of 59232 LinkedIn

Woningbezitter dwingen tot onderhoud in krimpgebieden

Huiseigenaren in krimpgebieden worden in de toekomst mogelijk verplicht om hun woning netjes te onderhouden. Als zij niet meewerken, kan de gemeente in het uiterste geval een aannemer inschakelen op kosten van de bewoner.
Huiseigenaren in krimpgebieden worden in de toekomst mogelijk verplicht om hun woning netjes te onderhouden. Als zij niet meewerken, kan de gemeente in het uiterste geval een aannemer inschakelen op kosten van de bewoner.

De Stuurgroep Experimenten Volkshuisvesting (SEV) heeft een lijst gepubliceerd met te houden proeven in krimpgebieden. De experimenten hebben een looptijd van een jaar, met een uitlooptijd van maximaal twee jaar. Het ministerie van VROM heeft de Stuurgroep opdracht gegeven om deze proeven te begeleiden en te evalueren.

 

Een van de aangekondigde experimenten behelst verplicht onderhoudswerk door huizenbezitters. Dit moet verloedering en waardedaling van omliggende woningen tegengaan. Gemeenten in zowel Noord- Friesland, als Zeeuws Vlaanderen gaan hiermee experimenteren. Beide regio’s kampen volgens de SEV met ‘rotte kiezen’. Dit zijn verwaarloosde panden met een negatieve uitstraling naar de omgeving.

 

De nieuwe aanpak voorziet er tegelijkertijd in dat huiseigenaren die geen geld hebben voor onderhoud, hiermee worden geholpen. Dit gaat in samenwerking tussen de gemeente, woningcorporaties en het welzijnswerk. In de gemeente Franekeradeel zijn hiermee al positieve ervaringen opgedaan. Daarom wordt deze proef nu uitgebreid. Daarnaast wordt dus bezien of onwillige huiseigenaren via een strikt handhavingsbeleid kunnen worden aangespoord om hun woning netjes te houden.

 

‘Dat kan op twee manieren’, vertelt programmaregisseur Roeland Kreeft van de SEV. ‘Ten eerste kunnen gemeenten bewoners aanschrijven op grond van de Woningwet. Voorwaarde is dan dat de veiligheid of de bewoonbaarheid van de woning in het geding is. Dat kan bijvoorbeeld het geval zijn als er dakpannen naar beneden dreigen te vallen, of als er gaten in het dak zitten.’

 

Juridisch is het voor gemeenten eveneens mogelijk om via het welstandsbeleid een bepaalde mate van onderhoud af te dwingen, zegt Kreeft. ‘De mogelijkheden zijn vrij ruim, mits je als gemeente je zaken goed op orde hebt. Om te beginnen zul je daarom moeten investeren in beleidsvorming.’ Gemeenten die al enige ervaring hebben opgedaan met het aanschrijven van huiseigenaren, merken volgens Kreeft dat één enkele brief dikwijls al voldoende is. ‘Veel mensen zijn er toch gevoelig voor als ze op zo’n manier worden aangesproken.’

 

Bij een ander experiment, in de Zeeuwse gemeenten Hulst, Sluis en Terneuzen, wordt bekeken of het samenvoegen van woningen uitkomst kan bieden. Hierbij kunnen bijvoorbeeld twee kleine huizen opgaan in één ruime woning. Daardoor zouden deze woningen gemakkelijker verkocht kunnen worden. Bovendien neemt de woningvoorraad hiermee ongemerkt af.

 

Eerder onderzoek van de SEV heeft uitgewezen dat alleen al in Oost-Groningen 500 tot 800 bewoners van vooral goedkope koopwoningen ‘vastzitten’ in een onverkoopbaar huis. Veel van deze bewoners zijn ouderen met lage inkomens, die weinig geld hebben voor verbetering of onderhoud van hun huis. In veel gevallen gaat het om naoorlogse rijtjeswoningen.

 

Samenvoeging van woningen wordt ook bekeken in de krimpende gemeente Dongeradeel in Friesland, die vier kernen met een beschermd dorpsgezicht heeft: Holwerd, Ee, Metslawier en Paesens. Hier staan veel huizen te koop die het in de markt afleggen tegen ruimere woningen met meer comfort. Kreeft: ‘De gemeente bekijkt nu hoe de woningen in de kernen functioneel gemaakt kunnen worden zonder het beschermd dorpsgezicht aan te tasten. Daarbij kan het gaan om het toestaan van uitbreidingen aan de achterkant, functieverandering, selectieve sloop of samenvoeging. In elk specifiek geval zal maatwerk vereist zijn.’

 

De Groningse gemeente Winschoten is samen met een corporatie bezig met het op deschop nemen van een complete wijk, waarbij zowel huur- als koopwoningen worden gesloopt, respectievelijk opgeknapt. ‘Sloop, particuliere woningverbetering, differentiatie van de woningvoorraad en stedenbouwkundige structuurversterking worden samenhangend ingezet.’

 

Volgens de SEV kunnen andere gemeenten en corporaties veel leren van de ervaringen in Winschoten. De SEV houdt verder onder meer de ontwikkelingen rond het zogeheten ‘ontbouwingsplan’ voor Ganzedijk in de gaten.

 

Bijzondere aandacht gaat ook uit naar een experiment in Noordoost-Groningen, waarbij de gemeenten Appingedam, Delfzijl, Eemsmond en Loppersum samen met de provincie, woningcorporaties, zorg- en onderwijsinstelling een regionaal ‘woon- en leefbaarheidsplan’ willen maken. Dit voorziet in volledige regionale planning en afstemming, en ook bijvoorbeeld financiële verevening.

 

Twee zinnen

 

In het concept regeerakkoord van VVD en CDA staan welgeteld twee zinnen over bevolkingskrimp: ‘Er komt in het ruimtelijke ordeningsbeleid aandacht voor krimpregio’s. In samenwerking met krimpregio’s wordt gezocht naar maatregelen om deze regio’s nieuwe impulsen en ontwikkelingsmogelijkheden te geven.’

 

Gemeenten lopen miljoenen mis

 

De bevolkingsdaling heeft voor gemeenten uiteenlopende financiële gevolgen, blijkt uit onderzoek van de Rekenkamercommissies Parkstad Limburg. De commissies zijn een meerjarig onderzoek begonnen naar het effect van demografische krimp op de gemeentefinanciën. In het vorige week gepubliceerde eerste deel van het onderzoek is gekeken naar de algemene uitkering.

 

Blijkens het onderzoek gaan de gemeenten in Parkstad er gemiddeld ongeveer 1 procent per jaar op achteruit. In absolute bedragen verliest Heerlen in 25 jaar 27 miljoen euro, Kerkrade 14 miljoen, Landgraaf 8,5 miljoen, Brunssum 6 miljoen, Simpelveld 1,9 miljoen, Voerendaal 1,7 miljoen en Onderbanken 1,6 miljoen.

 

Parkstad Limburg als geheel raakt in 25 jaar tijd 61 miljoen euro kwijt, mits de demografische ontwikkeling verloopt volgens de prognoses uit 2008.

Verstuur dit artikel naar Google+