of 59054 LinkedIn

Loverboys aanpakken

Jongeren die weglopen uit  (gesloten) jeugdhulpinstellingen is een regelmatig voorkomend verschijnsel, veelal tijdens (on)begeleid verlof. Verlof dat op een gegeven moment noodzakelijk is om de jongere stapje voor stapje te laten wennen aan terugkeer naar de echte wereld. Vaak gaat het om weglopende meisjes die het slachtoffer zijn van loverboys.

De lokroep van deze loverboys is te sterk om te weerstaan. De meisjes in kwestie hebben om allerlei redenen een belast verleden, waardoor ze kwetsbaar zijn voor de manipulaties van de loverboys. Ze hebben een laag zelfbeeld en zijn soms ook licht verstandelijk beperkt.

 

Een makkelijke prooi voor de 'mooie jongens' die deze kwetsbare meisjes onder valse voorwendselen doen geloven dat er van ze gehouden wordt. Ze verwarren uitbuiting voor liefde. Als het net zich heeft gesloten volgt de seks. Eerst met de lover boy zelf, daarna met vrienden en vreemden. Vaak met als extra 'stimulans' het dreigen met openbaar maken van onthullende foto’s en filmpjes. Een zichzelf versterkende neerwaartse spiraal gedreven door schaamte, angst en een steeds negatiever wordend zelfbeeld leidt tot zeer weerbarstige problematiek, waarvan het weglopen uit jeugdhulpinstellingen slechts een symptoom is.

 

Terecht merkte iemand onlangs op Twitter, naar aanleiding van het zoveelste wegloop/vermissingsbericht van de politie, op dat het tijd werd dat er wat aan de oorzaken van dit probleem werd gedaan. De fundamentele oorzaak ligt uiteraard in een combinatie van kind, gezins- en omgevingsfactoren. Om daar iets aan te doen is systeemgerichte (trauma)behandeling nodig in een (in eerste instantie) prikkelarme omgeving. Op zich is die wel op verschillende plekken beschikbaar in Nederland. Maar de effectiviteit van die behandeling wordt stevig aangetast door de voortdurende aanwezigheid van het loverboymilieu. Soms zelfs tot in de instellingen, waarin vrouwelijke slachtoffers van loverboys ook dader worden door een rol te spelen in de werving van nieuwe meisjes.

 

Zolang dit loverboymilieu blijft voortbestaan, is de behandeling vanuit de jeugdhulp niet veel meer dan dweilen met de kraan open. Hetzelfde geldt voor het steeds weer opsporen en terugbrengen van weggelopen meisjes. Als de lokroep blijft klinken is een setting waarin slachtoffers tot rust kunnen komen, gemotiveerd kunnen worden tot behandeling om vervolgens te gaan werken aan het doorbreken van disfunctionele gedragspatronen, welhaast onmogelijk. Het is dus van groot belang voor effectieve jeugdhulp met betrekking tot slachtoffers van loverboys, dat justitie er voor zorgt dat het lover boy milieu wordt aangepakt. De kraan moet dicht. De lokroep moet tot zwijgen worden gebracht. Geen makkelijke taak, gezien het feit dat de bewijslast, wegens het ontbreken van getuigenverklaringen en aangiftes, vaak moeilijk rond te krijgen is.

 

Toch leert de ervaring dat met een gefocuste aanpak vanuit justitie in nauwe samenwerking met de jeugdhulp meer mogelijk is dan vaak gedacht wordt. Zichtbaar intensief rechercheren en verstoren van loverboypraktijken op basis van door betrokken jeugdhulpprofessionals aangeleverde verklaringen kan al veel helpen. Denk ook aan het toepassen van de patseraanpak waarbij dure bezittingen waarvan de herkomst niet kan worden verklaard uit wit inkomen in beslag worden genomen. Dit soort zichtbare acties vanuit justitie zal er waarschijnlijk ook toe leiden dat meer slachtoffers getuigenverklaringen durven af te leggen en aangifte durven te doen, waardoor de zaak strafrechtelijk alsnog rond gemaakt kan worden.

 

Zo’n intensieve aanpak vraagt veel van de betrokken samenwerkingspartners, maar het dichtdraaien van de kraan is uiteindelijk altijd effectiever en goedkoper dan dweilen met de kraan open. Het voorkomt ook dat de meisjes in kwestie onnodig lang in de gesloten jeugdzorg hoeven te verblijven als zwaktebod van het straf/zorgsysteem. Want hoe nodig en onvermijdelijk soms ook, plaatsing van kwetsbare kinderen in gesloten jeugdzorg is een keuze voor de minste van twee kwaden.

Erik Gerritsen 

Verstuur dit artikel naar Google+

Reageer op dit artikel
















Even geduld a.u.b.

Reactie op dit bericht

Door Ellen op
Grappig hoe "Realist" en "Linda" hier in de bres springen voor de vrijheid blijheid van meiden van vijftien die in de prostitutie werken. Want het is alleen maar gezellig toch, in dat werk? Leuke bijverdienste, af en toe wat slikken, verder geen enkel probleempje. Ach, laat die meisjes hun vrijheid. En fijn toch dat er mannen bereid zijn om de meisjes van klanten te voorzien tegen een kleine bijdrage? Die moet je niet vastzetten, die verdienen een complimentje!

Dream on. Of beter: maar goed dat er de wetgever is. Van Realist en Linda moeten kwetsbare meisjes het niet hebben, dat is duidelijk. Beste Linda, als iemand op straat aangereden wordt, heeft hij of zij ook een behandeling nodig. Een slachtoffer is beschadigd, en zal dus gereholpen moeten worden, fysiek, psychisch of financieel.
Anders is het geen slachtoffer, dan is het gewoon een omstander.
Door Linda op
Wat een idioot artikel is dit. Die Gerritsen weet of helemaal niets van de problematiek of hij spoort gewoon niet. De slachtoffers worden als dader gezien, die een (verplichte) behandeling moeten ondergaan. Wat een absurde omdraaiing van oorzaak en gevolg. Is meneer soms van de PvdA, daar kom je dit soort belachelijke aanpakken wel vaker tegen ?
Door Realist op
Schaamte en angst? Dit artikel zaait meer angst dan het bestrijdt. Meneer Gerritsen zou zich moeten schamen. Hij wil de rechtsstaat en de mensenrechten maar afschaffen omdat het anders niet lukt meisjes in de slachtofferrol die hij heeft bedacht te dwingen.

Misschien hebben pubermeiden met problemen wel logische redenen om sekswerk aantrekkelijker te vinden dan opgesloten worden in een 'prikkelarme omgeving'. En om de verantwoordelijkheid af te schuiven op loverboys als dat nodig is om hulp te krijgen en geen straf.

Magische loverboys die blijkbaar meer invloed op hen hebben dan vrienden, familie, politie, justitie en een leger hulpverleners. Die hen met tegenzin laten werken in een vak waarin ze hun klanten het gevoel moeten geven dat ze ervan genieten.

Als kwetsbare meiden zo makkelijk te beïnvloeden zijn, waarom bestaat prostitutie dan nog? En waarom zijn prostituees dan zo duur? Als dat waar was, zou iedereen ze gratis kunnen oppikken. En dan zouden hulpverleners, politie en justitie moeten uitkijken dat ze die meiden zelf niet beïnvloeden.
Door Angelique (bmw) op
Het is natuurlijk van alles één ! Belangrijker is dat kinderen met aanleg voor de lokroep van een pooier-lover eerder worden "gewapent" lieftst voor het 10e levensjaar, voor het verlaten van de basisschool. In die leeftijd is duidelijk wie de vatbare zijn. Dit wordt nagenoeg niet gedaan, teveel ver van mijn bed houding en moeilijk moeilijk vonden jeugdhulpverleners...
Door Plafond op
De term "loverboy" is onderdeel van de lokroep, noem de ratten gewoon pooier.
Door Broadcaster (gemeenteambtenaar) op
Uitstekend artikel. Het slotargument dat deze wijze van werken ook goedkoper zou zijn vind ik niet eens zo relevant. Je moet er als samenleving wat voor over hebben om kwetsbaren te beschermen.