Kijk snel bij: Abonnementen Adverteren BB Magazine
Elk mens heeft wel eens zorg nodig. En je moet je verzekeren voor zorgkosten. Maar ik ben het spoor bijster. Geen idee meer hoe ik een keuze moet maken in het oerwoud van kleine lettertjes, gelikte reclamespotjes, ondoorgrondelijke websites en onwetende klantenservices van de zorgverzekeraars, vooral de big ones. En ze zijn bijna allemaal big (business!).
Deel 1 van de reeks Tussen ratio en symboliek.
Eind vorig jaar verscheen het briefadvies van de RMO “Tussen ratio en symboliek; een reflectie op adolescentenstrafrecht”. Het advies bevat een aantal boeiende bespiegelingen die tot nadenken stemmen. In vier columns ga ik in op meerdere spiegels die de RMO, waar ik sinds september ook onderdeel van uitmaak, ons voorhoudt.
De ouderenbond Anbo heeft, ondersteund door BZK, onderzoek gedaan naar lokaal beleid voor ouderenhuisvesting. Volgens Anbo is er een fors tekort aan seniorenwoningen. Dit blijkt echter niet uit het onderzoek. De volgende kop was eerlijker geweest: volop aandacht voor huisvesting van ouderen. Want, zo blijkt uit het Anbo-onderzoek, 90% van de gemeenten is bezig met huisvestingsbeleid voor senioren. Zij worstelen echter met de uitvoering. En juist daar is veel (financiële) winst te halen.
Soms voel ik me verwant met voetbalcoaches. Iedereen heeft een mening over voetbal. Iedereen heeft een mening over jeugdbescherming.
Jeugdzorg gaat naar de gemeenten. Logisch dus dat we alle gelegenheden aangrijpen om te laten zien wat we in huis hebben. Op 17 januari wordt de jonge ambtenaar van het jaar 2013 gekozen. Daarvoor nomineerde ik mijn gezinsmanager Katherine Diaz, 29 jaar jong.
Stel, de Brandweer is net zo georganiseerd als de zorg voor de jeugd. Je hebt een brandweer voor monumentale panden. Een brandweer voor panden met gevaarlijke stoffen. Een brandweer voor bedrijfspanden. Een brandweer voor grote branden, een voor kleine branden, een voor rijtjeswoningen, een voor losstaande woningen.
De transitie van de jeugdzorg gaat door volgens schema zo bleek uit het jeugdzorgdebat in de Tweede Kamer vorige week. Dat is goed nieuws al is de ware reden achter de standvastigheid van het kabinet een wat plattere.
In moordend tempo moet de komende weken worden gewerkt aan een nieuwe, gezamenlijke visie op de langdurige zorg.
Stel, een gemeente heeft een miljoen euro te besteden voor de zorg. De keuze is tussen 200 mensen die persoonlijke verzorging kunnen krijgen of 2 mensen die een medicijn kunnen krijgen tegen de ziekte van Pompe. Waar moet deze gemeente het miljoen aan besteden?
Vorige week ontstond er een onfortuinlijk misverstand. De Nationale Ombudsman had kort voor een debat in de Tweede Kamer over handhaving de suggestie gewekt dat UWV de nieuwe fraudewet onuitvoerbaar vindt. Ik belde hem op en het bleek gelukkig een misverstand, zoals de minister ook de bezorgde woordvoerders in het parlement liet weten.
Sinds 2007 valt de thuiszorg niet meer onder de AWBZ maar onder de Wmo die door de gemeenten wordt uitgevoerd. Dit leidt al tot problemen. Indicatie-uren worden gehalveerd.
Ik was ooit een fanatieke lezer van huis-aan-huisbladen. Wie goed kijkt, zie je dat er veel teksten staan die zijn geschreven door politievoorlichters. Makkelijke nieuwsgaring. Maar zou het onveiligheidsgevoel net zo groot zijn als de persberichten van de politie niet huis aan huis zouden worden verspreid? Want als je toch eens wist wat er bij jou in de buurt...
Onlangs bezocht ik weer eens het Buurt Praktijk Team in de Mercatorbuurt. Een initiatief van stadsdeelvoorzitter Martien Kuitenbrouwer waarbij onder regie van het stadsdeel Bureau Jeugdzorg, Politie, leerplicht, veiligheidshuis, buurtcoördinatie, Spirit Jeugd- en Opvoedhulp en ABC buurtparticipatie samen met bewoners en andere in de wijk actieve instellingen zoals woningbouwcorporaties, basisscholen, streetcornerwork en Altra Jeugd- en Opvoedhulp daadwerkelijk invulling geven aan wijkgericht werken. Op tafel lag een door de Universiteit van Amsterdam verrichte tussenevaluatie met de titel “Doen wat nodig is”.
Tijdens het laatste VVD congres ging de applausmachine weer aan. Toch leek het minder gezellig dan anders bij ‘de Blauwen’. De achterban heeft nog steeds een beetje last van een nare nasmaak van de ‘nazorg’ rond het bruggen-slaan-akkoord met de PvdA.
Er zijn een paar verschijnselen die het einde van het jaar aankondigen: de wintertijd, de Sinterklaasfolders, de rekening van de Wegenwacht en de terreur van de Top-2000. Sinds een paar jaar kunnen ook de reclames voor de zorgverzekering aan dit rijtje worden toegevoegd.
