woensdag 8 september, 2010
Over mythen (deel 2) en ongemakkelijke waarheden (deel 1) in de jeugdzorg geïnspireerd door John van de Heuvel, misdaadverslaggever
Door Erik Gerritsen • 01.02.10 • 7 reacties
In het SBS6 programma "DAS je goed recht" stelde misdaadverslaggever John van de Heuvel veronderstelde misstanden bij "Bureau Jeugdzorg" aan de kaak. Kernboodschap was dat omdat "Bureau Jeugdzorg" niet gekwalificeerde onervaren medewerkers als volwaardig gezinsvoogd inschakelt kinderen ten onrechte uit huis worden geplaatst. Aanleiding voor mij om de serie "mythen in de jeugdzorg" te vervolgen en de serie "ongemakkelijke waarheden in de jeugdzorg" te starten.
Reageren op dit soort uitzendingen is lastig. Als je de aanval kiest wordt dat al snel uitgelegd als typisch defensief en arrogant gedrag. Terwijl er best wat redenen zijn om die aanval in te zetten. Zo kun je vragen stellen bij de objectiviteit van het programma dat wordt gesponsord door het rechtsbijstandsbedrijf DAS dat natuurlijk op klantenwerving uit is.
Je kunt ook vragen stellen bij de journalistieke aanpak. In het item waarin "undercover" sollicitanten met verborgen camera filmen tijdens een "speeddate" bij BJZ "X" is duidelijk selectief geknipt waardoor ten onrechte het beeld ontstaat dat je zonder de goede papieren kunt worden aangenomen. Er wordt zelfs de suggestie gewekt dat kandidaten worden aangezet tot frauderen met contactjournaals (registreren dat je op huisbezoek bent geweest en ondertussen lekker gaan winkelen op op het strand gaan liggen). Ik daag meneer van de Heuvel uit om de integrale opnames ter beschikking te stellen.
De twee casussen die ten tonele worden gevoerd van kinderen die ten onrechte uit huis zouden zijn geplaatst door BJZ "Y" en BJZ "Z" komen op het eerste gezicht voor de argeloze kijker zeer geloofwaardig en daarmee afschuwelijk over. De algemene woordvoeringslijn van BJZ's is dat er in verband met bescherming van de privacy nooit op individuele zaken ingegaan wordt. Dat maakt het onmogelijk om de andere kant van het verhaal te belichten. Persoonlijk vraag ik me af of BJZ's hier in de toekomst niet anders mee moeten omgaan. Dat wanneer cliënten er voor kiezen éénzijdig de publiciteit in te gaan, dat dan BJZ's ook gerechtigd zijn de andere kant van het verhaal - met de nodige prudentie - naar buiten te brengen. Natuurlijk maken BJZ's ook fouten, maar in de meeste gevallen is die andere kant van het verhaal er gewoon. En dat is altijd een pijnlijke kant, altijd voor de ouders en vaak ook voor de kinderen. Omdat daarover naar buiten treden ook ten koste kan gaan van de veilige ontwikkeling van de kinderen in kwestie is sprake van een duivels dilemma voor BJZ's als ze beschuldigd worden van foute praktijken. Wellicht is het een oplossing dat in dit soort gevallen ten minste met oplegging van geheimhoudingsplicht voor de journalisten BJZ's in staat worden gesteld hun kant van het verhaal te vertellen, zodat de journalisten op zijn minst in staat worden gesteld een integere afweging te maken (er van uitgaande dat ze daarin geïnteresseerd zijn).
Ondertussen kan het wellicht helpen om gewoon een aantal feiten te vermelden ter bestrijding van de mythen die in het TV-programma de ether in werden geslingerd. Zoals Jan Dirk Sprokkereef, bestuurder van BJZ Friesland en voorzitter van de branchevereniging voor BJZ's al in het kader van de overigens zeer beperkte hoor en wederhoor naar voren bracht nemen BJZ's alleen medewerkers in dienst die voldoen aan de juiste opleidingseisen. De suggestie die in het programma werd gewekt dat alleen ervaring als "au pair" voldoende zou zijn is dan ook feitelijk onjuist.
Ook de suggestie dat BJZ's kinderen ten onrechte uit huis plaatst wordt niet door de feiten gestaafd. Natuurlijk kan dit in incidentele gevallen voorkomen, ook BJZ's maken fouten. Maar de cijfers vertellen een ander verhaal. Voor mijn eigen Bureau Jeugdzorg is bijvoorbeeld spraken van circa 10.000 cliënten per jaar. Daarvan krijgen er circa 2.500 een ondertoezichtstelling (OTS) en daarvan worden er weer circa 1.000 uit huis geplaatst (UHP). Dat is dus maar 10% van het totale cliëntenbestand. Daarbij komt dat een OTS en UHP omgeven is met een uitgebreid stelsel van checks and balances. Het verzoek om een OTS of UHP aan de rechter wordt - op aanvraag van een BJZ - gedaan door de Raad voor de Kinderbescherming die dus onafhankelijk oordeelt of een aanvraag van een BJZ terecht is. Vervolgens is het de rechter die een OTS of UHP oplegt. In veruit de meeste gevallen wordt de aanvraag van het BJZ gehonoreerd en mag je er - gezien de dubbele toets - van uitgaan dat de BJZ's die aanvragen derhalve niet lichtvaardig doen. De enige uitzondering op deze zeer zorgvuldige procedure is de voorlopige (spoed) OTS en spoed UHP waar gezien de veronderstelde acute bedreiging van het kind pas na 14 dagen een uitgebreide toets door de rechter plaatsvindt. Het aantal keren dat een rechter de VOTS/spoed UHP na 14 dagen terugdraait is zeer gering en dat ligt vaak nog aan het feit dat de omstandigheden inmiddels ten positieve zijn veranderd (omdat ouders vanwege het schrikeffect toch ineens zijn gaan meewerken).
Een heel ander dilemma dat zich voordoet als je voor de keuze staat hoe te reageren op dit soort journalistiek is hoe om te gaan met "ongemakkelijke waarheden" waarvan ook vaak sprake is. De neiging is al gauw om die ongemakkelijk waarheden maar onbesproken te laten uit angst dat ze alleen maar tegen je worden gebruikt in een mediastrijd die toch niet te winnen is. Laat ik er toch maar een paar noemen.
Het is weliswaar onjuist dat de BJZ's niet gekwalificeerde medewerkers op moeilijke problematiek afsturen, maar die BJZ's die te maken hebben met hoge werklast, hoog ziekteverzuim en een hoog personeelsverloop (soms meer dan 20%) hebben per definitie te maken met een hoog aandeel wel goed opgeleide maar nog onervaren medewerkers. En natuurlijk worden die nieuwe medewerkers zo goed en zo kwaad als het gaat eerst ingewerkt en ook begeleid door ervaren collega's en krijgen ze niet direct een volle case load, maar de objectief aantoonbare tekorschietende financiering vanuit de Rijksoverheid in combinatie met het feit dat BJZ's vrijwel alleen nog met de moeilijkste doelgroep werken, laat het niet toe dat nieuwe medewerkers gedurende langere tijd rustig het vak kunnen leren. Dit inderdaad grote probleem kan alleen worden opgelost als de financiering van de BJZ's op een adequaat niveau wordt gebracht. DAS een goed recht voor de BJZ's en wellicht dat John van de Heuvel daar eens een programma over kan maken.
Een andere ongemakkelijke waarheid die ook in het programma aan de orde komt is dat het voorkomt dat er in korte tijd meerdere gezinsvoogden in een gezin komen. Het voorbeeld uit het programma van zeven gezinsvoogden is wellicht inderdaad een extreem incident, maar het is een feit dat dit nog te vaak voorkomt, wederom onder andere samenhangend met ziekteverzuim en hoog verloop. Sterker nog, ook de hulpverlenende instellingen wisselen nog wel eens van hulpverlener zodat gezinnen gedurende het jeugzorgtraject vaak tientallen jeugdzorgmedewerkers over de vloer krijgen. En dat is simpelweg een slechte zaak. Niet klantvriendelijk, zorgmijdingsgedrag bevorderend en niet productief. In vorige blogs heb ik dan ook voorstellen gedaan om het aantal hulpverleners dat in één gezin actief is fors te verminderen.
Een volgende ongemakkelijke waarheid die ik wil noemen is dat het lage percentage ondertoezichtstellingen en uithuisplaatsingen, gezien de doelgroep waar de BJZ's mee te maken hebben, wel eens een indicatie kan zijn van het feit dat er eerder nog te terughoudend wordt omgegaan met het opleggen van OTSsen en UHP's. Dat er te lang aan pappen en nathouden wordt gedaan. Ik kom tot deze hypothese op basis van eigen ervaring met veel casuïstiek die ik inmiddels voorbij heb zien komen en het feit dat de gemiddelde duur van OTSsen en UHP's relatief lang is. Dat zou wel eens te maken kunnen hebben met te lang pappen en nathouden in het vrijwillige voortraject bij gemeenten en in de vrijwillige hulpverlening bij de BJZ's, waardoor de situatie dusdanig verergerd dat alleen nog langdurige OTS of UHP een oplossing biedt. Ik durf de stelling aan dat sneller en vaker ingrijpen wel eens zou kunnen leiden tot minder langdurige OTS-sen en UHP's.
De laatste ongemakkelijke waarheid die ik nog wil noemen is dat naar alle waarschijnlijkheid door het aflopen van de incidentele wachtlijstgelden enerzijds en het nog niet op orde zijn van de eerstelijns CJG-voorzieningen van de gemeenten anderzijds, de wachtlijsten in de jeugdzorg in 2010 weer zullen gaan oplopen. Dit betreft dan overigens de wachtlijsten bij de zorginstellingen en niet bij de BJZ's zoals meestal in de media wordt gesuggereerd. Ook weer zo'n mythe die maar moeilijk te ontzenuwen is. De BJZ's hebben net zo veel last van het feit dat aan hun zorg toevertrouwde cliënten op een wachtlijst komen te staan bij een zorginstelling als de cliënten zelf.
En nu maar met dichtgeknepen billen afwachten op welke manier de media nu weer aan de haal gaan met deze ongemakkelijke waarheden.
Reageer
Print
Stuur door
WeblogsReageer
Vul het onderstaande formulier in en klik op de knop 'Reageren' om uw reactie in te zenden.
Reacties
Jos • wereld verbeteraar • 03.07.10 14:04
Even een korte reaktie, niemand bij BJZ staat stil bij de gevolgen, een kind van 4 jaar slaat dit op in een geheugen en word tijdens het leven van een mens telkens geconfronteerd met de dingen die het in zijn leven heeft meegemaakt. Iedereen word gevormd door wat hij zij meemaakt in zijn jeugd tot en met de pubertijd. Met als gevolg dat het leven wat ze gaat "lijden" zwaar en moeilijk word met als gevolg ook medicijnen om dit trauma te onderdrukken met als gevolg dat zo'n mens geen normaal leven heeft. BJZ werken daar wel gekwalificeerde personen die weten wat ze zo'n kind aandoen? of denken ze alleen aan eigen belang en zakken vullen, er moet iets gedaan worden aan dit Monopoly. Ik zou wel eens willen weten hoeveel kinderen, mensen, er nu mee zitten met zo'n jeugd trauma, ik denk dat je schrikt van de cijfers die er dan tevoorschijn komen.Ik ken toevallig iemand die vroeger ook zo'n nomaden bestaan heeft doorgemaakt in zijn jeugd, om het jaar een ander opvanghuis, het is een vriend van mij en je merkt dat hij af en toe een kort lontje heeft met alle gevolgen van dien...
"Bureau Jeugd Zorg" kan beter zijn naam veranderen in "Bureau Jeugd Trauma"
Of is dit een kweekvijver voor de psychologen van de toekomst die nog gaan afstuderen, ja want je moet toch wat om het zorgstelsel draaiende te houden.
BJZ succes met jullie eigen leven, 09:00-17:00 zijn toch jullie werktijden, wie dan leeft wie dan zorgt toch.........
Brigitte • tante van nichtje Jade • 03.07.10 13:26
Hallo Kees, ik lees net jouw bericht, ben het volledig met je eens! wij (mijn oudste broer E. en ik) kunnen wel een boek opendoen over jeugdzorg Amsterdam. Mijn nichtje J. is gisteren voor 2e keer uit huis gehaald bij haar vader (mijn broer) met groot machtsvertoon onder begeleiding van gewapende politie! Dat alles omdat jeugdzorg afgaat op niet onderbouwde beschuldigingen van broers exvrouw die zelf schizofreen en borderline stoornis heeft. jeugdzorg geloofd haar en niet vader E. die al ruim 1 jaar continu zijn dochtertje J. van 4 verzorgd en wij als familie hebben kunnen zien dat hij dat het afgelopen jaar heel goed heeft gedaan. Vorig jaar liep zijn exvrouw weg met dochterjte Jade en ging zwerven. Daarna werd J. voor het eerst uit huis geplaatst. groot drama voor familie en enorm trauma voor een 4 jarig meisje, daarna kwam J. weer terug bij haar vader ze kreeg psych. begeleidng en speciale dagopvang en na maanden intensieve begeleiding van zowel opvang als vader en familie is kind J. weer een beetje het trauma teboven gekomen. Totdat plotseling gisteren ze weer uit huis werd geroofd door jeugdzorg. Hoef niet te vertellen wat dat met een 4jar kind doet!!! Exvrouw en moeder van J. is schizofrfeen en slikt geen of nauwelijks medicijnen daardoor ook niet in staat om voor een kind te zorgen. bovendien komt ze vaak niet eens opdragen op de moeder kind afspraken! het verhaal is te lang om hier neer te zetten maar het is BUITENGEWOON TRIEST wat jeugdzorg allemaal doet en zeer zeker niet in het belang van het kind!! nichtje J. had goede rapportages vanuit dagopvang dat het psychisch zo goed met haar ging. Nu beweert jeugdzorg dat ze bang zijn dat mijn broer E. wil vluchten met dochterttje naar butenland, grote nonsens mijn broer heeft een bedrijf in A. dat hij niet zomaar kan achterlaten. Bovendien wil mijn broer het beste voor zijn dochtertje, maar wat nu gebeurd is dat zijn dochter enorm beschadigd is door toedoen van jeugdzorg A. Wij laten het niet hierbj zitten en gaan hulp zoeken bij meerdere slachtoffers en we hopen dat we een verslaggever kunnen vinden die hier aandacht aan wil besteden.sorry voor mijn emotioneel lange bericht, maar we zijn woedend! mvg
Kees van Bergen • 14.06.10 13:08
Ik ben ook van mening dat de door de John van de Heuvel aan de kaak gestelde misstanden een topje van de ijsberg is. Ik heb inmiddels al ruim 6 jaar ervaring met BJZ. In al die jaren heb ik alles geregistreerd en rapporten ontleed. De schokkende conclusie is dat BJZ niks anders is dan een corrupte hulpverlenings instantie van de bovenste plank, welke zich structueel schuldig maakt aan smaad laster en aanranding van andermans goede naam en eer om zo hun eigen belangen te behartigen om vervolgens over de rug van een kind te lopen.Al sinds de eerste dag heb ik BJZ geconfronteerd met feiten waaruit blijkt dat hun zienswijze niet stroked met de werkelijkheid. Maar BJZ stopt de feiten structueel in de doofpod om niet met haar billen bloot te hoeven gaan.
Helaas heeft BJZ de volledige macht in handen en is er niemand die tegen BJZ kan op staan om de corruptie van BJZ te ontzenuwen. De schokkende feiten waar ik BJZ constant mee confronteer wordt door BJZ glashard afgewezen om vervolgens hun mond stijf dicht te houden. Als burger zijnde heb je dan weing mogelijkheden daar ook rechters zich net zo schuldig maken als BJZ. Tja... en laten we eerlijk zijn, een rechter ontzenuwen is nog niemand gelukt. En dus kan BJZ gewoon lekker hun gang blijven gaan aan criminele praktijken en het mishandelen van kinderen op sociaal en emotioneel niveau.
Ondernemingsraad • 11.02.10 11:54
De door John van de Heuvel aan de kaak gestelde misstanden is een topje van de ijsberg. Bureau Jeugdzorg is corrupt en maken zich schuldig aan allerlei misdrijven, die ze vevolgens in de doofpot stoppen. Medewerkers van Bureau Jeugdzorg houden elkaars handen boven het hoofd ook als je met bewijzen misstanden aantoont. Politiek moet Bureau Jeugdzorg en gezinsvoogden aanpakken en ervoor zorgen dat ze ophouden met hun criminele praktijken.W. Wilkens • schrijvende • 04.02.10 16:00
Vervolg!Dit inschakelen van deskundigen is overigens niet zo’n ingewikkelde bezigheid, want iedere ouder doet dit geregeld en getuige de meldingen van de buren, zijn het er meer die het tijdig kunnen.
Overigens moet hieraan voor de eerlijkheid wel worden toegevoegd dat veel probleemgezinnen zich nu eenmaal niet laten begeleiden met de methoden waarvan men zich doorgaans in de ‘zachte sector’ bedient. Groepsoverleg op het bureau en kopjes koffie bij ‘de klant’ helpen nu eenmaal niet bij ieder probleem.
Het imagoprobleem waarover men zorgen maakt, heeft ‘de jeugdzorg’ door onder andere die verrijking en dat onvermogen aan zich zelf te wijten.
Waarom werkt het wettelijk systeem niet?
Om te beginnen, moet goed worden gezien dat de kinderrechter geen rechter is die op tegenspraak beslist, maar hier een bestuurstaak vervult. Dat is een wezenlijk verschil in benadering. Het is een bezigheid die de rechter niet dagelijks doet en waarbij hij in hoge mate is aangewezen op uitvoerders die niet bij de rechterlijke macht werkzaam zijn. ’t Is meer dan een uitspraak schrijven en dat wreekt zich. De rechter beslist op een doorgaans vormloos verzoek van de RvK en het BJZ waar rijp en groen aan waarnemingen door elkaar heen staan en nu hij juist in hoge mate is aangewezen op degene die het verzoek doet, is dus als het ware al gegeven dat hij zijn adviseur en uitvoerder niet zal (willen) afvallen. Hij beschikt ook niet over eigen controlemiddelen, dus is hij aangewezen op wat de tewerkgestelden in die instanties aan zogeheten voortgangrapportages aanbieden.
Het is natuurlijk ook een sector die niet graag zijn budgetten verliest en zij heeft er dus ook alle belang bij zich te onttrekken aan democratische controle. De controle komt dus ook niet uit de verf.
Dat heeft zij tot heden ook wel bewezen, doordat zij ook een parlementaire enquête heeft weten af te houden, waarom bij de invoering van de Wet op de jeugdhulpverlening en de Wet op de jeugdzorg al is verzocht door deskundigen. Ook tussentijdse en aanhoudende klachten over het wel en wee in de jeugdzorg heeft zij altijd behendig weten af te wentelen op de controlitis van anderen. De oud-voorzitter van de Vereniging van Kinderrechters, Van der Reijdt, waarschuwde hier jaren geleden al voor, maar ook zijn waarschuwing is in de wind geslagen.
Alsof de hele jeugdzorg haar reden van bestaan niet ontleend aan de bureaucratie!
Nu hoort men wel, en laatstelijk was dat bij het ‘bootmeisje’ Laura het geval, dat jeugdzorg enkel doet wat de rechter opdraagt, maar de praktijk is toch zo dat de gezinsvoogd vrij spel heeft en ongecontroleerd zijn gang kan gaan. Bovendien kan en wil een kinderrechter kan zich niet enkel met het dagelijkse werk van deze tewerkgestelden bezighouden. Hij maakt immers deel uit van hetzelfde ‘zorgcircuit’ waarmee hij weer zijn boterham verdient en gevoegd bij zijn ‘grondhouding’ laat hij de gezinsvoogd zijn gang gaan, zo lang er maar geen onaangename berichten in de media verschijnen.
In beroep gaan tegen een aanwijzing van de gezinsvoogd heeft dus doorgaans geen zin, want men treft dezelfde rechter aan die ‘op de zaak zit’. Wraking is ook zinloos, want levert de standuitspraak op dat het middel niet is bedoeld als rechtsmiddel. Ook heeft het maken van bezwaar bij het BJZ geen zin, want men treft dezelfde tewerkgestelden tegenover zich aan die het met de omgang met de Wet niet zo nauw nemen.
De rechtsbescherming is dus een wassen neus, zodat er van tegenwicht en tegenspraak bij de jeugdzorg geen sprake is. Over machtenscheiding en checks and balances gesproken.
Het resultaat is dat het systeem letterlijk praktisch in stand wordt gehouden door gezinsvoogden die met hulpverlening niets hebben en niets kunnen. Met het ontsporen van ‘de jeugdzorg’ als gevolg.
De Commissie Paas heeft kortgeleden ervoor gepleit de jeugdzorg onder te brengen bij de gemeenten, kennelijk in de (ijdele) hoop ook de bijbehorende middelen van het Rijk te ontvangen. Zij vergat echter dat het om een taak gaat waarvoor men gespecialiseerd personeel nodig heeft.
De doornsnee Wmo-ambtenaar is voor die problemen, evenmin als de tewerkgestelden in de jeugdzorg, niet toegerust.
Hoe het verder moet, is op dit moment onderwerp van zorg van een parlementaire werkgroep Heijnen, die de minister handreikingen zal doen om te komen tot een aanpak van de jeugdzorg in de toekomst.
Dit is, na de vele oproepen de afgelopen tientallen jaren en de vele affaires met dodelijke afloop waar ‘de jeugdzorg’, inclusief de kinderrechter!, in ieder geval een begin.
De grote uitdaging voor de politiek de komende paar jaar is of zij in staat is deze bureaucratische Molog onder controle te krijgen.
Op hoop van zegen!
W. Wilkens • schrijvende • 04.02.10 15:59
Ongemakkelijke waarheden genoeg, als men op het patroon mag doorborduren dat Gerritsen weeft na een uitzending van SBS 6, waarin misstanden met het Bureau Jeugdzorg (BJZ) worden belicht.Hem kan worden toegegeven dat er wel serieuzer met het onderwerp kan worden omgegaan, tenminste als waar is wat hij beweert. Maar ook al is het niet waar, dan nog blijft er voldoende over om zich zorgen te maken.
Iets serieuzer ging volgens mij IKON enkele jaren geleden met het onderwerp aan de slag, toen het BJZ Amsterdam, met zijn onvermijdelijke woordvoerster Anita van Ewijk, geen antwoord kon geven op de vraag waarom het toen een gezin ten onrechte uit elkaar haalde na briefjes van ‘Goede Vaderlanders’. Er was toen alle reden om hierop antwoord te geven, te meer, omdat de kinderrechter in kwestie, kennelijk opgeschrikt door onverwachte aandacht op de TV, overhaast de machtigingen voor een uithuisplaatsing en ondertoezichtstelling weer introk.
Naast deze affaire zijn er natuurlijk talloze kwesties geweest waar jeugdzorg het heeft laten afweten, enkele met dodelijke afloop waar dat mijns inziens had kunnen worden voorkomen. Men greep niet in waar de buren al zagen dat het misging in de gezinnen. Maar, het moet gezegd: ook zijn controleur de Raad voor de Kinderbescherming (RvK), faalt, maar die geeft nu geen meer ‘eerstelijnshulp’ meer en schuilt dus lekker in de publicitaire luwte. Was het niet de Inspectie jeugdzorg, kennelijk ook te bang om in te grijpen, die laatst nog opmerkte dat de RvK zijn taak op dat gebied verwaarloosde?
Je zou je bijna afvragen waarvoor de inspectie zelf dan in het leven is geroepen.
Nee, een serieuzere behandeling van het fenomeen wat men hier als jeugdzorg aanduidt, moet inderdaad iets verder terug in de tijd, te beginnen met een korte beschrijving van hoe het systeem wettelijk in elkaar zit.
Het Burgerlijk Wetboek geeft de kinderrechter de mogelijkheid RvK of BJZ op verzoek een machtiging te verlenen voor een uithuisplaatsing of ondertoezichtstelling, een zogeheten maatregel. Vervolgens benoemt hij een gezinsvoogd die ‘in de slag gaat’ met de ouders.
Hierbij kan de gezinsvoogd aanwijzingen geven, wat de RvK allemaal behoort te controleren. De ouder die het hiermee niet eens is, kan dit kenbaar maken tijdens de terechtzitting en kan de zogeheten aanwijzingen van de gezinsvoogd aanvechten bij zowel de kinderrechter als in een procedure op grond van de Algemene wet bestuursrecht. De rechter of BJZ zelf beslist vervolgens, waarna de verzorging en opvoeding al dan niet onder begeleiding van de gezinsvoogd ter hand wordt genomen. Tot zover het ideale beeld, dat lijkt te voldoen aan de Europese regelgeving.
Hoe werkt de praktijk? En hoe is zij ontstaan?
De staatstaak voor de ‘met de ondergang bedreigde’ jeugd kwam na de zogeheten kinderwetten van Van Houten op gang en vanaf dat moment rustte hierop geen zegen. Opvoeden door de Staat heeft altijd al vele slachtoffers gevergd en ook de kerkelijke en particuliere instellingen hadden hierin niet steeds een gelukkige hand. Voorbeelden te over, maar Australië vormt een goede illustratie hiervoor.
In de jaren 70 van de vorige eeuw maakte de welzijnssector zich meester van die taak, wat de Staat maar al te graag liet gebeuren, zo lang er uiteraard geen brokken werden gemaakt met de hieraan gepaard gaande publiciteit.
Die zorg is, zeker de laatste jaren, met heel veel miljoenen extra in stand gehouden, maar de vraag dringt zich nu kennelijk op wat er met dat vele geld allemaal is en wordt gedaan. In de sector wordt natuurlijk ook veel werkgelegenheid in stand gehouden en lokt ook veel werk uit, bijvoorbeeld in de aanpalende takken van sport, zoals Algemeen Meldpunt Kindermishandeling, GGZ, maatschappelijk werk, advocaten, politie, huisartsen, enzovoorts. Intussen waren er echter in toenemende mate geluiden hoorbaar dat het niet ging, zoals het zou moeten. Ook waren er recentelijk de uitwassen in de salariëring voor het management en Raden van Bestuur, die zich, evenals de ICT tak, van het Grote geld had meester gemaakt. De overige tewerkgestelden, gezinsvoogden e.d., ploeteren zich met ‘koffietafelgesprekken’ door de werkdag en hebben de handen vol om de problemen de baas te worden.
Of dit intussen lukt, is maar de vraag en mag ook worden betwijfeld. Het gaat immers niet om daadwerkelijke hulpverlening, maar om het signaleren van misstanden. Vervolgens zou men ‘echte’ hulpverleners moeten inschakelen, maar dit lukt kennelijk niet al te goed. Dat mag niet worden afgedaan als incidenten, want die geven juist het signaal dat de toegepaste werkmethoden niet adequaat zijn.
Zie vervolg in volgende mail!
Lisa • 04.02.10 12:15
We kunnen beter kamervragen stellen over waarom er zulke slechte tv programma`s gemaakt mogen worden die bol staan van beweringen die niet met waarheid te achterhalen zijn. Het programma van dhr. van den Heuvel is te vergelijken met niveau Shownieuws. Gericht op kijkcijfers in plaats van maatschappelijk belangen.Bedankt voor de mooie blog Erik, ben benieuwd wat de volgende stap is.
Volg nieuws, opinie en discussies, en bouw een netwerk van collega-ambtenaren.
Word nu ook lid van de Binnenlands Bestuur Group op LinkedIn
Raadsgriffier | Gemeente Ooststellingwerf Klantmanager WWB | Regio Utrecht Projectregisseur Grondzaken | Zwolle Medewerker Wegbeheer | Leiden
Kluwer Snelbalie: in 10 minuten van aanvraag tot beschikking
Wilt u als gemeente de aanvraagprocessen vereenvoudigen en versnellen? Werk dan met Kluwer Snelbalie. Dit programma heeft door de unieke combinatie van kennis en informatie alles in huis voor baliemedewerkers om aanvragen snel, correct en eenduidig af te handelen.