of 59130 LinkedIn

Particuliere eigenaar asbestdak kind van de rekening

Reageer

In de kruistocht van staatssecretaris Stientje van Veldhoven tegen de resterende 90 miljoen vierkante meter asbestdaken dreigen particuliere huiseigenaren met een asbestdak het kind van de rekening te worden. Letterlijk.

De eigenaren van vijftien huizen aan een Deventer hofje hebben 1.600 m2 dak met 38.400 asbesthoudende leien. Volgens offertes van gecertificeerde saneringsbedrijven kost vervanging € 250,- per m2, dus € 400.000,- totaal. Landelijk gaat het om tienduizenden woningen, deels van particulieren, deels van corporaties. Dit staat in schril contrast met de m2-prijs van ± € 30,- voor vervanging van daken met asbestgolfplaten bij boerenschuren. En helemaal met die van nog geen tien euro die valt te distilleren uit de nota die de staatssecretaris naar de Tweede Kamer stuurde in antwoord op tientallen vragen.

 

Om deze en andere redenen is de conclusie gerechtvaardigd dat haar nota afkomstig is uit de spreekwoordelijke Haagse ivoren toren. De staatssecretaris schrijft over ’aanvaardbare’ en ’beperkte’ kosten voor particulieren. De Deventenaren vinden € 400.000,- noch aanvaardbaar, noch beperkt.

Volgens haar nota vormen de daken ’een gevaar voor de volksgezondheid’. Dat is een aanname, erkent ze. De Deventer daken zijn nooit wetenschappelijk onderzocht. Dat vindt mevrouw Van Veldhoven te veel werk en dat ’stelt het bevoegd gezag voor te hoge kosten’. Dus stelt zij de eigenaren voor hoge kosten. Ronduit bagatelliserend is haar stelling dat het gaat om kosten ’die de eigenaar van een bouwwerk van tijd tot tijd moet maken’. Alsof het plaatsen van nieuwe daken identiek is aan periodieke schilderbeurten. Zij voegt daar aan toe: ’Daar komt bij dat het nu eenmaal voorkomt dat aan gebouwen door verandering van processen, marktomstandigheden of regelgeving voortdurend nieuwe eisen gesteld worden, waardoor onderdelen vaak al aan vervanging toe zijn voordat de afschrijvingsduur of technische levensduur verstreken is’.

 

Deze en tientallen andere alinea’s in haar nota bewijzen dat haar denken over asbestdakvervanging zich concentreert op economische gebouwen (stallen), níét op particuliere woningen. Particuliere eigenaren krijgen niet de aandacht die zij verdienen. Bovendien schrijft zij dat sprake is van ’gelijke voorwaarden binnen Nederland voor eigenaren van asbestdaken’. Haar eigen nota bevat bewijzen van het tegendeel. Bedrijven krijgen de btw terug, particulieren niet. Boeren konden jaren profiteren van fiscale voordelen, particulieren niet. Boeren konden subsidie krijgen (dak eraf, zon erop), particulieren niet.

 

De regering overwoog in 1976 een asbestverbod in te voeren. Dat sneuvelde onder grote druk van de asbestlobby. Verantwoordelijk minister Boersma heeft dat in 1988 toegegeven in een interview in het Maandblad voor Arbeidsomstandigheden. Als de regering had doorgezet, waren in 1980 geen asbesthoudende leien op die Deventer huizen gelegd. De conclusie: het rijk is de veroorzaker van het probleem; dat zijn niet de huiseigenaren. Zoals bij milieudelicten geldt dat de vervuiler betaalt, geldt hier: de veroorzaker betaalt. En meer dan de huidige schamele subsidie van €4,50 per m2, precies genoeg voor 28 van de 1.600 m2 asbestdak in Deventer.

 

De Tweede Kamer moet dit jaar een besluit nemen. De Kamer kan niet anders dan het voorstel afwijzen. Gelukkig zijn er steeds meer parlementariërs die dat beseffen.

 

Leo Enthoven

Verstuur dit artikel naar Google+