Een vechtscheiding brengt ernstige schade toe aan kinderen. Geen mooiere illustratie daarvan dan de SIRE reclame met getatoeëerde armen. Kinderen zijn voor de rest van hun leven letterlijk en figuurlijk getekend. Met de behandeling van het wetsvoorstel in de Eerste Kamer “Herziening van de maatregelen van Kinderbescherming” wordt de mogelijkheid gecreëerd om eerder in te grijpen in gezinnen waar het met de opvoeding mis dreigt te gaan. Een goede zaak.

Vroegsignalering en effectief ingrijpen, we roepen het al jaren. Straks kunnen daar handen en voeten aan worden gegeven. In vaktermen is er behoefte aan het inzetten van drangmaatregelen, het benutten van de transitie van de jeugdzorgmiddelen en het verruimen van de positie van het kind. Waarom zouden we kinderen verplicht willen laten omgaan met beide ouders als er in het huis van een van beide ouders geen rust, veiligheid, liefde en warmte is? Is dat echt beter voor de toekomst van het kind om in het nu ‘af te dwingen’ dat beide ouders het kind mogen zien, verzorgen en opvoeden?

Waarom moeten beide ouders überhaupt toestemming verlenen om een kind bijvoorbeeld naar een kiescoach te laten gaan? De ouders vechten hun onenigheid uit over de rug van kinderen. Het niet zetten van een handtekening geeft macht, verkeerde macht. Zodoende krijgen kinderen niet op tijd de juiste ondersteuning omdat een van beide ouders dat blokkeert, hulp en ondersteuning die kinderen zelf wel graag willen hebben.

Als ouders elkaar de tent uitvechten, maken ze meer kapot dan hun lief is, namelijk hun kinderen. Toch bestaat in 1 op de 3 gevallen waarin een ondertoezichtstelling wordt opgelegd een causaal verband met de (v)echtscheiding. Zo’n ondertoezichtstelling (OTS)krijgt een kind alleen maar als sprake is van een ernstige bedreiging in hun ontwikkeling.

Hebt u de setting nog in uw achterhoofd? Een vechtscheiding. Het gedrag van ouders is het probleem en niet het gedrag van kinderen. Dat deze kinderen vervolgens gedragsproblemen ontwikkelen, of zich in extreme gevallen van het leven willen beroven, was niet nodig geweest. Ik durf dat te stellen, ook al kan ik het niet bewijzen. Ik weet dat veel professionals dit ook vinden en dit niet met lede ogen blijvend willen aanzien.

Er gaan dan ook geluiden op in het veld om ouders onder toezicht te stellen. Een OTS voor ouders omdat zij hun kind ernstig in zijn ontwikkeling bedreigen. Het moment is daar. Als eerste profiteren kinderen hiervan. Dat zijn precies diegenen voor wie de wettelijke kinderbescherming ooit in het leven is geroepen. Het stoppen van vechtscheidingen is hardcore business. Zo hardcore dat ouders niet vrijblijvend van hun scheiding een ellendige bende mogen maken.

De OTS voor ouders heeft de bescherming van het kind tot doel omdat ouders verplicht ondersteund en geholpen worden. Of dat effect zal hebben? Ja, want de factor tijd is cruciaal. De tijd tussen de eerste signalen dat kinderen aan een vechtscheiding onderdoor gaan, moet het moment worden om in te grijpen. Dat is een staatsding, een publieke saeck.

Het op tijd interveniëren is van groter belang dan observeren, registreren, vrijwillige hulp aanbieden en doorverwijzen. We staan er bij en keken er naar, appelleert aan ons verantwoordelijkheidsgevoel. En dat is precies waar het hart geraakt moet worden.

De week van de Opvoeding komt er aan, een uitgelezen kans om te debatteren, te agenderen en bewustwording over de impact van vechtscheidingen te vergroten. In Breda en Oosterhout gebeurt dat. Stadsdebat: Uit elkaar, samen verder!