of 59232 LinkedIn

Opinie

  • Complexe zorg: ronddolen in niemandsland

    Hoe kan het dat ondanks vrij ‘nette’ wetgeving, slimme jurisprudentie, goede bedoelingen en een tomeloze inzet van professionals en vrijwilligers, de hervormingen in de zorg nog lang niet goed uitpakken?

  • Onvolledig

    Groot was de verontwaardiging toen begin dit jaar bleek dat de (te) hoge eigen bijdragen voor Wmo-voorzieningen leiden tot zorgmijding. ‘Onacceptabel’ stelden zowel Tweede Kamer als verantwoordelijk staatssecretaris Van Rijn (VWS, PvdA). ‘De Wmo moet voor ­iedereen toegankelijk zijn. De hoogte van de eigen bijdrage mag geen reden tot zorgmijding zijn’, benadrukte Van Rijn in een Kamerdebat. Ingrijpen wilde hij echter nog niet.

  • De vuistregels van Dirk

    Over privacy valt veel te zeggen. Vaak als we het er met elkaar over hebben, wordt het onderwerp al snel vanuit een juridische invalshoek beschouwd. We praten dan bijvoorbeeld over de Wet Datalekken, of in de Jeugdzorg over het gebruik van CORV: een systeem dat veilig berichtenverkeer tussen ketenpartners waarborgt.

  • P maal Q

    Als je drie appels koopt, en ze kosten elk 30 cent, wat moet je dan betalen? Dat bereken je met de wiskundige formule ‘p maal q’, waarbij p staat voor de prijs en q voor het aantal – in het Engels quantity. Je moet voor drie appels dus 90 cent betalen. In feite is dit les 1 van de econometrie, het vak dat de economie beschrijft met wiskundige formules.

  • Geen preventie-praatjes, maar concrete acties

    Iedereen heeft het over preventie. En terecht, want 25 procent tot 50 procent van de ziektelast is vermijdbaar door een gezonde leefstijl: niet roken, voldoende bewegen (10.000 stappen per dag), geen of matig alcohol, matig maar goede voeding (het beste dieet is niet te veel eten), voldoende slapen, geen stress. Dat bereiken we niet door iedereen te wijzen op de eigen verantwoordelijkheid, want de voedsel-drank-tabaksindustrie, de woon-werkomgeving en lucht- en lawaaivervuiling zijn factoren die de individuele burger niet in de hand heeft.

  • Weg met de riedel aan weigeringsgronden

    Nou, mooi niet, zei het Hof Arnhem-Leeuwarden in een zaak waarin een groep gemeenten de wettelijk verankerde vrije keuze in de (Wmo)zorg trachtte te ondermijnen. De groep vond dat ze voldoende zorg had ingekocht en daar moesten de inwoners het mee doen. Niks eigen regie, niks zorgkeuze.

  • Jeugdzorg deels weg bij gemeenten

    Op 16 juni jl. publiceerde de Volkskrant een beschouwing over de bureaucratische ‘overhead’ in de gedecentraliseerde Jeugdzorg. Ongeveer 18 miljoen euro zijn de instellingen kwijt aan bureaucratische voorzieningen.

  • Van de tekentafel direct naar de praktijk

    Ieder kind, iedere jongere, iedere ouder verdient een plek in de samenleving en uitzicht op een goede toekomst. Dat is voor mij de reden waarom ik ooit in dit vak ben gestapt. We staan op dit moment voor een maatschappelijke uitdaging. Steeds meer kinderen, jongeren en hun ouders doen een beroep op jeugdzorg of speciaal onderwijs. De decentralisatie en de transformatie wordt door iedereen gezien als een gouden kans. Maar hoeveel tijd en ruimte hebben we om die gouden kans te verzilveren?

  • 100e Column: Zorgzwaartepakketjes.

    Ik zou willen dat ze de ‘zorgzwaartepakketten’ waarmee je mensen indeelt naar zorgbehoefte, een beetje doorelkaar husselden. Dan houd je in de verzorgingshuizen een mix van mensen. Nu worden ze uit elkaar gehaald en alleen pakketje 4/5 kan nog naar een tehuis, dat steeds meer het karakter krijgt van een verpleeghuis.