitgevoerd. Als er bij 26 graden geen vuil wordt opgehaald, dan gaat het rap mis in Nasinu.

Vuilnisbende
Vorige maand zat de Fiji Times er bovenop in Nasinu: ‘Residents raise concerns on rubbish.’ Foto van de vuilnisbende en commentaar van Nasinu Town Council chief executive officier Lute Berends. Stadsplanning, bouw- en bedrijfsvergunningen, gezondheid, groenonderhoud, drainage én vuilnis zijn z’n competentie. Berends: ‘We halen twee keer in de week in alle zeven wijken en in de achttien informele wijken keukenafval op. Laten we het zo zeggen: niet iedereen in Fiji zet zijn vuil aan de weg op de dag dat wij langskomen. Een BOA kan hier zijn lol op. Als we op dinsdag zijn langsgeweest, is het op woensdag weer een troep. Het vuil verdwijnt in de drainage, in de rivieren, net waar het ze uitkomt. We hebben een paar vuilnistrucks van de Chinese regering gekregen, maar die dingen staan al meer dan een jaar langs de weg. We halen jaarlijks 16.000 ton vuil op met open vrachtwagens. Dat is veel.’

Maar het kan beter en efficiënter. Nasinu heeft niet voor niets een Hollander in dienst genomen. Om te beginnen halen de vuilnisophalers nu ook álles op en niet alleen de plastic flessen. Lute Berends: ‘Want die leveren geld op. Dus alles wat plastic fles is, wordt goed opgeruimd en apart gehouden, en losse rommel laten ze liggen. Ik wil niet dat de vuilnismannen een zak opentrekken om te kijken wat erin zit en de zak laten staan, maar alles meenemen. De voormannen rijden nu ook iedere dag door de gemeente om te zien waar wel en waar niet is opgeruimd.’

De grootste innovatie is de komst van grote vuilcontainers, vertelt de CEO van de Nasinu Town Council. ‘Onze vuilstort is op een uur rijden van de stad. We hebben vrij kleine vrachtwagens, dus dat is echt problematisch. We huren nu grote containers die we op open plekken in de stad neerzetten en met onze vrachtwagens volstorten. De vrachtwagens kunnen meteen weer de wijk in en de containers gaan na vier vulbeurten naar de stortplaats.’

Natuurlijk wel prettig dat je dan in een stad als Nasinu zo’n vuilcontainer gewoon op een landje kunt zetten. Geen gezeur over bestemmingsplannen, geen gedoe met inspraakrondes. Lute Berends: ‘In de praktijk doen we dat gewoon, ja, maar vergis je niet: er is hier heel veel gereguleerd. In Nasinu is ook een bestemmingsplan, hoor. Op sommige onderdelen is het procedure, procedure, procedure, controle, controle, controle. Ik heb hier al een paar keer gezegd: “Is de procedure belangrijker dan de inhoud?” Stap voor stap en keurig volgens de regeltjes. Nederland heeft minder procedures. Dat heeft er ook mee te maken dat er in Fiji heel veel informaliteit en ook wel corruptie was. Daaroor is er enorm veel behoefte aan controle. Er zijn dit jaar verkiezingen, dus de regering wil alles in de hand houden.’

Rekeningen betalen
Lute Berends is nu een jaar in Fiji. Dat moet toch een raar gezicht zijn, zo’n kaaskop aan het roer van de Nasinu Town Council. We hadden het over zijn ‘cultuurschok’, maar wat zullen de 150 medewerkers van het stadskantoor wel niet denken van de informele en directe aanpak van de Hollandse CEO? Berends: ‘Dat is wennen voor de Fijiërs. Ze zijn heel vriendelijk en beleefd en zeggen moeilijk nee tegen de baas. Fiji is hiërarchisch ingesteld. Ik ben hier chief of sir. Toen ik hier kwam, had ik met de special administrator een apart toilet en een eigen parkeerplaats. Dat wil ik niet, heb ik gezegd. “Ik pas mij aan Fiji aan, maar je hoeft mij niet chief of sir te noemen. Je kunt ook Lute zeggen.”

Dat is erg moeilijk voor ze. Ik balanceer op het randje. Met mijn visie dat hun ideeën net zoveel waard zijn als die van mij en dat ze beslissingen moeten durven nemen, kom ik echt van de andere kant van de wereld.’ Lute Berends blijft contractueel tot maart volgend jaar. ‘Ik weet niet of ik langer wil blijven. Ik heb vorig jaar meegemaakt dat we onze rekeningen bijna niet konden betalen. Als dat het patroon blijft, dan moeten ze een andere CEO zoeken. Maar misschien dat het ministerie Nasinu te hulp schiet. Het contract is voor twee jaar en daarna zien we weer.’

Terug naar de Lage Landen? Is dat te doen na twee jaar Fiji? Berends: ‘Wie heeft er straks zo’n schat aan ervaring als ik? Ik denk dat ze mij overal kunnen gebruiken als ik terugkom. Ik sta open voor veel dingen, anders was ik niet naar Fiji gegaan.’


CV
Lute Berends werd geboren op 19 november 1962 in Kampen. Hij volgde verschillende opleidingen, Heao, Bestuursacademie, een master Kwaliteitsmanagement en verschillende postacademische modules. Berends werkte van 1984 tot 1988 bij de gemeente Schoorl, van 1988 tot 1990 in Harenkarspel, van 1990 tot 2008 in Den Helder en van 2008 tot 2017 bij de gemeente Heerhugowaard. Daar was hij loco-gemeentesecretaris en directeur van de sectoren publiek, bedrijfsvoering en uitvoering. Berends werd in maart 2017 stadsdirecteur van Nasinu in Fiji.

Verstuur dit artikel naar Google+

Gerelateerde artikelen

Reageer op dit artikel
















Even geduld a.u.b.