of 59250 LinkedIn

Opinie

  • Doe Het Zelf Beweging is ambtenarenbeweging

    De Groene Amsterdammer muntte juni 2012 de naam van de beweging: Do it Ourselves. Een jaar later publiceerden Hilhorst en Van der Lans Sociaal doe-het-zelven (2013). We zijn nu weer zo’n vier jaar verder, de eerste kruitdampen van alle sociale-doe-het-zelf projecten zijn opgetrokken, en wie staat daar in het stralende middelpunt? Niet de bewierookte burger, maar de lang verguisde lokale ambtenaar, want als alle projecten één ding duidelijk hebben gemaakt, dan is het dat de rol van lokale ambtenaren onmisbaar blijkt te zijn.

  • Reddeloos onder Rutte

    Mijn moeder lijdt aan Alzheimer. Desondanks woont ze nog zelfstandig. Goed, ze kan niet zonder begeleiding haar huis verlaten, want ze zou het niet kunnen terugvinden. Koken kan ze ook niet meer, maar daar heeft ze de maaltijdvoorziening voor. 

  • Wat kun je met 12 liter water?

    Wat zou u als alleenstaande moeder doen met een rantsoen van 12 liter water? Babybadje vullen en flesvoeding aanmaken? Kind douchen? Vergeet het maar, dat kost al gauw 50 liter. Het toilet doorspoelen? Na twee keer heb je dan niets meer over om thee te zetten, een pan rijst te koken of een bonte was te draaien. Jammer, maar helaas…

  • N = 1

    Ruim 2 jaar na de decentralisaties en hervormingen in de zorg zien we het aantal meldingen van vastlopers langzaam iets teruglopen. Zorgwekkend is echter dat de meldingen die overblijven steeds ingewikkelder worden. Voor mensen met complexe zorgvragen, die uit meer wetten en domeinen iets nodig hebben voor het vormgeven van hun leven met een ziekte of beperking, blijft het moeilijk om passende zorg en ondersteuning te organiseren. 

  • Gemeenten kennen hun kerken niet

    Onlangs was ik in de Jan Luykenlaan in de Haagse naoorlogse wijk Moerwijk. Drie corporaties hebben er bezit. Dat betekent veel arme bewoners, waarvan een groot aantal met een migrantenachtergrond. In Moerwijk is lang geaarzeld met het opknappen van veel woningen, want moesten ze niet gesloopt worden?

  • Politiek gaat te veel over geld

    In bestuurlijke gesprekken gaat het uiteindelijk vooral over geld. Hoogtepunten van het jaar zijn de besprekingen van de kadernota’s, begrotingen en jaarafrekeningen. Wat dan telt, is het getal onder de streep. Het is een teken van een gefinancialiseerde werkelijkheid, waarin betekenis, waarde en resultaat in monetaire eenheden gemeten worden.

  • Hoe zielig zijn wethouders?

    "Dat je het zo lang hebt uitgehouden!" "Hoezo?" "Nou, dat iemand als jij dat geneuzel van de plaatselijke politiek drie jaar kan uitstaan verrast me." Dit was een variant van de meewarige reacties die ik kreeg toen ik wethouder werd. Standaard was de vraag: "Bevalt het je wel?"

  • Kansloos in de Participatiewet

    Mensen met een arbeidsbeperking staan voor dichte deuren. Terwijl de deur van de arbeidsongeschiktheidsuitkering steeds verder sluit, blijft de deur naar passende arbeid gesloten. Dit beleid zet mensen met een beperking klem, en dat is om te huilen.

  • Naar een gezonder belastingstelsel

    De verkiezingen zijn achter de rug. In de verkiezingsprogramma’s van de politieke partijen stond nauwelijks iets over preventie. Johan Mackenbach en Joost Zaat analyseerden de verkiezingsprogramma’s.

  • Filmtips

    Toen ik laatst de prachtige Italiaanse film Il meglio gioventu nog een keer had bekeken, bedacht ik me hoeveel filmklassiekers er zijn met ouders en kinderen als dragend thema. Ik denk aan Kramer versus Kramer met een jonge Dustin Hofmann als vader die moet leren voor zijn zoontje te zorgen. En – nog een Italiaanse- La Vita e Bella, waarin een vader het leven voor zijn zoon in het concentratiekamp zo gewoon mogelijk wil houden.

  • Mystery Burger: Help mijn raadslid is een klusser

    ‘Over de invulling van de toegekende gelden voor kinderen in armoede zijn we bijzonder teleurgesteld,’ zegt Dorothé Kieboom (PvdA). De raad van Nissewaard behandelt vanavond de Nota Minimabeleid die het college aan het hoogste orgaan heeft voorgelegd. ‘Deze Klijnsma-gelden worden volledig ingezet in het hele minimabeleid,’ vervolgt Kieboom haar teleurstelling. Ze had liever gezien dat er apart beleid voor kinderen in armoede zou zijn.