'Ambassadeurs' tegen besnijdenis

Onlangs rondden tien vrouwen en twee mannen een speciale training af. Ze komen onder meer uit Mali, Togo, Guinee, Somalië, Soedan en Irak. Een deel van hen heeft zelf ooit een besnijdenis ondergaan. De bedoeling is dat de ambassadeurs het onderwerp bekendheid geven, en het bespreekbaar maken binnen de eigen gemeenschap. Landelijk zijn sinds eind 2009 vier ambassadeurs actief tegen vrouwelijke genitale verminking (VGV).

Stella Buurma, medewerkster van het Centrum voor Maatschappelijke Ondersteuning in Groningen, deed onderzoek naar aard en omvang van de risicogroep in Noord-Nederland. Zij concludeerde dat zo’n 1.600 meisjes tussen 0 en 20 jaar in de drie noordelijke provincies het gevaar lopen besneden te worden omdat ze uit een risicoland afkomstig zijn. In heel Nederland zijn dat er 25.000. Of een meisje ook daadwerkelijk besneden wordt, hangt van haar persoonlijke (familie)omstandigheden af. Statistisch gezien is het risico 40 procent.

‘Meisjesbesnijdenis kan ernstige lichamelijke en psychische gevolgen hebben, maar vrouwen beseffen vaak niet eens dat hun klachten, zoals chronische pijn in de onderbuik en urineweginfecties, te maken hebben met het besneden zijn’, zegt Buurma. ‘Dat moet hen dus verteld worden. Net als het feit dat vrouwenbesnijdenis in Nederland verboden is, al zullen de meesten dat wel weten. Ook in veel landen van herkomst is dat overigens het geval. De ambassadeurs zullen er ook op wijzen dat besnijdenis geen religieuze verplichting is die in de Koran staat, iets wat veel mensen uit de betreffende culturen denken.’

Gastles

Hoe de ambassadeurs precies te werk gaan, staat nog niet vast. Buurma: ‘De afspraak is dat ze ieder de komende tijd twee activiteiten organiseren. Elk op hun eigen manier, want ze weten zelf het best hoe ze hun achterban kunnen bereiken. Een aantal vrouwen is van plan feestelijke bijeenkomsten te houden met zang en dans en lekkere hapjes, omdat ze zo het meest denken te kunnen bereiken.’

Anderen willen graag scholen langs om gastlessen te geven. Weer anderen gaan met professionals, zoals verloskundigen, andere beroepsgroepen voorlichten. ‘We hebben niet de illusie dat we meisjesbesnijdenis op korte termijn kunnen uitroeien. Het gaat om een eeuwenoude, diepgewortelde traditie. Maar de ambassadeurs kunnen wel mensen aan het denken zetten en op die manier een bijdrage leveren aan een wereldwijd proces dat hopelijk over enkele tientallen jaren leidt tot de uitbanning van vrouwelijke genitale verminking.’