of 59108 LinkedIn

Stadsvernieuwing: nadenken verboden

Arco Leusink Reageer

Ik was laatst na een lange tijd weer eens op een plek uit mijn jeugd, een plein in een jaren zestig wijk in Amersfoort. De huizen zijn destijds neergezet met een wat mindere materiaalkwaliteit, maar het is wel een wijk waar vooraf enorm over is nagedacht. 

Het plein had binnen die visie een erg belangrijke hub-functie, men had wat extra kwaliteit toegevoegd: niet alleen de verplichte winkels rondom, ook het postkantoor en de bibliotheek, echt prachtige pleinbomen goed verspreid, een peuter-kleuter-pierenbad in het midden, een flink veld ernaast, en daarnaast een langwerpige vijver met een leuk parkje eromheen. Veel meer dan een dagelijkse-behoefte hub, echt een wijk hub, een even-op-adem-komen hub, een, ja daar ontmoette men elkaar en speelden de kinderen hub. Voetballen op het veld, sneeuwpoppen maken en sneeuwballen gevechten, de eerste schaatsmeters op de vijver, en ander vertier op het plein zelf, waaronder het te gekke jaarlijkse kermisje, een mega-kerstboom, de zomerbraderie.

 

Eind jaren zeventig hield het denken op: het veld werd volgeplempt met een overbodig ondoordacht gebouw, de bomen werden gekapt om meer parkeerplaatsen aan te leggen, de vijver lag er geïsoleerd achter, verwaarloosd, zoals ook het parkje. Uiteraard verschenen de eerste schotels op het dak: wie weg kon vluchten, vluchtte weg. Weer vijfentwintig jaar later was de situatie onhoudbaar. Decennia verwaarlozing dwong de gemeente tot stedelijke vernieuwing, sloop-nieuwbouw was het meer dan logische gevolg, zeker van de half-hoogbouw.

En nu het erge, tot op de dag van vandaag geldt: een goede herstart was mogelijk geweest. Als men maar weer even écht had nagedacht, als men maar een visie had ontwikkeld over wat samenleven echt kan zijn, als de echt integrale visie over wat mensen samen gelukkig maakt, wel eerst professioneel ontwikkeld was. Maar nee, je sloopt, en zet er troosteloze donkerbruine duplo-blokken voor. En, om geld te verdienen elk metertje volstampen. Het plein zelf is ook volgebouwd. Zonder visie, zonder concept, zonder achterliggend idee, zonder een idee wat mensen gelukkig maakt, zonder ook maar enige notie wat samenleven is.

 

Is Amersfoort die uitzondering? Nee, integendeel, in heel Nederland geldt bij stedelijke vernieuwing hetzelfde gedachteloze credo: je sloopt, zet er meer steen voor terug met te hoge huren, en je hoopt er het beste van. Nadenken is verboden, de nieuwe ellende van over twintig jaar nu  al duidelijk zichtbaar. Groen is ook verboden, want volgens een MBO-Excel-sheet een kostenpost, en niet “modern-urbaan”. Slechte wijk na slechte wijk wordt nog meer verpest, even netjes en dan volkomen troosteloos.

Het is om woedend over te worden.

 

En echt, die ervaring heb ik, voor letterlijk hetzelfde geld is kwaliteit wel mogelijk. Als je maar even de moeite neemt wel en echt na te denken, als je wel een besef hebt van stedenbouw, als je jezelf wel hebt verdiept wat samenleven en een samenleving is.

 

Arco Leusink, Amsterdam

Verstuur dit artikel naar Google+

Reageer op dit artikel
















Even geduld a.u.b.