of 59250 LinkedIn

Moreel verplichte mantelzorg is nóg erger!

Van verplichte mantelzorg mág geen sprake zijn en van verplichte mantelzorg ís ook geen sprake in de verpleeghuizen van Vierstroom in Gouda, zo stelt staatssecretaris Van Rijn. Met zijn beleidsbrief informele zorg en antwoorden op Kamervragen hoopt hij de kou rond dit thema uit de lucht te halen.

Maar als je het ons vraagt is er weliswaar geen sprake van een ‘juridische verplichting’ maar is de ‘morele verplichting’ die Vierstroom mantelzorgers oplegt om vier uur per maand mee te helpen op de zorglocatie waar hun naaste verblijft nóg erger. Als ze dat niet willen, krijgen families namelijk een dringend advies om elders zorg voor hun naaste te zoeken.

 

De Vierstroom kiest er nadrukkelijk voor om hun beleid bekend te maken via de media, maar wij weten dat er meer instanties zijn die hierover nadenken en mantelzorg op die manier moreel verplichten. Zoals bijvoorbeeld de Gemeente Gouda die jonge mantelzorgers vanaf vijf jaar moreel verplichten om mee te draaien in het huishouden. Het is van groot belang dat staatssecretaris Van Rijn óók een standpunt inneemt over de initiatieven die mantelzorg moreel verplichten.

 

Vissen in verkeerde vijver

Impliciet zeggen ze in Gouda dus: wanneer jij het niet doet, hoeft degene van wie je houdt ook niet meer op onze hulp te rekenen. Hoe zwaar kun je het maken? Verhuizing van een zieke naaste naar een zorginstelling drukt vaak al heel zwaar op de (dreigend) overbelaste mantelzorgers. Ook na opname blijven ze vaak uit zichzelf door zorgen: 80 procent van de mantelzorgers voert al huishoudelijke of zorgtaken in de zorginstelling uit, 40 procent doet dit zelfs dagelijks. De vooronderstelling dat ze niets bijdragen is dus totaal niet terecht. Het verblijf in een zorginstelling zou juist wat druk van de ketel moeten halen, in plaats van de morele druk verder op te voeren.

De Vierstroom vist in de verkeerde vijver en kiest voor de makkelijkste weg: zij die al jaren intensief zorgen nóg meer laten zorgen. Bovendien is dit geen mantelzorg meer maar vrijwilligerswerk, ook gericht op andere bewoners dan het eigen familielid. Natuurlijk is het in eerste instantie lastiger om hiervoor nieuwe vrijwilligers te vinden, in plaats van de al bekende mantelzorgers, maar de praktijk leert dat een beetje creativiteit wonderen doet. Een zorginstelling bijvoorbeeld die gratis ruimte beschikbaar stelt voor het lokale zangkoor in ruil voor vrijwillige inzet van de leden in het huis.

 

Liever goed vrijwilligersbeleid

De Goudse zorginstelling geeft toe dat het experiment geld heeft gekost, maar dat ze dit ervoor over had om het welzijn van cliënten te vergroten. Geweldig, maar besteed dit liever aan goed vrijwilligersbeleid. Stimuleer bijvoorbeeld de verbinding tussen de zorginstelling en de wijk. Daarmee werk je pas echt mee aan een participatiesamenleving waarin we met z’n allen meer voor elkaar gaan zorgen.

Ondertussen is het – nu we het daar toch over hebben – de morele plicht van de zorgaanbieders en gemeenten om in gesprek te gaan met mantelzorgers. Ze te zien als partners in de zorg, met ze samen te werken: meer geroutineerde ervaringsdeskundigen dan mantelzorgers kun je niet treffen. Zij moeten gefaciliteerd worden in hun goede werk en ondersteund waar noodzakelijk. En biedt een mantelzorger uit zichzelf aan om nog meer te doen voor de hele groep? Natuurlijk, altijd doen! Maar wel op eigen wijze, want zeg eens eerlijk: wordt u graag onder druk gezet?

Liesbeth Hoogendijk

Meer columns van Liesbeth Hoogendijk leest u hier.

Verstuur dit artikel naar Google+

Reageer op dit artikel
















Even geduld a.u.b.

Reactie op dit bericht

Door wouter krijbolder (werkvoorbereider Vastgoed) op
Het woord participatiemaatschappij is amper gemunt of lijkt al een feit te zijn. zover is Nederland nog niet, want e.e.a. moet er komen wegens bezuinigingen. Zoals ooit gezegd is, je moet mensen een geweten schoppen. Dat is zoiets als moreel aanspreken, wat nooit kwaad kan, wij, hypergeïndividualiseerde units, allen ogenschijnlijk gehecht aan nog maar 1 ding: een (of ander) gadget.
Door l vak (burger) op
Jammer genoeg komen ook op dit artikel vooral bij de mantelzorg op verschillende manieren betrokken mensen af. En dat het zorg voor medemens nu opeens ten koste en ten laste vd burgers moet komen wordt bekeken helemaal los van het feit dat wij in d afgelopen 5 jaar ENORME hoeveelheiden van het belastinggeld vanuit publieke naar de privé handen (met BANKEN voorop) over hebben laten gaan onder mom van "redding" vd banken en andere vergelijkbare instellingen die aan hun kant GEEN ENKELE MORELE doel of gedrag nastreven, noch is er iemand die dat van hun vraagt. Door onderwerpen los van elkaar te bekijken wordt de maatschappij er niet beter van. En ja - die "morele" verplichting was eerst ontmoedigd (zodat Vierstroom en vergelijkbare bedrijven konden ontstaan en groeien) nu wordt vrijwilligerswerk misbruikt omdat veel vrijwilligers doodgewoon regelmatig bepaalde werkzaamheden verrichten wat in feite een gewone baan had moeten worden (incl. betaling vd belastingen , sociale voorzieningen enz). Om een "MORELE" verplichting op te kunnen leggen zou de maatschappij eerst zelf wat "moreler" moeten handelen., voorlopig is de roof op de publieke middelen, verlaging vd lonen en overheveling van de vermogen en middelen naar de privé handen nog volop gaande.
Door Netty Weijenberg (Fractievoorzitter en vrijwilliger ) op
Eens met het artikel en reacties.

Vrijwilligers zijn vrij om te willen; dat is een recht. Het is m.i. de plicht van de overheid, zorginstelling, enz. dat recht te respecteren. Wie met respect de ander tegemoet komt, ontvangt respect en welwillendheid, zomaar vrijwillig.
Door Frank van den Hoven (redacteur) op
Veel goede tips mbt het wél goed organiseren van mantelzorg en vrijwilligerswerk vind je in het recent verschenen rapport "Ervaringen met vrijwilligerswerk als wederdienst" http://tips-tricks-tools.blogspot.nl/2013/11/voo … van het Verwey-Jonker Instituut..
Door Frank van den Hoven (redacteur) op
N.B.: De door mij genoemde initiatieven passen dus prima in de conclusies en de voorgestane insteek uit het artikel hierboven.
Door Frank van den Hoven (redacteur) op
Helemaal eens met Martin. In plaats van de negatieve connotatie en insteek van nadruk op bezuinigen (we zullen er nu eenmaal mee moeten dealen dat we na de vette jaren en decennia, de komende jaren met minder middelen meer moeten doen) en druk op mantelzorgers, kun je beter constructiever insteken op hoe je win-wins kunt bereiken voor betrokken zorgvragers, vrijwilligers en mantelzorgers. Kijk wat er nog wél kan, met oog voor de belangen van alle betrokkenen. Zie bijvoorbeeld hoe ik beschreven heb dat de dorpen Overasselt
http://www.plaatsengids.nl/overasselt en Elsendorp
http://www.plaatsengids.nl/elsendorp kleinschalige zorgvoorzieningen in hun dorp van de grond hebben gekregen, ten bate van alle genoemde groepen stakeholders (zie bij beide pagina's de kopjes Recente ontwikkelingen).
Door G. Vallée (mantelzorger) op
Helemaal mee eens. Ik vind het moreel en juridisch verplichten van mantelzorg onjuist. Maar morele verplichtingen zijn nog erger. Een ander kan niet jouw draaglast bepalen. Dit verhoogt allen maar de druk van mantelzorgers en die is vaak al veel te hoog.
Door Martin (ZZP) op
Een veel beter idee zou zijn, om de hulpbehoevende mensen niet in een kolossaal gebouw met een tonnen verdienende directeur te plaatsen, maar in een veel kleinere unit die alleen de wijk bedient waarin zij staat. Er zijn overal wel mensen met een verpleegdiploma te vinden, dus ook in DIE wijk. lekker dichtbij, goedkoop en geen file. Ook woont familie vaak in de buurt, en kan dus veel gemakkelijker eventjes aanlopen. En alweer, lekker dichtbij, geen auto nodig. Veel ouderen kunnen nog aardappelen schillen of erwtjes doppen, soep maken of een toetje. Veel goedkoper, lekkerder, en het verjaagt de verveling. Ach jongens, het is zo simpel. Maar je moet wel WILLEN.