of 59250 LinkedIn

Ongemakkelijke waarheid jeugdzorg onder ogen zien, 2: erfelijke criminaliteit

Uit wetenschappelijk onderzoek blijkt dat criminaliteit van oudere familieleden (vaders, moeders, broertjes, zusjes, grootouders, ooms en tantes) behoorlijke voorspellende waarde heeft met betrekking tot de kans op crimineel gedrag bij jongere broertjes en zusjes (brusjes). 

Voor criminele vaders, broertjes en zusjes is zelfs een onafhankelijke voorspellende waarde wetenschappelijk aangetoond. Dus alhoewel een bredere criminele familieachtergrond de kans op crimineel gedrag van brusjes ongetwijfeld verder doet toenemen, is de aanwezigheid van slechts één ouder gezinslid al een stevige risicofactor. Criminaliteit is dus “erfelijk” in de brede (niet puur genetische) zin van het woord. Verklaringen voor deze “erfelijkheid” zijn complex en divers, maar komen in de kern neer op negatieve socialisatieprocessen. Kansberekeningen variëren van 20% tot 70%.

 

Daarbij moet direct worden aangetekend, dat uit wetenschappelijk onderzoek ook blijkt dat een substantieel aantal kinderen ondanks de aanwezigheid van criminele gezinsleden niet in crimineel gedrag vervalt. Vermoedelijk door specifieke persoonskenmerken van het kind (“veerkracht”) en/of de aanwezigheid van zogenaamde beschermende omgevingsfactoren (bijvoorbeeld een rolmodel).

 

Dit roept de vraag op hoe te handelen wanneer sprake is van jonge kinderen in een gezin met oudere criminele gezinsleden die nog thuis wonen, wanneer er bij die jongere kinderen nog geen sprake is van crimineel gedrag of ernstige gedragsproblemen. In de wetenschap dat hoe jonger het kind, hoe moeilijker het is om vast te stellen of het kind zich veilig ontwikkeld. Stel je die kinderen onder toezicht of doe je dat pas op het moment dat ze ook beginnende of zelfs pas ernstige gedragsproblematiek gaan vertonen? Stel dat ouders wel “gedwongen vrijwillig” meewerken met het inzetten van zorg, maar toelaten dat oudere criminele broers thuis blijven wonen, is dat voldoende reden voor een (dreiging met een) uithuisplaatsing als het kind in kwestie waar het (nog) relatief goed mee gaat zich daar ook eens tegen verzet?

 

Ouders die zelf crimineel zijn (geweest) en/of meeprofiteren van de criminele verdiensten van hun oudere kinderen zijn verzwarende omstandigheden, maar mijns inziens is de voortdurende aanwezigheid van alleen al criminele broertjes of zusjes voldoende reden voor een ondertoezichtstelling van alle jongere kinderen, los van de vraag of de jongere brusjes al probleemgedrag vertonen. Ouders hebben immers hun opvoedkundige onmacht al bewezen.

 

Een ondertoezichtstelling van de kinderen waar het nog (relatief) goed mee gaat moet niet worden gezien als een straf voor die kinderen, maar als een cadeautje namens de overheid, met behulp waarvan door de gezinsmanager van Bureau Jeugdzorg kan worden gezorgd dat de zorg die nodig is ook daadwerkelijk beschikbaar komt voor kinderen en ouders. Een extra steuntje in de rug voor de kinderen om het er zelf wel goed af te brengen, ook als zij dit mogelijk zelf niet als zodanig ervaren (vaak onder invloed van de ouders) en het mogelijk op eigen kracht ook zouden hebben gered. Liever wat overkill voor de veerkrachtige kinderen dan te laat ingrijpen voor de makkelijk te beïnvloeden kinderen.

 

Als ouders wel “gedwongen vrijwillig” meewerken met de inzet van jeugdzorg, maar niet tevens bereid zijn de oudere criminele kinderen letterlijk “buiten de deur” te houden, dan is dat mijns inziens reden om een uithuisplaatsing van de jonge kinderen te overwegen. Hopelijk is de dreiging alleen al voldoende om ouders tot meewerken te bewegen en zo niet dan doet hopelijk de schok van daadwerkelijke uithuisplaatsing alsnog zijn werk met betrekking tot de bereidheid van ouders om mee te werken met de noodzakelijke zorgverlening.

 

Het altijd traumatiserende effect van een uithuisplaatsing kan zo veel mogelijk worden gedempt door een goede omgangsregeling (waarbij de opvoeding elders gebeurd, maar de ouders wel hun kinderen blijven zien), maar moet gezien worden als het minste van twee kwaden in het belang van de veilige ontwikkeling van de jongere kinderen.

 

Een mogelijk bijkomend voordeel van deze aanpak is dat de oudere 18+ criminele jongeren onder druk van een dreigende uithuisplaatsing van hun jongere brusjes “gedwongen vrijwillig” gaan meewerken met begeleid zelfstandig wonen en leer/werk trajecten of zelfs hun criminele jas aan de kapstok hangen. Deze vorm van beïnvloeding van de criminele jongeren uit het gezin (“reïntegrative shaming”) mag vanzelfsprekend nooit de hoofdreden zijn van deze aanpak en is dat ook niet (het belang van de jonge brusjes staat centraal), maar er is niets op tegen om dit bijkomende potentiële voordeel uit te nutten in het belang van de veilige ontwikkeling van de criminele 18+ers.

 

Het probleem zou natuurlijk zijn opgelost wanneer de wettelijke mogelijkheid wordt geschapen om ouders onder toezicht te stellen in plaats van kinderen, maar totdat het zover is, is er niets mis mee om de ondertoezichtstelling van kinderen te zien als cadeautje namens de overheid, om de kans dat ze zich veilig kunnen ontwikkelen zo maximaal mogelijk te laten zijn.

 

Een extra beschermend steuntje in de rug ter compensatie van de pech die ze buiten hun schuld ten deel is gevallen. Ik durf zelfs te stellen dat sprake is van een cadeautje voor de ouders die, weliswaar gedwongen, de kans krijgen iets te doen aan hun ouderlijke onmacht die vaak ook zelf mede het gevolg is van erfelijke criminaliteit.

 

Voor invoering van de hiervoor bepleitte aanpak zijn geen wetswijzigingen nodig, maar wel een maatschappelijke consensus, in het bijzonder ook onderschreven door de Raad voor de Kinderbescherming en kinderrechters, dat de voortdurende blootstelling aan criminele gezinsleden moet worden gezien als een ernstige bedreiging van de veilige ontwikkeling van jongere gezinsleden.

Ik kijk uit naar uw reacties.

Verstuur dit artikel naar Google+

Reageer op dit artikel
















Even geduld a.u.b.

Reactie op dit bericht

Door Jos Witting op
En zo ziet zo'n 'liefdevolle' uithuisplaatsing er dan uit. http://www.geenstijl.nl/mt/archieven/2012/03/vid

Hoe slecht moet je zijn om te verdedigen dat zoiets in het belang van kinderen is? Of dat het niet uitmaakt, omdat de kinderen toch al getraumatiseerd zijn?

Dit is gewoon ziek. Hulpverlening zou er alles aan moeten doen om de loyaliteit van kinderen jegens hun ouders - ook al mishandelen die hen - te respecteren en daar voorzichtig mee om te gaan.

Zo'n Erik Gerritsen die niets anders doet dan gedwongen hulpverlening propageren - en nooit een woord wijdt aan loyaliteit en hechting en daar nul rekening mee houdt, en dus nul rekening houdt met de belangen van kinderen zou ontslagen moeten worden.

Gelukkig lijkt dat bij Binnenlands Bestuur inmiddels het geval na heel erg veel kritiek op deze gewetenloze gecorrumpeerde man zonder enige deskundigheid over de jeugdzorg.

Kijken dus, en stuur de link door. Al mishandelen ouders nog zo er - het is de vraag of dat zo is want jeugdzorg maakt heel veel fouten in hun beoordelingen - dan nog doe je kinderen zoiets niet aan. Dan juist ga je uiterst voorzichtig met zulke kinderen om die al zo getraumatiseerd zijn.Trauma op trauma is extreem schadelijk voor kinderen, dat weet elke deskundige.

Dit is pure kindermishandeling. Clubs die dit doen verdienen geen maatschappelijk vertrouwen meer. 'First do no harm' zoals hieronder opgemerkt door een kinderarts, zou het eerste motto van de jeugdzorg moeten zijn.

http://www.geenstijl.nl/mt/archieven/2012/03/vid
Door ferko öry (adviseur/kinderarts maatschappelijke gezondheidszorg) op
Murray, farrington & sekol publiceren in Psychol Bull. 2012 Jan 9 (Children's antisocial behavior, mental health, drug use, and educational performance after parental incarceration: A systematic review and meta-analysis) een meta analyse van 40 studies met 7374 kinderen dat er slechts 10% meer kans is op antisociaal gedrag bij kinderen van ouders die gevangen zitten. Er is géén verhoogde kans op ggz problemen, gebruik van drugs of slechte resultaten op school. De aueturs pleiten voor herziening van het justitieel systeem en meer ondersteuning voor deze kinderen. In Nederland zijn organisaties als Exodus en anderen actief bezig om het contact tussen ouders die gevangen zitten en kinderen juist te stimuleren. Geen risk model maar een need model. Zorgvuldigheid is een eerste vereiste voor allen die met kinderen werken: "First do no harm". Triest dat Gerritsen hier demonstreert dat dit blijkbaar ver te zoeken is in zijn Jeugdzorgland.
Door pipo (jan met de pet) op
Beste Cecile,

Nog steeds niet bekomen van de sancties van jeugdzorg jegens u? Het is toch alweer een jaar of 4, 5 geleden dat u naar Belgie vluchtte volgens mij.
En bent u nu daadwerkelijk zorgverlener, of niet meer dan een "slachtoffer" van jeugdzorg wat nu anderen helpt naar Belgie te vluchten?

En mr. van Ruth, ook nog steeds niet klaar met uw hetze tegen jeugdzorg omdat uw "partner (in crime?)" Cecile wegens haar niet nader te noemen persoonlijkheidsstoornissen te maken kreeg met jeugdzorg?

"waarheidsvinding" is en blijft een breed begrip...
Door gaya (maatschappelijk werker) op
{Een ondertoezichtstelling van de kinderen waar het nog (relatief) goed mee gaat moet niet worden gezien als een straf voor die kinderen, maar als een cadeautje namens de overheid,}

Een cadeautje van de Overheid!!!!!!!
Nee toch zeker...

Kinderen die onder toezicht worden gesteld zien hun ouders vaak nooit meer..
Kinderen worden vaak onder strenge politie bewaking van school of van huis geplukt.
Ouders krijgen soms dan een telefoontje waarin wordt gezegd "we hebben uw kind uit huis gehaald we komen zo onder politie begeleiding wat spullen halen...
Maar ook gebeurt het dat ouders hun kind van school willen halen waarna de leraar(es) meldt dat het kind door BJZ is opgehaald en jij als ouder moet maar uitzoeken waar jou kind is gebleven..

Ik sluit me bij de vorige spreker Mevr. de Kroon aan.
Ook ik zou wel eens met Dhr. E. Gerritsen..
Dhr. Gerritsen heeft geen enkel idee waar hij het over heeft.
Voordat u artikelen plaatst die werkelijk helemaal nergens op slaan zou ik, zoals mevr. de Kroon al zegt, eerst eens met ouders gaan praten met kinderen onder OTS/UHP..
Er worden binnen de JHV zo veel fouten gemaakt en zelfs strafbare feiten gepleegd, en als ouders sta je machteloos tegen dat mooie cadeautje waar u zo lovend over bent...
Door Stichting de Kring Noord (Driectie) op
Goedendag,

Wij storen ons aan dit vooringenomen stuk.
Hier willen wij wel eens een gesprek over voeren met de heer E. Gerritsen.

Heeft U al eens met andere betrokkene gesproken waar een kind van uhpl is, of een OTS?

Zou U dit eerst eens willen doen, voordat U dit soort dingen schrijft?

Met vriendelijke groet,
Mw. A.M.T. de Kroon
Door C.H. van Beek (betroffen ouder) op
Ook wij hebben te maken gehad met een UHP, terwijl er volgens Jeugdzorg geen sprake was van slecht ouderschap o.i.d. Toch hebben zij zonder toestemming van een rechter de kinderen uithuisgeplaatst. Ik ben dus een direct betrokkene. Ik denk (@Erik Gerritsen) dat de OTS nog strenger moet, met dien verstande dat dit moet gelden voor de jeugdinstellingen en rechterlijke macht. Want juist uit die hoek komen de gevaren voor onze kinderen.
Door Kinderenfirst (docent) op
Graag zou ik van deze betweter in de persoon van de heer Gerritsen weten, hoe het dan zit met kinderen die toch crimineel worden en geen cirminele ouders noch broertjes of zusjes hebben? Zou dat wellicht de invloed kunnen zijn van onze verloederende maatschappij? Zullen we dan de hele maatschappij maar onder toezicht plaatsen of nog betrer meteen uit huis plaatsen? En dan natuurlijk niet te vergeten de werknemers en leidinggevenden bij jeugdzorg. Dan weten die ook meteen hoe het voelt en hoe het komt dat zoveel uit huis geplaatste kinderen gedragsproblemen hebben.
Door Johan Sleegers op
Als de kans 20% tot 70% is om zelf crimineel te worden, wat is dan de kans om het NIET te worden. Deze schattingen lopen zover uit elkaar dat ik er geen mening op zou willen baseren. Hoed u voor meningen die beginnen met: "onderzoek heeft aangetoond dat ...". Zie ook: http://www.doenendenken.nl/?p=1971
Door Geirriteerde ouder op
Aan iedereen hartelijk bedank voor inval en verdediging.
@Geinteresserde buitenstander: We, de ouders, die zelf over hulp bij Jeugdzorg gevraagd hadden, waren we bij voorbaat de criminelen, psychopaten, krankzinnigen, onkundigen, incompetend, bedreigende factoor, enzv., enzv. Zonder veroordeling van een rechtbank, zonder enige deskundige onderzoek naar ons toestand en naar onze capaciteiten. In ogen van Jeugdzorg zijn dat geen scheldwoorden. Dezelfde woorden gebruik ik als mijn conslusie tot betrekking van gedrag, uitspraken en bestande feiten van Jeugdzorg, o.a. dhr. Gerritsen. Niets minder, niets meer. Ongemakkekijke waarheid Jeugdzorg onder ogen zien en duidelijk bij de naam noemen.
@Clara Pels, ik zie geen verschil tussen opgroeien met criminele broertjes/zusjes, buurjongens, klasgenoten en opgroeien in jeugdzorginstellingen/gevangenissen tussen hetzelfde soort lotgenoten, waar het roken, blowen, alcohol en kleine criminaliteit aan de orde van de dag is. U ziet wel??? Wat is dan de nut van de uithuisplaatsing?
Uithuisplaatsing als Ultimum Remedium? Nee, wel als snel groiende goed verdiende industrie. De makkelijke en snellere OTS en uithuisplaatsingen op basis van veronderstellingen en leugens zijn droom cadeautjes voor graaiers van Jeugdzorg. In 2011 waren al 33.000 uithuisplaatsingen, volgens mr.drs.M.B. Bruning.
In het einde van vorige jaar heeft UWV alarm geslagen - onverwacht zo veel Wajong uitkeringen zijn aangevraagd. Bijna allemaal door verlaters van Jeugdzorg. Hoe zo is de uithuisplaatsing voor de kinderen beter? Zijn ze gelukkig? Zij zelf weten niets beter.......
Om te niet generaliseren kwam ik ook tevreden OTSers op mijn pad, maar die kan ik op de vingers van mijn hand tellen........