of 59080 LinkedIn

Uiterste deadline verstreken

Zoals al door mij voorspeld in mijn laatste column voor de zomervakantie “Zomerhitte”, verstreek afgelopen vrijdag 1 augustus de deadline waarop jeugdzorginstellingen budgettaire helderheid zouden krijgen, zonder dat die helderheid ook daadwerkelijk is geboden.

Vijf maanden voor de transitiedatum verkeren de organisaties die straks het echte werk moeten gaan doen voor kwetsbare kinderen in de knel dus nog steeds in grote onzekerheid. Er is weliswaar een Transitie Autoriteit aan het werk en er is inmiddels een budget van 200 miljoen voor frictiekosten door staatssecretaris van Rijn beschikbaar gesteld, maar voordat instellingen weten of ze daar ook uit mogen putten zijn we nog wel weer een tijdje verder. Veel gemeenten hebben al laten weten dat ze op zijn vroegst in november helderheid kunnen bieden.

 

Wat dus nu wel definitief duidelijk is, is dat de drie betrokken overheden hun onmacht om er met elkaar eerder uit te komen hebben afgewenteld op de uitvoering, die daarmee onvoldoende tijd heeft gekregen om adequaat te anticiperen op de komende transitie. Tijd die niet meer in te halen is. Of dit tot grote knelpunten zal leiden is afhankelijk van de mate waarin jeugdzorginstellingen zich de afgelopen tijd gedwongen hebben gevoeld om al onomkeerbare beslissingen te nemen met betrekking tot het afbouwen van bestaande infrastructuur en personele capaciteit, waarvan straks alsnog zal blijken dat die toch nodig is.

 

Ook als later dit jaar alsnog blijkt dat er voldoende geld is voor het bieden van zorgcontinuïteit kan die niet geleverd worden, omdat de capaciteit er niet meer is. En dan gaan er dus echt kinderen in de knel tussen het wal en schip vallen. We kunnen nu alleen nog maar hopen dat de meeste jeugdzorgorganisaties er voor hebben gekozen om niet het zekere voor het onzekere te nemen, waarmee ze wel weer een risico hebben genomen dat ze op 1-1-2015 met overcapaciteit en hoge frictiekosten komen te zitten. Wat daarbij kan helpen is dat al ingediende ontslagaanvragen nog kunnen worden ingetrokken zolang de ontslagdatum niet is bereikt.

 

Dit laat onverlet dat er veel kwaad is geschied dat niet meer terug te draaien is. In die zin is het dreigen met ingrijpen door Teeven en Van Rijn, wanneer afgesproken deadlines niet worden gehaald, niet veel meer dan symboolpolitiek. Als de bewindslieden nog iets van hun geloofwaardigheid op dit punt willen behouden, dan moeten ze toch tenminste deze week concreet werk maken van ingrijpen, wat dat dan ook precies mogen zijn. Het argument van de vakantieperiode verklaar ik hierbij alvast buiten de orde, want we wisten van te voren dat die er aan zat te komen. Een ding is ondertussen wel 100%  zeker, het wordt vanzelf 1 januari 2015.

Verstuur dit artikel naar Google+

Reageer op dit artikel
















Even geduld a.u.b.

Reactie op dit bericht

Door Johannes Venekamp (jeugdzorg activist ) op
Toch allen maar mooi de beste jeugdzorg is een failliete jeugdzorg , alle managers die de huidige maffia verdedigen en mee door willen gaan voor een groot mensen rechten tribunaal en veroordelen en een nieuwe zorg opbouwen gebaseerd op waarheidsvinding eerlijkheid en echt ondersteuning van kind en gezin en niet de machtswellustige geldwolven van dit moment die maar met een ding bezig zijn geld binnen harken nog erger dan de bank directeuren eb dat alles over de ruggen van de zwakkeren in onze samenleving , kinderrechten worden door jeugdzorg met voeten getreden aangifte kun je niet doen want ze genieten politie bescherming .
Door Ruud Niewold (Gemeenteraadslid) op
Terwijl overal in het land honderden ambtenaren keihard doorwerken ter voorbereiding op het nieuwe jeugdstelsel, hebben bestuurders van zorgaanbieders, columnisten en anderen blijkbaar genoeg tijd om kritiek te spuien. Kritiek ten aanzien van deadlines en het gebrek aan zekerheid die gemeenten zouden bieden, waardoor aanbieders wellicht om zouden vallen etc etc. Die kritiek op de uitvoering nu, is goedkoop en al te makkelijk opgeschreven.

Waar blijft de verantwoordelijkheid van de aanbieders zelf? Dat is mijn punt. Ieder aanbieder en verzekeraar in het hele veld weet al vele jaren dat jeugdhulp - en in engere zin jeugdzorg - op een flink aantal punten verbetering behoeft. Dat aspecten als decentralisatie, een knip tussen diagnose en behandeling en meer efficiente regie wel eens heel erg goed kan zijn voor het welzijn van heel veel kinderen en hun ouders. Het betrekken van gemeenten in de gezamenlijk gevoelde noodzaak voor decentralisatie hadden de klagers als veel eerder kunnen oppakken.

Klachten over onzekerheid heeft enkel zin als een dergelijk fenomeen als onzekerheid zo bijzonder is dat het wel consequenties moet hebben. Daarvan is echter in dit geval geen sprake. Met geklaag noch consequenties zoals uitstel of afstel krijg je geen extra duidelijkheid of zekerheid. En krijg je geen betere zorg voor kinderen.

Iedere betrokkene in het hele veld heeft kunnen weten dat een operatie met een omvang en impact zoals die van de 3D, gepaard gaat met onzekerheid. Die is weliswaar op onderdelen te verkleinen maar nooit volledig uit te bannen. Dat is voor sommigen een pijnlijk gegeven, maar geen verrassing.

En nee, het is niet zo dat juist nu door de overheden kinderen in de knel komen..Kinderen komen op dit moment ook in de knel. Mede dankzij de kluwen aan instanties die allemaal met hun eigen belangen en agenda's hebben getrokken aan schier onaantastbare middelen en methoden, waarvan de meerwaarde niet altijd aantoonbaar was. Wellicht zijn het andere kinderen. Dát kinderen in de knel komen, mag juist een aansporing aan allen zijn om vooral extra hard mee te werken aan de noodzakelijke verbeteringen.

Laat niemand in het veld een ander wijsmaken dat vertraging of uitstel van het proces het antwoord is op de aangegeven onduidelijkheid. Immers, juist de stress op dit moment is voor een aantal partijen helaas noodzakelijk om wel met volle kracht wél mee te werken aan de soms pijnlijke verbeteringen en veranderingen. Transitie doet altijd pijn, op welke manier ook ingezet, en kan alleen maar gebeuren omdat de verbetering daarna zeer zinvol en haalbaarbaar wordt geacht.

Daarop had en heb je je als bestuurder voor te bereiden, je medewerkers te informeren en te betrekken en verder alles te doen wat nodig is om de hulp aan kinderen te verbeteren. Dan nog is transitie niet pijnloos. En soms is dat ook goed.

Het rijk, gemeenten en andere overheden maken wel degelijk in de uitvoering fouten. Maar gezegd moet worden dat de onduidelijkheid die er nu is, mede komt omdat aanbieders en verzekeraars in alle afgelopen jaren niet of nauwelijks in staat bleken om de juiste informatie te verzamelen, te analyseren en geschikt te maken voor overheveling. Als er kritiek moet komen, dan ook op alle betrokkenen. Onzekerheid nu komt niet alleen door uitvoeringsfouten of gebreken, maar ook door niet-constructieve houdingen en gebrekkkige voorbereiding vooraf.

Dat diezelfde partijen die mede debet zijn aan de onzekerheid nu, verwachten dat gemeenten zomaar even aan een deadline van augustus kunnen voldoen, getuigt van weinig realiteitszin. Het argument 'het is toegezegd' versterkt helaas dat gebrek.
Het is te hopen dat alle betrokkenen in het totale veld van jeugdhulp nu eindelijk het besef krijgen dat zij het in de komenden samen zullen moeten doen. Denk niet wat de overheid voor jouw organisatie moet doen, maar wat jij kunt doen voor het welbevinden van de kinderen.
Door Bert op
Kun je een aantal gemeenten kwalijk nemen dat ze geen idee hebben wat de verantwoordelijkheid voor de Jeugdzorg inhoud? Kun je de landelijke overheid en de provincies kwalijk nemen om niet voldoende informatie te geven aan de gemeenten?

Ik denk dat de schuldvraag moeilijk te bepalen is.
Het lijkt wel een vechtscheiding waar het kind de dupe van dreigt te worden.
De veiligheid van het kind is in het geding.

Hoe los je dat op: nu direct actie ondernemen om de schade aan het kind te beperken. Als er nu niet direct actie wordt ondernomen door de 3 overheden, is het ze volledig kwalijk te nemen. Nu een risicoanalyse uitvoeren om de veiligheid van onze kinderen te beoordelen, is een verplichting geworden.

Als een kind in gevaar is en je onderneemt als professional geen actie, ben je verantwoordelijk voor de gevolgen. Als er bij een kind in gevaar geen risicoanalyse wordt uitgevoerd en er gebeuren ongelukken, wordt je schuldig bevonden door de rechter en kom je voor het tuchtrecht.

Wettekst : het bevorderen van de veiligheid van de jeugdige in de opvoedsituatie waarin hij opgroeit, en integrale hulp aan de jeugdige en zijn ouders, indien sprake is van multiproblematiek.

Het moment is gekomen om een aantal gemeenten Onder Toezicht te Stellen of hun bestuurders uit de bestuurlijke macht te ontzetten, hun kinderen gaan een te groot risico lopen op gevaarlijke situaties, hun veiligheid komt in het geding en er dreigt onthouding van adequate behandeling, voor de wet is dit kindermishandeling.
Door Cock Brink (Adviseur PBLQ) op
Diep treurig. Je ziet de volgende parlementaire enquête al weer aankomen. Ik hoop van harte dat de meeste jeugdzorginstellingen hebben gekozen voor het maatschappelijke (jeugdzorg)belang. Dan maar overcapaciteit en hoge frictiekosten. Daar betaal ik in dit geval als burger graag aan mee als dat nodig is.