Nu hoort een beetje kritisch persoon het hierna onmiddellijk te hebben over ‘de aardigste bijzaak ter wereld’, maar daar zijn wij van hup Holland hup niet gevoelig voor. Persoonlijk ga ik nog niet zover dat ik me hul in alle prullaria die de commercie over Nederland uitgestrooid heeft, al betwijfel ik of ik dat vol kan houden tot en met de achtste, de kwart en de halve finale. Nog zit ik bij Chris in het stamcafé in mijn burgerkloffie, maar eerlijk gezegd denk ik dat ik een gekleed oranje overhemd ga kopen als het de heren van Oranje lukt om echt ver te komen. Ik wil niet graag voor een onderkruiperige landverrader aangezien worden.

Ik weet het. Er is ook een heel andere kant. Natuurlijk wordt er dezer dagen bijzonder veel over Zuid Afrika bericht. Veel verslaggevers melden dat de kosten, verbonden aan de organisatie van zo’n monstertoernooi verhinderen dat de armste bewoners van het land een fatsoenlijk huis krijgen of een deugdelijke watervoorziening. Onbestaanbaar grote bedragen zijn gepompt in de bouw van splinternieuwe stadions - geld dat ook besteed had kunnen worden aan, ik noem maar, een redelijke verzekering tegen ziektekosten.

Dit is allemaal juist. Maar ondertussen blaast zo ongeveer elke Zuid-Afrikaan hartstochtelijk op zijn feesttoeter en viert het land alle dagen feest - ondanks de magere prestaties van het thuisland. Nee, zeggen de hartstochtelijk meelevende voetballiefhebbers daar. We hebben nooit gedacht dat ons Bafana Bafana wereldkampioen zou worden. Geen probleem. Dan schakelen we over op Brazilië of op Ghana of als het echt niet anders kan op Nederland, ook al vonden ze daar de apartheid uit. Met dat onbegrensde Zuid-Afrikaanse enthousiasme laten wij voetbalminnaars ons geweten gaarne in slaap sussen.

Als u dit leest weet u of ‘onze jongens’ ook hun derde wedstrijd hebben gewonnen. Daarna is onze hoop gevestigd op de passeerbewegingen en het harde schot van Arjen Robben, voetbaltechnisch genie. Met hem erbij op de vleugel kan er niets meer mis gaan en rollen we in volgorde van opkomst, Paraguay of Italië en daarna als het moet Brazilië en Duitsland eenvoudig op. Zo goed speelden die Duitsers nou ook weer niet, zeker niet in hun verloren partij tegen de middenmotor Servië.

En dan, straks, als alle kruitdampen zijn opgetrokken, herneemt ons gewone leven zijn alledaagse gang. Ik denk niet dat er erg veel wedstrijden in het geheugen blijven hangen, want als ik eerlijk ben moet ik zeggen: zo goed wordt er nou ook weer niet gevoetbald. Het lukt de Fransen zelfs om hun coach publiekelijk tot hoerenzoon te benoemen. Vroeger maakten ‘onze jongens’ onderling ruzie. Nu zijn ze steenrijk en erg braaf geworden.