of 59345 LinkedIn

'Alarmerend' lage mobiliteit ambtenaren

De mobiliteit in het openbaar bestuur is tot een minimum gedaald. Bijna één op de tien overheidswerkers vindt bovendien dat hij in de verkeerde functie zit, maar is desondanks niet op zoek naar iets anders. 30 duizend ambtenaren zijn tamelijk tot zeer ontevreden met hun werk. Dat blijkt uit de monitor 'Trends en Cijfers 2014' die het ministerie van BZK volgende week publiceert.

De mobiliteit in het openbaar bestuur is tot een minimum gedaald. Bijna één op de tien overheidswerkers vindt bovendien dat hij in de verkeerde functie zit, maar is desondanks niet op zoek naar iets anders.

Dat blijkt uit de monitor 'Trends en Cijfers 2014' die het ministerie van BZK volgende week publiceert.

 

Gedwongen overstap

Van alle ambtenaren bij rijk, provincies, gemeenten, waterschappen en de rechterlijke macht is 83 procent niet mobiel. Onder hen bevinden zich ook mensen (17 procent) die tevergeefs zoeken naar ander werk, meestal binnen hun eigen organisatie(onderdeel).

De instroom is met tussen de 2 en 3 procent van het totaal aantal ambtenaren historisch laag. De interne doorstroom bedraagt een kleine 12 procent. Daarvan maakte 7 procent vrijwillig en 5 procent gedwongen een overstap naar een andere functie of werkgever binnen de overheid.

Afbeelding

Uitstroom ambtenaren

Dan de uitstroom. In 2013 vertrok 6 procent van de ambtenaren. Waarom precies is nog niet bekend, maar cijfers van voorgaande jaren laten zien dat ongeveer 2 procent vertrekt vanwege pensionering, 2 procent vanwege ontslag of het niet verlengen van tijdelijke contracten en eveneens 2 procent door zelf het arbeidscontract op te zeggen.

 

Weinig kans stap voorwaarts

Lucas Lombaers, directeur Arbeidszaken Publieke Sector van het ministerie van

BZK, noemt de mobiliteitscijfers 'alarmerend'. 'Door de immobiliteit zijn er nauwelijks doorstroommogelijkheden. Mensen die een stap voorwaarts willen zetten in hun loopbaan, maken weinig kans.'

 

Niet senang

Meest opmerkelijk zijn de bijna 10 procent medewerkers die zich niet senang voelen in hun huidige functie, maar ook niet omkijken naar iets anders. Ze geven in meerderheid aan dat ze tamelijk tot zeer ontevreden zijn met hun werk. In aantallen gaat het om niet minder dan rond de 30 duizend ambtenaren.

Lombaers maakt zich zorgen over hen. 'Ze zijn niet gelukkig en geloven er kennelijk niet in dat enige inspanning om een andere baan te krijgen kans van slagen heeft. Als je zelf vindt dat je niet op de goede plek zit, kan ik me niet voorstellen dat je enthousiast je werk doet. En daarmee baart deze groep ook zorgen voor de organisaties waarin ze functioneren. Een verzuurde collega is immers geen aangename collega. Ik vind dat de overheid hier echt een groot organisatieprobleem heeft. Dit los je niet op met een reorganisatie hier of een structuuraanpassing daar. Alleen een krachtiger mobiliteitsbeleid kan hier iets aan doen.'

 

Lees het hele artikel in Binnenlands Bestuur nummer 16 van deze week.

Verstuur dit artikel naar Google+

Reageer op dit artikel
















Even geduld a.u.b.

Reactie op dit bericht

Door A.mbtenaar (ambtenaar) op
heel herkenbaar. Er is gewoon geen mobiliteit binnen het gemeentehuis en daarbuiten ook niet. Wat wil je dan doen? ZZP'er worden en dan werkeloos thuis zitten? Je zult wel moeten blijven zitten wanneer je een hypotheek hebt. Verhuizen naar de andere kant van het land lijkt mij weinig realistisch wanneer je kinderen naar school gaan en je partner ook qua werk gebonden is aan je huidige woonplaats. Ik volg dus cursus na cursus en opleiding na opleiding in de baas zijn tijd en gedeeltelijk ook op zijn kosten. Ik wacht wel af tot er wat komt en met mij de rest van het gehele gemeentehuis...
Door Noor Adviesbureau De Sleutel (Adviseur) op
Ik herken de lage mobiliteit en soms grote ontevredenheid van mensen en zie 2 aanknopingspunten; 1. meer aandacht voor mobiliteit & ontwikkeling bij de top van de organisaties, betekend ook tijd en geld beschikbaar stellen en concrete resultaten benoemen.
2. individuele begeleiding van 'vastzittende' medewerkers, die begint bij erkenning van de eigen leidinggevende. Doe iets, leg je er niet bij neer . Of nog erger, leidinggevenden die het wel 'best' vinden als het zo blijft. Het is nou eenmaal zo, telt niet.
Werken met plezier, vanuit je talenten levert efficiency en betere resulaten!
Door maarten op
krokodillentranen. Hier is politiek op gestuurd en zijn managers op aangenomen/geselecteerd.
30.000 ontevreden werknemers zijn 'collateral damage'
Pas als de trots op de publieke zaak centraal gesteld wordt, en daar op gestuurd wordt, zal het tij keren.
Door Anders op
@Hans is een fantast, waarschijnlijk langdurig werkloos of nooit een baan gehad.
Weet je wie ook door Donna Hightower werd geïnspireerd?
Door Hans (afdelingsmanager) op
@Jannie: natuurlijk is dat zo. Ik geef toe dat de booming arbeids- en woningmarkt tussen 1985 en 2008 mij ook flink geholpen heeft. Daarentegen ben ik te veel (oud-) collega's tegen gekomen die er spijt van hebben de stap naar een andere baan niet te hebben gezet, nu vast zitten in hun baan en snakken naar hun pensioen. Mooi motto vind ik in Donna Hightowers liedje This world today is a mess: 'You'd better do it to them, before they do it to you'.
Door Jannie op
@Hans: dat hangt er maar helemaal vanaf in welke regio je werk zoekt en of je aldus bereid bent naar de andere kant van het land te verhuizen. In bijv. Zuid-Holland zijn er veel meer kansen dan in bijv. Drenthe. Ook het vakgebied en je leeftijd maakt nogal uit.
Door Hans (afdelingsmanager) op
Mensen kunnen ook zelf veel doen. Ik heb er bewust voor gekozen om nooit langer dan ca. 5 jaar dezelfde baan te hebben. Heb door heel Nederland gewerkt bij kleinere en grotere organisaties. Dat heeft mij heel veel gebracht en mijn nieuwsgierigheid geprikkeld. Daarnaast altijd een bijbaan voor 1 dag p.w. gehad; kan ik ook iedereen aanraden. Het zal nu allemaal wel wat moeilijker zijn, maar als je op zoek gaat en contacten legt, komen er altijd kansen.
Door henkie (p&o) op
Accepteren, zou ik zegen. Gemeenten kiezen(vooruitopend op een mogelijke herindeling of juist om zo'n herindeling te ontlopen) voor samenwerking met buurgemeenten. Samenwerking leidt tot krimp (efficiencywinst). Krimp realiseer je het makkelijkst (en goedkoopst) door natuurlijk verloop te stimuleren; met 60-plussers kunnen (nog) redelijke vertrekregelingen worden getroffen.
Gemeenten willen - als zich al vacatures voordoen - verjongen vanwege de leeftijdsopbouw, de lagere loonkosten en de impuls tot vernieuwing die van jongeren uitgaat. Met één jongere tussen meerdere ouderen krijgt vernieuwing geen kans. Gemeenten zetten dus uitsluitend in op jong personeel, zo mogelijk van buiten de overheid.
Mobiliteit tussen overheden? Als oudere ben je in deze tijd kansloos.
Als er al mobiliteit is dan is dat interne mobiliteit waarmee kostbare gedwongen ontslagen voorkomen kunnen worden.
Door Mark de Vries (Adviseur Aantrekkelijk Werkgeverschap) op
Dat dit nog nieuws is....
Als ik de gesprekken met de vele gemeenten die ik spreek over 1 kam scheer, dan hoor ik overal ingekrompen P&O/HR-teams die veel te weinig tijd hebben om alle dingen die ze zouden willen doen uit te voeren. De operationele zaken en alle afwikkeling van bezuinigingen kosten al zoveel tijd en energie dat vooruitkijken nauwelijks lukt. Zolang hun management niet meer urgentie toont en daarmee ruimte biedt om daarmee aan de slag te gaan gaat het zo blijven als in het artikel beschreven.
Dat een raad daar geen oog heeft voor dit soort zaken ligt voor een deel aan het ambtenarenapparaat zelf. Die zouden daar best een meer politiek onderwerp van mogen maken. Omdat klanttevredenheid wel hun belang is en medewerkertevredenheid, -kwaliteit en -benutting daarmee verbonden is. Ik spreek af en toe griffiers die echter deze onderwerpen weg houden bij de raad: het is een ambtelijk onderwerp en geen politiek onderwerp. Ik ben een andere mening toegedaan.
Conclusie: er dient financiële ruimte gemaakt te worden om mobiliteit te stimuleren. Dat is een investering die enorm veel gaat opleveren: meer rendement (gehaalde doelen) op benutten loonkosten van zowel intern als extern personeel.
Omdat meer mensen 'lekker op hun plek werken' en daardoor met meer motivatie en energie hun talent benutten en ontwikkelen.
Mijn vraag: Gaat mijnheer Lombaers met zijn ministerie actief worden in het meer verleiden van overheden om hier echt mee aan de slag te gaan? Dwingen gaat niet lukken, maar het belang dominanter onderstrepen zal zeker leiden tot meer prioriteit.
Door Leon Scheppink (Juridisch adviseur) op
Ik vind de reactie van Henk Becks nogal kort door de bocht. Wanneer iemand geen voldoening meer haalt uit zijn of haar functie en/of wil doorstromen, c.q. groeien, dan kan je cursussen volgen tot je een ons weegt, maar dat brengt weinig voldoening. Je moet de talenten van mensen benutten en stimuleren en niet trachten de status quo te handhaven. Parate kennis is één ding, maar een ontevreden organisatie presteert gewoon minder goed dan een tevreden organisatie.