of 59054 LinkedIn

Geen preventie-praatjes, maar concrete acties

Iedereen heeft het over preventie. En terecht, want 25 procent tot 50 procent van de ziektelast is vermijdbaar door een gezonde leefstijl: niet roken, voldoende bewegen (10.000 stappen per dag), geen of matig alcohol, matig maar goede voeding (het beste dieet is niet te veel eten), voldoende slapen, geen stress. Dat bereiken we niet door iedereen te wijzen op de eigen verantwoordelijkheid, want de voedsel-drank-tabaksindustrie, de woon-werkomgeving en lucht- en lawaaivervuiling zijn factoren die de individuele burger niet in de hand heeft.

Althans, de een meer dan de ander. Daarom hebben mensen met een hoog opleidingsniveau/inkomen een levensverwachting die zeven jaar hoger is dan mensen met laag opleidingsniveau/inkomen. En leeft de eerste groep twaalf jaar langer in goede gezondheid.

Preventie is dus zowel zorgen dat mensen informatie en voldoende gezondheidsvaardigheden hebben, maar ook bescherming. Zorgen dat de omgevingsfactoren die de gezondheid bedreigen worden weggenomen: minder zout en suiker in voeding, hogere accijns op frisdrank, et cetera.

En als dat onvoldoende is: vroegsignalering. Als zich problemen voordoen, zorgen dat het snel wordt gesignaleerd. Dat is zeker nodig bij emotionele-psychologische problemen, van huiselijk geweld tot depressie, omdat er bij die problemen niet altijd een duidelijke risicofactor is die kan worden weggenomen.
 

Preventie KAN (zorg)kosten besparen, maar zorgt er in elk geval voor dat meer mensen langer kunnen doorwerken, er minder ziekteverzuim is en… meer mantelzorg kunnen leveren en vrijwilligerswerk kunnen doen. Goed voor de participatiemaatschappij.

 

Alles wat hierboven staat, heeft u in de één of andere vorm al eerder gelezen. Tot zover niets nieuws. En je zou denken: dit hebben ze in Den Haag ook allemaal al gehoord. Sterker nog: nog nooit heeft in de Tweede Kamer zo vaak het woord preventie geklonken gok ik zo... Maar: hier gaat de kost voor de baat uit, zoals iedereen ook kan verzinnen. Preventie nu levert me niet mórgen een euro op, maar over een jaar of drie. Dus er zal toch echt een investering gedaan moeten worden. Ook tot nu toe niets nieuws.


Maar niet alleen meer budget, ook meer sturing. We decentraliseren taken, want via preventieve activiteiten kunnen gemeenten veel eerder en vroeger ingrijpen in de problematiek en daarom kan het goedkoper. Klopt natuurlijk ook, maar preventie vereist sturing door gemeenten én rijk. Gemeenten kunnen zorgen voor voorlichting maar het is toch het rijk dat de accijns op frisdranken kan invoeren, of het aantal verkoopplekken van tabak beperken, of eisen kan stellen t.a.v. zout en suiker in voeding. Er moet dus ook samenhang en sturing komen op het brede pakket preventiemaatregelen.

 

Maar partijen hebben nu een gouden kans: volgend jaar zijn er nieuwe verkiezingen. Tijd om eindelijk alle goede ideeën om te zetten in concrete acties. Toch, beste partijen? Omdat iedereen de mond vol heeft van preventie, verwacht ik daarover in elk verkiezingsprogramma een uitgebreide paragraaf,  vol met effectieve maatregelen. Geen vrijblijvende, gratis statements. Maar wel investeringen in de vitaliteit van uitkeringsgerechtigden, laag opgeleiden, kinderen en jongeren, tienermoeders en ouderen. Voor geïnteresseerden heb ik een lijstje van 14 maatregelen. Verkrijgbaar door een mailtje te sturen naar pvelpen@xs4all.nl


Maar ik laat me natuurlijk graag verrassen door de schrijvers van de verkiezingsprogramma’s.

Stuur me de maatregelen die jullie opnemen in het programma. Ik hoop dat ze beter zijn dan mijn top 14. En als geen enkele politieke partij iets opneemt in haar verkiezingsprogramma over preventie, komt er een nieuwe partij. De partij voor preventie.

Paul van der Velpen
Meer columns van Paul van der Velpen leest u hier

Verstuur dit artikel naar Google+

Reageer op dit artikel
















Even geduld a.u.b.

Reactie op dit bericht

Door paul vd velpen op
Je hebt gelijk: een reden waarom er te weinig in preventie wordt geinvesteerd is dat de opbrengsten niet altijd bij de investeerder (zorgverzekeraar, gemeente, rijk etc) terecht komen. Maar dat lijkt me iets voor politieke partijen om op te lossen. Wat betreft het maakbaarheidsideaal: uiteraard, niet alles is maakbaar. Maar neem roken. Het zou voor de volksgezondheid toch een verbetering zijn als nog minder mensen zouden roken. Dus wat mij betreft hogere accijns, minder verkooppunten etc
Door de jong op
Preventie is geen garantie maar een statistisch verband waarvan de baten niet of niet volledig terecht hoeven te komen bij degene die de preventieve inspanning heeft verricht of bekostigd. Ze zijn deels ook collectief en niet individueel toerekenbaar. Daarom is het zeer riskant om in preventie te investeren en om op preventie te sturen d.m.v. bijvoorbeeld financiele prikkels. Maar het is tegelijkertijd in de ogen van velen en vooral politici de oplossing voor alles want het past perfect in het maakbaarheids-ideaal waarin lot en toeval niet bestaan.