Naast mijn wethouderschap in een kleine gemeente werk ik bij een thuiszorginstelling die met ongeveer tachtig gemeenten een overeenkomst heeft gesloten. Ik ben daar o.a. bezig met het vormgeven van het administratieve proces rondom Huishoudelijke Hulp. Het eerste deel van het artikel herken ik volledig. Maar met het gestelde in het tweede deel ben ik het absoluut oneens. Er wordt gesuggereerd dat zorginstellingen weinig ervaring hebben met het sturen van overzichtelijke facturen. Niets is minder waar. Aan (voormalige) alphacliënten en aan pgb-cliënten wordt sinds jaar en dag een overzichtelijke factuur gestuurd voor geleverde zorg. Het probleem zit hem in het feit dat elke gemeente eigen specificaties vraagt. Dit loopt uiteen van simpelweg een overzicht per cliënt van geleverde zorg tot een overzicht inclusief gegevens over indicatie, start hulp enz. Daarnaast komt nog dat de gegevens op verschillende manieren aan gemeenten aangeleverd moeten worden. Zouden gemeenten hun administratieve proces ingericht hebben, uitgaande van de gegevens die zorginstellingen aanleveren aan het Centraal Administratie Kantoor (CAK, verantwoordelijk voor de inning van de eigen bijdrage) dan zou dat deel van het proces geen problemen hebben opgeleverd. Nu leeft bij veel thuiszorginstellingen de gedachte dat gemeenten niet altijd weten waar ze mee bezig zijn. Andersom leeft (zo merk ik in de contacten met gemeenten) bij gemeenten het idee dat alles gevraagd kan worden aan de thuiszorginstellingen omdat men daar toch wel over de juiste gegevens beschikt. Hiermee wordt voorbijgegaan aan uniformiteit. En dat, zo leert telkens weer de ervaring, is een voorwaarde om administratieve systemen goed op elkaar aan te laten sluiten. Vooralsnog is daarvan geen sprake.

Jan Boogaard, Gemeente Korendijk