of 64277 LinkedIn

Gemeenten laten hun personeel in de steek

Bas van Weegberg en Marieke Manschot 4 reacties

Het is een hardnekkig beeld: wie werkt als gemeenteambtenaar, loopt zich niet het vuur uit de sloffen. Hoog tijd dat bij te stellen. De druk in de publieke sector is hoger dan ooit. Kwamen er de laatste jaren steeds meer taken bij die eerst landelijk werden uitgevoerd, nu zijn daar door corona nog extra werkzaamheden bovenop gekomen. GGD-medewerkers werken zich een slag in de rondte om de coronagolven bij te benen. Boa’s handhaven de in hoog tempo variërende coronamaatregelen zo goed en kwaad als het gaat. En baliemedewerkers krijgen vaker te maken met bezorgde burgers die ook steeds mondiger worden. Ondertussen blijft waardering van dit onmisbare werk achter. Gemeenten weigeren hun personeel fatsoenlijk te betalen uit angst voor de publieke opinie.

Iedere crisis gebeurt het opnieuw. ‘In deze zware tijden is een loonsverhoging niet uit te leggen’, roepen werkgevers in de publieke sector al gauw. Valt wat voor te zeggen, toch? Zeker als medewerkers dan tenminste in goede tijden de vruchten plukken. En precies daar wringt de schoen. Al jaren is bezuinigen het credo en blijven de arbeidsvoorwaarden achter. Crisis of geen crisis.

 

De bezuinigingsdrang zet ook dit jaar door. Werkgevers bieden een schamele loonsverhoging van 0,5 procent, willen sociale zekerheden uitkleden en tonen geen ambitie voor het creëren van een gezonde werkomgeving. Deze krenterige opstelling doet geen recht aan het belangrijke werk van de gemeenteambtenaar. Niet zo gek dus dat de vakbonden het overleg over een nieuwe cao begin dit jaar opschortten.

 

Politiek gezien is de publieke sector in tijden van crisis een makkelijke bezuinigingspost. Werkgevers voeren hogere uitgaven door corona en de decentralisaties aan als argument. Ze wijzen naar Den Haag voor extra geld. Daarbij vergeten ze te melden dat gemeenten compensatie krijgen van het rijk voor coronakosten. Ook voor tegemoetkoming in de kosten van decentralisaties zijn stappen gezet. Schuilen achter politiek Den Haag is te simpel.

 

Een sterke publieke sector vraagt om verantwoordelijke publieke werkgevers. Hier is nog een wereld te winnen, zo tonen alle onvervulde vacatures en de stroom aan vertrekkende medewerkers. Door het jarenlange uitknijpen van personeel staan zo’n 30.000 vacatures open bij onder meer gemeenten, onderwijs en defensie. Steeds meer jonge ambtenaren denken over weggaan, terwijl vergrijzing al tot forse uitstroom leidt. 

 

Gemeenten kunnen zich de angst voor de publieke opinie niet langer veroorloven. De opgaven waar lokale overheden de komende jaren voor staan zijn enorm. Personeel wegjagen met een onacceptabel bod helpt dan niet. Lef tonen en staan voor je mensen wél. Medewerkers in de publieke sector zijn de spil in voorzieningen waar onze hele samenleving op drijft. Ze verdienen de waardering en het respect dat daarbij past.

 

Bas van Weegberg, lid dagelijks bestuur FNV

Marieke Manschot, bestuurder FNV Overheid

Verstuur dit artikel naar Google+

Reageer op dit artikel
















Even geduld a.u.b.

Reactie op dit bericht

Door de vries (Ambtenaar) op
Loonstijgingen worden niet gevolgd door prijsstijging als de arbeidsproductiviteit stijgt. Of beter: stijging vd arbeidsproductiviteit biedt ruimte voor loonstijgingen (anders gaat die naar winststijging). De collectieve sector heeft op dit punt een probleem: de arbeidsproductiviteit stijgt daar doorgaans langzamer dan in de andere (private) sectoren. Daarom was er lang geleden de beroemde koppeling: de lonen in de collectieve sector stegen mee met de lonen in de andere sectoren. Maar daardoor was er wel steeds meer belastingheffing nodig. Sinds het loslaten vd koppeling is het hommeles met loononderhandelingen in de collectieve sector en zijn de loonkosten een sluitpost op de begroting geworden.
Door Nico uit Loenen (Gepensioneerde Rijksambtenaar) op
Ik begrijp dat dit stukje hier specifiek op ambtenaren is gespitst, maar de wereld is natuurlijk veel groter dan deze sector. In het hele bedrijfsleven is het aanpoten voor de werknemers, neem de zorg als extreem voorbeeld. En telkens als de lonen omhoog gaan volgen de prijzen en omgekeerd om de jaarlijkse inflatie van 2-3% bij te benen. Degenen die achterblijven zijn de AOW'ers / gepensioneerden die gekoppeld zitten aan een ECB rekenrente en er elk jaar verder op achteruit gaan.
Door de vries (ambtenaar) op
Ik vind de reactie van Hans te kort door de bocht. Centraal probleem is inderdaad: angst voor de publieke opinie. Niet van 'gemeenten', dat is te anoniem, maar van wethouders, burgemeesters en raadsleden. Bang voor de kiezers. Kijk naar wat er nu gebeurt met de extra middelen voor de salarissen in de zorg en het onderwijs: de goegemeente vindt dat er wel wat bij mag, en dan gaat de geldkraan open. Het zijn niet de vakbondsbestuurders, maar de gemeentebestuurders die het niet aandurven om voor hun ambtenaren in de bres te springen. Sterker nog, ze doen van politiek opportunisme soms gretig mee aan het te kakken zetten van hun eigen ambtelijke diensten.
Door Hans op
Bespaar ons alsjeblieft die krokodillentranen van de vakbonden, en dan vooral FNV en CNV. Decennia lang hebben die voorzitters helemaal niets gedaan voor het overheidspersoneel als alleen netwerken naar een lucratieve baan voor zichzelf; toch, Rene Paas, Doekle Terpstra, Agnes Jongerius, Ton Heerts etc., etc? En dan nu een grote smoel opzetten? Wie vertegenwoordigt u eigenlijk nog? En onze pensioenen tussentijds nog verder van ons af laten drijven? Kotsmisselijk word ik van deze freeloading bastards! Dixit.