of 59082 LinkedIn

Kosten externe inhuur Eindhoven rijzen de pan uit

Eindhoven gaf in 2009 45 miljoen euro uit aan inhuur van externen, tegenover 110 miljoen euro aan loonkosten voor ambtenaren. De lokale partij Ouderen Appèl Eindhoven vraagt het college om uitleg.
28 reacties
Eindhoven gaf in 2009 45 miljoen euro uit aan inhuur van externen, tegenover 110 miljoen euro aan loonkosten voor ambtenaren. De lokale partij Ouderen Appèl Eindhoven vraagt het college om uitleg.
Onbehoorlijk
Niet alleen de hoogte van het bedrag baart fractievoorzitter Dré Rennenberg zorgen, ook de onduidelijke informatie die het college hierover aan de gemeenteraad heeft verstrekt. ‘In een gesprek met de wethouder op 8 december 2009 werd mij verzekerd dat het bedrag voor externe inhuur niet boven de 33 miljoen zou uitkomen. In de jaarrekening staat nu dat er 45 miljoen aan is uitgegeven. Hoe kun je in 23 dagen twaalf miljoen meer uitgeven dan je hebt gezegd? Ik vind dat onbehoorlijk bestuur.’ In totaal gaat in de Eindhovense begroting bijna achthonderd miljoen euro om.

Vriendjes

Een ander punt van zorg voor de partij is het ‘netwerk van externen’ aan wie de gemeente het werk uitbesteedt. Niet alleen worden gezinsleden van mensen uit het management ingehuurd, ook veel ex-ambtenaren keren na vrijwillig ontslag terug als dure inhuurkracht, zegt Rennenberg. Hij wil weten hoe dit ‘netwerk van vriendjes’ in elkaar steekt, maar krijgt daarover nauwelijks informatie, afgezien van wat klokkenluiders hem vertellen. ‘De vorige wethouder heeft er de vinger niet goed achter kunnen krijgen, dus ik heb daar het nieuwe college opnieuw vragen over gesteld.’

Onrust
Onder ambtenaren heerst onrust over de externe inhuur, merkt Rennenberg. Ze vrezen dat externen het vaste personeel verdringen. ‘Het kan best gebeuren dat je de juiste kennis niet in huis hebt. Maar dan moet je de eigen ambtenaren opleiden en goed betalen in plaats van hen de kans bieden om ontslag te nemen en voor het dubbele aan personeelskosten terug te komen als extern adviseur.’

Achterstanden
Eindhoven kon gisteren nog niet reageren op de vragen van het Ouderen Appèl Eindhoven. De jaarrekening 2009 meldt dat de overschrijding van kosten voor inhuur te verklaren is door onder andere interim management, achterstanden, Brandweer en Crisisbestrijding en projecten. Een belabberde toelichting, vindt Rennenberg.
Verstuur dit artikel naar Google+

Reageer op dit artikel
















Even geduld a.u.b.

Reactie op dit bericht

Door Q (ambtenaar) op
@Tom Pots

Ik ben het niet met u eens dat de essentie alleen in de complexiteit en verschillen zit. Wetenschappers, inclusief sociale wetenschappers, zoeken juist naar overeenkomsten om de essentie van verschijnselen te achterhalen.

Bij het aanpakken van problemen is het mogelijk om gesprekspartners gerust te stellen en bij hen draagvlak te creëren door te benadrukken dat een probleem "uniek" is, in combinatie met het diplomatiek weglaten van de scherpe kantjes van het probleem. Een al te routinematige inzet van dit middel schiet echter zijn doel voorbij, omdat het leidt tot verhulling van de werkelijke aard van vraagstukken. En dat is precies wat ik veelvuldig heb zien gebeuren.

Als het gaat om "zeggen wat je denkt", dan moet u als adviseur met enige ervaring toch weten dat in organisaties mensen voortdurend op hun woorden letten en niet alles zeggen wat ze denken, ook juist in zogeheten "open" discussies, en ook juist op de niveaus waar organisatie-adviezen worden gevraagd en gegeven. Dat is naar mijn overtuiging één van de factoren die complexe organisatorische problemen vaak zo taai maakt. Het negeren of bagatelliseren van die factor maakt het vervolgens nog moeilijker om tot effectieve oplossingen te komen.

Ik ga nu eerst het boek van Vermaak lezen. Daarna zal ik misschien een keer contact met u opnemen. In onze gedachtenwisseling bent u in ieder geval een volhouder. Dat waardeer ik, ook al zijn we inhoudelijk nog niet tot elkaar gekomen.
Door Tom Pots (Adviseur Berenschot) op
@Q, Ambtenaar

Voor een goede inhoudelijke discussie hoeft u het niet met mij eens te zijn, integendeel, maar geloven dat de ander zegt wat hij denkt is een belangrijke voorwaarde. Inhoudelijk eens of oneens kan allebei, maar de ander niet geloven dat hij zegt wat hij denkt is geen discussie over ongelijke opvattingen, maar een discussie over de twijfel of hij zijn opvattingen wel zegt. Er is nauwelijks een inhoudelijke discussie geweest. U vraagt, ik geef antwoord, u geeft aan dat u mij niet gelooft, ik herhaal mijn antwoord, u geeft aan dat u denkt dat ik niet alles zeg, ik herhaal mijn antwoord, u geeft aan de ik terughoudend ben, etc. Dat heeft niets meer met de inhoud te maken en al helemaal niet met kritisch en analytisch doorvragen.

Vermaak beschrijft inderdaad voorbeelden van (analyses van) complexe oorzaken èn hoe die kunnen worden aangepakt. De literatuur haalde ik erbij om aan te geven dat oorzaken veelal complex en uniek zijn. Een lijstje veel voorkomende oorzaken is daarmee nietszeggend en irrelevant, omdat de essentie in de complexiteit en verschillen zit.

Ik heb u al meerdere malen aangegeven dat ik in een persoonlijk gesprek graag een geanonimiseerde casus met u wil bespreken. U krijgt daarin een beeld van een complex van oorzaken, ons advies en de manier waarop wij de opdrachtgever stevig de spiegel hebben voorgehouden. Ik vind dit geen geschikte plek om een casus te bespreken, ook al is de geanonimiseerd.
Door Q (ambtenaar) op
@Tom Pots, adviseur Berenschot

Opnieuw een onjuiste aanname van uw kant, namelijk dat ik zou twijfelen aan uw oprechtheid. Dat doe ik niet. Maar ik betwijfel wel of u alles zegt wat u denkt. Dat hoeft op zich niet onoprecht te zijn. Zelf zwijg ik, net als zoveel mensen, soms ook over dingen die ik denk.

Alleen kan het in sommige gevallen wel een inhoudelijke discussie bemoeilijken. Bijvoorbeeld als een deskundig adviseur terughoudend is zijn kennis en ervaring te delen met een opdrachtgever, of met een geïnteresseerde partner in een discussie.

Ik vroeg u naar oorzaken, u verwijst mij naar een boek over "taaie vraagstukken". Geeft de auteur daarin ook casussen, d.w.z. voorbeelden van (analyses van) complexe oorzaken èn hoe die kunnen worden aangepakt? In dat geval ga ik het lezen. Maar als het in essentie alleen een betoog zou zijn dat allerlei vraagstukken zo ontzettend taai zijn, dan vind ik het minder interessant, want dat gegeven is voor mij niet nieuw.

U heeft een vreemde opvatting over wat "een goede inhoudelijke discussie" is, als het daarin volgens u niet past als men elkaar niet gelooft. De essentie van een echte discussie is juist dat ongelijke opvattingen met elkaar op een vruchtbare manier worden geconfronteerd. Uiteraard is daarvoor van beide kanten ook een nieuwsgierige houding nodig.

Wat ik u vroeg, nieuwsgierig als ik ben, was niet om op een oppervlakkige manier te generaliseren, maar om op basis van uw ervaring als Berenschot-adviseur een paar vaker voorkomende oorzaken te noemen van het slecht functioneren van overheden. Maar dat doet u nog steeds niet.

Ik heb bij ingehuurde externen vaker gemerkt dat ze met een vlot verhaal binnenkomen, maar het lastig vinden als ik op een analytische manier doorvraag. Ze gaan dan verwijzen naar literatuur, of ze nemen aanstoot aan zulke vragen en lijken ze niet te begrijpen. Ook vinden velen het moeilijk kritiek te accepteren en naar waarde te schatten. Kritisch doorvragen is vaak "not done".

Tot nu toe hebben uw reacties mij geen aanleiding gegeven om te denken dat u als Berenschot-adviseur op dit punt wezenlijk anders opereert dan andere externe adviseurs die ik heb meegemaakt.

De vraag is daarom gerechtvaardigd of het, gezien vanuit het totale belang van een organisatie zoals die waarvoor ik werk, een interessante propositie zou zijn om Berenschot in te huren. Ik vrees dat zulke inhuur alleen nuttig is vanuit het perspectief van bepaalde deelbelangen binnen de organisatie. Om over het belang van de belastingbetaler nog maar te zwijgen...

Maar ik blijf bereid me door u te laten overtuigen. Het zou bijvoorbeeld helpen als u alsnog kort een geanonimiseerde casus beschrijft en daarin een complex van (hoofd-)oorzaken aanstipt. Ik twijfel er niet aan dat u dat kunt, als u het oprecht probeert.
Door Tom Pots (Adviseur Berenschot) op
@ Q, ambtenaar,

Op het moment dat ik een antwoord geef dat u niet past dan geeft u aan dat u mij niet gelooft of dat u denkt dat ik niet alles zeg wat ik denk. Dat is nu meerdere malen gebeurd. Dat heeft niets meer te maken met een goede inhoudelijke discussie of kritische feedback, maar u twijfelt op dat moment aan mijn oprechtheid. Daarmee trekt u de discussie naar betrekkingsniveau. Dat doet u ook nog eens anoniem, maar dat terzijde.

Hans Vermaak heeft een geweldig boek geschreven ‘plezier beleven aan taaie vraagstukken’: De oorzaken waar u naar op zoek bent noemt hij taaie vraagstukken. Hans Vermaak geeft daar de volgende kenmerken aan:
1. Van een taai vraagstuk is geen eenduidige definitie te geven.
2. Je kunt ze wel aanpakken, maar nooit elimineren.
3. Hoe harder je duwt, hoe harder het systeem terug duwt.
4. Elk taai vraagstuk is in essentie uniek.
5. Taaie vraagstukken zijn van niemand en van iedereen.
6. Betrokkenen zijn het niet eens over wat er moet gebeuren en wie er bij moet zijn.
7. De omgeving maakt het er niet makkelijker op taaie vraagstukken aan te pakken.
8. Er zijn verschuivende speelvelden, concurrerende inspanningen & culturele verschillen
9. Je moet het bij het rechte eind hebben want je kunt je acties niet terugdraaien.
10. Taaie vraagstukken zijn maar beperkt maakbaar.

Als je naar grote publieke organisatie kijkt dan zijn er overeenkomsten maar ook zeer specifiek problemen. Het zijn vaak grote bureaucratieën en die worstelen min of meer met gelijksoortige en herkenbare problemen. In dat opzicht zijn de problemen in grote publieke organisaties niet anders dan problemen bij andere grote bureaucratieën, zoals banken, verzekeraars, energiemaatschappijen, etc. Echter, kijk je verder dan de overeenkomsten (omvang en bureaucratie) in grote publieke organisaties en je zoomt verder in dan zie je dat al deze organisaties een eigen identiteit en problematiek met bijbehorende oorzaken hebben. Als je probeert te generaliseren loop je de kans belangrijke zaken over het hoofd te zien.
Door Q (ambtenaar) op
@Tom Pots

U trekt de discussie nu naar betrekkingsniveau (de relatie tussen ons beiden als deelnemers aan de discussie). Maar het gaat mij om de inhoud.

Even reagerend op uw beide punten:
1. Inderdaad neemt u de moeite om een aantal keer op mij te reageren, net zoals ik de moeite neem om een aantal keer op u te reageren. Het gaat mij echter om de inhoud (de inhoudelijke kwaliteit) van die reacties.
2. Uw aanbod van een separaat persoonlijk gesprek moet niet in de plaats worden gesteld van de inhoud van de discussie die wij nu, hier op deze website, voeren.

Natuurlijk zijn publieke organisaties niet allemaal over één kam te scheren. Maar het lijkt me ook moeilijk te ontkennen dat hun functioneren, en de gebreken daarin, vaak grote overeenkomsten vertonen. In ieder geval binnen Nederland.

Dus in plaats van u aan mijn kritische feedback te storen (daar zou u als organisatieadviseur toch tegen moeten kunnen!), zou u ook kunnen ingaan op mijn vraag of Berenschot bij verschillende overheden vergelijkbare oorzaken van gebrekkig functioneren heeft aangetroffen. En zo ja, welke oorzaken?
Door Tom Pots (Adviseur Berenschot) op
@ Q, ambtenaar,

Ik vind het bijzonder storend dat u zegt dat ik mij er makkelijk van af maak. Even de feiten op een rijtje:
1. ik neem de moeite, en dat doe ik overigens met plezier, om negen keer op uw reacties te reageren. Daar kun je veel van zeggen, maar dat ik mij er makkelijk van af maak is denk ik niet op zijn plaats.
2. ik ben bereid om in een persoonlijk gesprek de onderwerpen die voorbij zijn gekomen verder toe te lichten en met u te bespreken. Dat lijkt mij niet een actie van iemand die zich er makkelijk van af maakt.

Even een andere gedachte, die u wellicht eens kunt overwegen. Zou het zo kunnen zijn dat ik echt vind dat diepere oorzaken specifiek per organisatie zijn en dat publieke organisaties niet zomaar over één kam te scheren zijn?
Door Q (ambtenaar) op
@Tom Pots
Ik denk dat u zich er te makkelijk van afmaakt. Op basis van de uitgebreide ervaring van Berenschot zou u wel degelijk terugkerende oorzaken kunnen noemen.
Door Tom Pots (Adviseur Berenschot) op
Vandaar mijn uitnodiging. Diepere oorzaken zijn specifiek per organisatie en niet simpelweg even voor de hele overheid te benoemen.
Door Q (ambtenaar) op
@Tom Pots, adviseur Berenschot

U heeft inderdaad een cirkel rondgediscussieerd. Maar ik blijf achter met het gevoel dat de diepere oorzaken niet zijn benoemd.
Door Tom Pots (Adviseur Berenschot) op
@ Q, ambtenaar,

Bij de overheid heb je, net als in het bedrijfsleven, goed en minder goed presterende organisaties. De oorzaken zijn per organisatie vaak specifiek. Voorbeeld: de problemen bij de ene gemeente of provincie hoeven niet overeen te komen met de problemen van een andere gemeente of provincie.

Daarnaast is er bij publieke organisaties de tendens om veel gebruik te maken van externe inhuur. Q, we hebben de cirkel rond gediscussieerd ;o). We zijn weer bij het begin van onze conversatie.

Een belangrijke vraag die directies zichzelf zouden moeten stellen is wat moet door eigen mensen moet worden uitgevoerd, wat is geschikt om in te kopen en waar zetten we externe inhuur in? Op dit moment worden deze vragen in publieke organisaties vaak niet beantwoord en wordt er niet actief op gestuurd. Net als bij de oorzaken van minder goed presteren zijn ook de redenen waarom directies van publieke organisaties deze vragen niet beantwoorden en er niet actief op sturen specifiek per organisatie.

U weet me te vinden als u nog eens verder wilt praten over de onderwerpen die langs zijn gekomen.


Vacatures

Van onze partners

Mystery Burger: de podcast

Even genoeg naar uw scherm gestaard?  Beluister vanaf nu de columns van de Mystery Burger als podcast!