of 59054 LinkedIn

Sociale teams op het verkeerde spoor?

Frans Vos 2 reacties

De belangrijkste doelstelling van sociale teams, zo blijkt uit het zeer inzichtelijke onderzoek van Movisie waarover Binnenlands Bestuur recent berichtte (BB5/11 maart), is het voorkomen van zwaardere zorg en het realiseren van een integrale aanpak voor de multi problematiek. Wat is dat nou? Zijn sociale teams verworden tot een veredeld loket? Een loket waarin beoordeeld wordt of een burger toegang krijgt op maatwerk of specialistische voorzieningen? De ambities voor de sociale teams zijn toch veel breder?

De doelstellingen ‘vergroten van zelfredzaamheid’ en ‘versterken van zelfregie van burgers’ scoren in de onderzochte gemeenten laag. De conclusie van het onderzoek (p40) is dan ook, dat ‘preventief werken, outreachend werken en het organiseren van de nulde lijnszorg nog onvoldoende opgepakt worden’.

Dat valt te betreuren; immers de kern van de boogde transformatie ligt in de aansluiting op het zelforganiserend vermogen van bewoners. Hoe kunnen mensen zo goed mogelijk ondersteund worden bij hun eigen oplossingen? Dat zou de focus moeten zijn van sociale teams. Dat is in economische termen ook de kern van het verdienmodel van de sociale teams. Daarom  is de inzet nodig voor preventie en de nulde lijn. Die focus heeft niet alleen betekenis voor de toegang, maar ook voor de wijze van contracteren van aanbieders. Het inkopen van vaste producten past daar bijvoorbeeld  niet bij. De focus op het zelforganiserend vermogen loopt dus als een rode draad door de transformatie.

 

Die focus kan alleen effectief zijn als er zicht is op de leefwereld van mensen. Daarom werken de sociale wijkteams ook op wijk/ gebiedsniveau. Het lijkt triviaal, maar als de lijn van het onderzoek zich voort zet, worden de wijkteams een nieuw instituut met alle bureaucratische risico’s van dien. Dan is er een duur instituut opgebouwd dat niet meer is dan een loket in de wijk. Dat was toch niet de inzet van transitie en transformatie? Gelukkig zijn er ook, veelal kleinere gemeenten, waar zelforganisatie een grotere prioriteit heeft. Het is interessant om zicht te krijgen hoe dat in de praktijk vorm krijgt.

 

De effectiviteit van sociale teams zal moeten blijken op het niveau van de inwoners. De aanpak van de teams zou gericht moeten zijn op de vergroting van de draagkracht van inwoners om met tegenslagen (draaglast). Zelforganiserend vermogen is de balans tussen draagkracht en  draaglast. De Vakgroep Bestuurskunde van de Universiteit Twente start in samenwerking met BMC Advies een onderzoek in acht gemeenten naar de ontwikkeling van de draagkracht bij direct betrokken inwoners. Die gemeenten willen zicht krijgen op de betekenis van de transformatie in de praktijk. De hypothese voor dat onderzoek is dat de sleutel voor vernieuwing ligt in de vergroting van de draagkracht.  Het doel van het onderzoek is ook een bijdrage te leveren aan een effectievere aanpak van de sociale teams. Het onderzoek van Movisie laat zien, dat dit meer dan noodzakelijk is.

 

Frans Vos is partner bij BMC Advies

Verstuur dit artikel naar Google+

Reageer op dit artikel
















Even geduld a.u.b.

Reactie op dit bericht

Door Bertus op
Door Alfred: "Ik ben gestopt met lezen bij de tweede zin in de eerste paragraaf, plus scannend een berg spelfouten. Waar haalt deze flapdrol de kwalificatie veredeld loket vandaan? "

Jammer dat je gestopt bent met lezen, inhoudelijk is het zeer waardevol om te bereiken in de praktijk.
Ik heb liever een goede inhoud met spelfouten, dan een perfect stuk, zonder inhoud, die zien we genoeg voorbijkomen in beleidsstukken.
Door Alfred op
Ik ben gestopt met lezen bij de tweede zin in de eerste paragraaf, plus scannend een berg spelfouten. Waar haalt deze flapdrol de kwalificatie veredeld loket vandaan?