of 59244 LinkedIn

Ontslagcommissie ‘een hoop gedoe’

Na inwerkingtreding van de Wet normalisering rechtspositie ambtenaren (Wnra) gelden voor ambtenaren de ontslagregels uit het Burgerlijk Wetboek. Bij een reorganisatieontslag – dat gaat dan ‘ontslag om bedrijfseconomische reden’ heten – gelden er aanvullende regels in de Ontslagregeling. Nu nog verleent het UWV de werkgever toestemming een arbeidsovereenkomst op te zeggen, als dat in overeenstemming is met de Ontslagregeling. Dat verandert na 1 januari 2020.

Als het aan de Vereniging van Nederlandse Gemeenten (VNG) en de vakbonden ligt, wordt na 1 januari 2020 een landelijke ‘ontslagcommissie’ ingesteld. Die moet ‘maatwerk’ gaan leveren bij ontslagzaken. Het bedrijfsleven kent zo’n commissie al, maar de nadelen ervan lijken groter dan de voordelen.

Na inwerkingtreding van de Wet normalisering rechtspositie ambtenaren (Wnra) gelden voor ambtenaren de ontslagregels uit het Burgerlijk Wetboek. Bij een reorganisatieontslag – dat gaat dan ‘ontslag om bedrijfseconomische reden’ heten – gelden er aanvullende regels in de Ontslagregeling. Nu nog verleent het UWV de werkgever toestemming een arbeidsovereenkomst op te zeggen, als dat in overeenstemming is met de Ontslagregeling. Dat verandert na 1 januari 2020.

Tijdelijk
Het Burgerlijk Wetboek geeft cao-partijen de mogelijkheid om een ontslagcommissie in te stellen, die dan de plaats inneemt van het UWV. Zo’n ontslagcommissie kan het voorgedragen ontslag dan toetsen aan regels die (beperkt) afwijken van de Ontslagregeling van het UWV. De ontslagcommissie die de VNG en de bonden willen instellen, is tijdelijk: deze zal in de eerste vier jaar na 1 januari 2020 reorganisatieontslagen bij gemeenten toetsen. ‘Een ontslagcommissie biedt een mogelijkheid voor maatwerk, die het UWV niet biedt’, aldus de VNG en de bonden. Daarom is deze opgenomen in de concept-Cao-Gemeenten.

De VNG en de bonden willen met de tijdelijke ontslagcommissie verder onduidelijkheden wegnemen die ontstaan voor medewerkers die vóór 1 januari 2020 boventallig worden, daarna het van-werk-naar-werk-traject doorlopen, en dan na 1 januari 2020 in aanmerking komen voor ontslag. De boventalligheid vóór 1 januari 2020 ontstaat volgens de regels van een sociaal plan, maar het ontslag na die datum wordt getoetst aan de Ontslagregeling. De tijdelijke ontslagcommissie toetst na 1 januari 2020 het ontslag van medewerkers aan de sociaal plannen op basis waarvan zij vóór 1 januari 2020 boventallig werden.

Proefdraaien
Een andere reden die wordt aangehaald om de ontslagcommissie in te stellen is: proefdraaien. Als gemeenten in de toekomst willen blijven werken met een ontslagcommissie, dan moet dat in een cao zijn geregeld. Het tijdelijke van de commissie wordt dan omgezet in een permanente status. Bovendien kunnen gemeenten naast de landelijke voorziening ook zelf kiezen voor een eigen ontslagcommissie.

Op papier biedt zo’n commissie veel voordelen maar Ilse Berends, verbonden aan het Utrechtse advocatenkantoor Van Benthem & Keulen, vindt het helemaal geen goed idee. Zij deed onderzoek naar de toegevoegde waarde van cao-ontslagcommissies, en schreef daarover een boek dat op 1 februari is verschenen.

‘Met een cao-ontslagcommissie moest een laagdrempelige voorziening voor bedrijfseconomisch ontslag worden gecreëerd. In die commissie zouden personen zitten die meer kennis hebben van de sector, de bedrijven en de werknemers, dan het UWV. Hierdoor zouden deze mensen beter kunnen oordelen over de noodzaak van een bedrijfseconomisch ontslag’, zegt Berends. ‘Inderdaad, er zou zo maatwerk kunnen worden geleverd door cao-partijen.’

Gratis
Maar het bedrijfsleven staat helemaal niet te springen om een cao-ontslagcommissie in te stellen. Op dit moment is er in slechts acht cao’s een cao-ontslagcommissie ingesteld. Volgens Berends omdat het in- en samenstellen ervan ‘een hoop gedoe’ met zich meebrengt en veel tijd kost. ‘Het is ook een grote last voor cao-partijen, zoals onderhandelen over de instelling van de commissie en over afwijkende selectiecriteria. Er moet een reglement worden opgesteld en er moeten mensen worden gevonden die erin plaatsnemen.’

Bovendien blijkt zo’n commissie erg duur, zo constateerde Berends. ‘De kosten daarvan moeten door de werkgever worden gedragen, terwijl een procedure bij het UWV gratis is.’

Lees het volledige artikel in Binnenlands Bestuur nr. 3 van deze week (inlog)

Verstuur dit artikel naar Google+

Reageer op dit artikel
















Even geduld a.u.b.

Reactie op dit bericht

Door Spijker (n.v.t.) op
Mijn vertrouwen in rechters is groter dan een door VNG en vakbonden geregisseerde ontslagcommissie. Vertegenwoordigers van vakbonden laten zich al veel te vaak verlijden tot meedoen met politieke spelletjes van onbetrouwbare werkgevers en Overheden. Kortom volledig eens met Berends.
Door Paulus (sen jurist) op
Heel merkwaardig dat een jurist het door cao-partijen instellen van een ontslagcommissie, op de genoemde gronden, geen goed idee vindt.