of 59183 LinkedIn

Voor goede waterkwaliteit pragmatisch omgaan met mest

Ger de Jonge, 9 reacties

De doelen van de Kaderrichtlijn Water voor 2027 worden met het huidige mestbeleid niet overal in ons land gehaald, meldt Het Planbureau voor de Leefomgeving (PBL). Voor een schone sloot is samenwerking tussen waterschap en biovergister goed voor de waterkwaliteit.

Het oppervlaktewater is nu al niet schoon genoeg en ook de KRW-doelstellingen voor de waterkwaliteit in 2027 zullen met het huidige mestbeleid niet worden gehaald, is de conclusie van het PBL. Dat komt vooral door de landbouw. De fosfaatbelasting uit de landbouw zou met 40 procent moeten verminderen, en de stikstofbelasting met 20 procent.
 

Voor menselijke mest is het probleem allang opgelost: sinds de jaren ’70 wordt al het rioolwater in Nederland gezuiverd in grote installaties, en daar betalen we met z'n allen voor via de zuiveringsheffing van het waterschap. Dierlijke mest wordt – net zoals in de Middeleeuwen – over het land verspreid. Maar met de enorme hoeveelheden veevoer die uit Azië en Zuid-Amerika worden geïmporteerd, is de mestproductie nu véél hoger dan de grond en de gewassen kunnen opnemen.
 

Dierlijke mest kan niet zo maar worden 'gezuiverd' op een rioolwaterzuiveringsinstallatie, omdat het een andere samenstelling heeft dan mensenpoep. Ook de huidige regelgeving ter bescherming van de volksgezondheid staat het mengen van rioolwater en dierlijke mest niet toe.
 

Wat wel kan is een aparte zuiveringsinstallatie bouwen voor dierlijke mest, een zogenoemde biovergister. Door vergisting van mest komt het fosfaat en een deel van het nitraat terecht in het eindproduct. Dit zogenoemde digestaat kan weer als kunstmest worden gebruikt in gebieden met een tekort aan mest. Dat vervoert een stuk makkelijker! Bovendien is fosfaat een eindige grondstof waar we dus zuinig op moeten zijn.
 

Waterschappen hebben een belang bij het structureel verminderen van de aanvoer van fosfaat en nitraat naar het oppervlaktewater. Want als de boeren hun overschot aan mest kwijt kunnen in de biovergister kan de bodem stapje-voor-stapje weer gezond worden, krijgen kruiden en bloemen weer een kans en spoelen er veel minder meststoffen uit naar de sloot. Natuurlijk kost het geld om mest te vergisten, maar boeren moeten nu ook al betalen om mest op het land van hun buurman uit te rijden. En als alle mest in Nederland in de biovergister zou worden verwerkt, hoeft er géén fosfaat meer te worden geïmporteerd om in de Nederlandse behoefte aan kunstmest te voorzien.
 

Voor een schone sloot is een (commerciële) samenwerking tussen waterschap en biovergister in het welbegrepen maatschappelijk belang. Waterschap Vallei en Veluwe bouwt momenteel samen met een private partner een grote biovergister bij de rioolwaterzuiveringsinstallatie (rwzi) in Harderwijk. Deze zogenoemde Bio-energiecentrale is volledig circulair ingericht. Er wordt jaarlijks tussen de ca. 50.000 tot 70.000 m3 mest vergist, aangevuld met maaisel en restproducten uit de voedingsindustrie en de agrarische sector.
 

De veestapel met minstens 40 procent terugbrengen zou weliswaar het mestprobleem ook sterk reduceren, maar is in onze ogen onrealistisch en volstrekt niet haalbaar. De Algemene Waterschapspartij zet veel liever in op haalbare oplossingen waar we samen met anderen naartoe kunnen werken. Zowel in het waterschapsbestuur als ook daarbuiten.

 

Ger de Jonge, voorzitter Algemene Waterschapspartij

Verstuur dit artikel naar Google+

Reageer op dit artikel
















Even geduld a.u.b.

Reactie op dit bericht

Door Herman Beeker (veehouder) op
Dankzij de mest ,,,Injectie,,,,hebben de weidevogels geen voedsel meer,,,,,,,,,,,
Door Guus Beugelink (hoogheemraad) op
Ger
Ik ben het niet eens met je stelling.
Mestvergisting is m.i. het paard achter de wagen spannen. Wat je namelijk doet, is de organische stof in de mest omzetten in biogas, terwijl er met de N en de P die je in de vergisting stopt, niets gebeurt. Er komt net zoveel uit als je erin stopt. Maw mestvergisting is geen oplossing voor het mestprobleem! Uit het digestaat, wat je na vergisting overhoudt, is (een groot deel van) de organische stof verdwenen, terwijl je juist die organische stof nodig hebt om de bodemvruchtbaarheid op peil te houden. Die schijnt hard achteruit te gaan, waardoor het voortbrengend vermogen van de grond afneemt. Ook het watervasthoudend vermogen van de bodem neemt daardoor af, maw er zal eerder wateroverlast optreden dan wanneer het organische stofgehalte van de bodem op peil gehouden wordt. Door het accent te leggen op de duurzaamheid i.c. de produktie van biogas en de verminderde uitstoot van CO2 als grote plussen te bestempelen, dreigen voornoemde aspecten naar de achtergrond te worden verdrongen. En last but not least, het hebben van mestvergisters houdt de vraag naar nog meer mest in stand. Dat staat haaks op de wens om grondgebondenheid van de veeteelt en verkleining van de veestapel na te streven. Kortom, mestvergisters werken intensieve/grondloze veehouderij in de hand en zijn daarom als Paarden van Troje. Niet aan beginnen!
Door Thijssen op
Gebruik de stille uren van de awzis om overbodige mest te verwerken
Door Erik Valk (Biologisch melkveehouder / Vz VBBM) op
Goed te lezen dat waterschaps-bestuurders de verbinding zoeken met de agrarische sector om samen tot een helder resultaat (water) te komen.
Wat ik mis in het verhaal, zijn de natuurlijke mogelijkheden om tot schoner drink- en oppervlaktewater te krijgen. Kringlopen sluiten binnen onze bedrijfsvoering en ervoor zorgen dat zowel voer voor onze dieren als mest voor ons bodemleven, VERS en/of GEFERMENTEERD wordt aangeboden!
Meer info op www.devbbm.nl
Een gezonde groet, Erik Valk
Door Pieter de Jong op
Feiten zijn even anders juist in de minst veedichte gebieden schoon oppervlakte water.Meest mens dichte gebeieden veel te veel fosfaat in oppervlakte water.
Vergeten wordt de giga kunstmest uitspoeling als vervanging als je zoveel dieren naar de slager stuurt.
Nu dit de feiten zijn dan wordt een waterschap plotseling een verlengstuk van de politiek.Niemand wil toch de shit over zich heen krijgen.
Door Gerard Wissink (melkveehouder) op
Onzinverhaal, Fosfaatgehaltes in oppervlaktewater zijn het hoogst in de buurt van riooloverstorten. Met de huidige bemestingsnormen spoelt er helemaal geen fosfaat weg naar het oppervlaktewater!
Door Piet Blom (waterschapsbestuurder) op
Een goed artikel, waarin de oorzaken van het op termijn niet halen van de waterkwaliteitdoelstellingen wordt aangegeven. De bio mest vergistingsinstallatie kan naast het terugdringen van de veestapel een bijdrage leveren aan dit probleem.
Door Peter Vonk (Waterschapsbestuurder) op
Een mooi artikel wat in de besturen van waterschappen in Nederland besproken kan worden. De waterschappen kunnen leren van de goede voorbeelden en daar hun (maatschappelijk) voordeel mee doen.
Prima dat de Algemene Waterschapspartij haar verantwoordelijkheid neemt!