of 59054 LinkedIn

‘Toegankelijkheid zorg onder druk’

Instellingen voor zorg en begeleiding maken zich grote zorgen over de toegankelijkheid en over de kwaliteit van de ondersteuning die zij cliënten kunnen bieden. Uit onderzoek van Regioplan blijkt dat ruim de helft van de bevraagde aanbieders twijfelt of gemeenten wel goed in staat zijn om te bepalen welke ondersteuning burgers nodig hebben.
7 reacties

Instellingen voor zorg en begeleiding maken zich grote zorgen over de toegankelijkheid en over de kwaliteit van de ondersteuning die zij cliënten kunnen bieden.

Dat blijkt uit een enquête uitgevoerd door Regioplan onder ruim 175 instellingen voor zorg en begeleiding. Ruim de helft van de bevraagde aanbieders twijfelt of gemeenten wel goed in staat zijn om te bepalen welke ondersteuning burgers nodig hebben. Steeds meer cliënten zitten thuis omdat er onvoldoende aanbod aan ondersteuning is.

 

Maatschappelijke ondersteuning

Gemeenten zijn sinds begin vorig jaar verantwoordelijk voor vrijwel alle jeugdzorg, voor maatschappelijke ondersteuning en voor een deel van de langdurige zorg. Een enquête uitgevoerd door Regioplan onder meer dan 150 aanbieders van deze vormen van ondersteuning en onder 25 samenwerkingsverbanden voor passend onderwijs, wijst uit dat aanbieders zich grote zorgen maken of zij nog wel voldoende in staat zijn om de hulp te bieden die cliënten nodig hebben.

 

Dagbesteding

Aanbieders van dagbesteding maken zich vooral druk over de toegankelijkheid van de ondersteuning. Volgens ruim 60 procent van deze aanbieders zitten er steeds meer cliënten gedwongen thuis als gevolg van onvoldoende aanbod. Aanbieders van ouderenzorg en van geestelijke gezondheidszorg maken zich daarentegen vooral zorgen over de kwaliteit van de ondersteuning die zij kunnen bieden. Ruim twee derde van deze aanbieders twijfelt eraan of gemeenten weten welke ondersteuning burgers nodig hebben. Ook de helft van de bevraagde samenwerkingsverbanden voor passend onderwijs maken zich zorgen over de kwaliteit van de ondersteuning die zij leerlingen kunnen bieden. De samenwerking tussen de onderwijsinstellingen en de gemeenten verloopt nog niet optimaal.

Van de bevraagde jeugdzorg-aanbieders is acht op de tien van mening dat cliënten door gemeenten te laat worden doorverwezen. Als gevolg hiervan staat zowel de toegankelijkheid als de kwaliteit van de zorg aan cliënten onder druk.

 

Administratieve lasten

Ondanks deze kritische geluiden, zien twee op de drie aanbieders ook  de mogelijkheden van de decentralisaties om aan de slag te gaan met vernieuwing van zorg en begeleiding van cliënten. Dan moeten wel belangrijke knelpunten, zoals het niet op tijd herkennen van problemen door wijkteams, te laat doorverwijzen naar aanbieders en de toename van administratieve lasten aangepakt worden, aldus de instellingen.

 

Verstuur dit artikel naar Google+

Reageer op dit artikel
















Even geduld a.u.b.

Reactie op dit bericht

Door JaapvV (adviseur, o.a. voorzieningen) op
Wat een raar verhaal..mensen die thuiszitten wegens gebrek aan aanbod. Is de zorg zo vraaggericht dan? Of wordt de vraag niet doorgestuurd naar de gemeenten.
En dan zorgverleners die vrezen de kwaliteit niet te kunnen leveren. En die zich afvragen of gemeenten wel weten wat nodig is. Wat zijn dat voor organisaties?
Door Marius op
Er wordt te veel aangeboden en opgedrongen en geregeld zeker door de teams en het verzorgend personeel.
In alle catogorieen omdat er zoveel keus is aan personeel. Er wordt van alles bijgehaald en genoteerd en weer is er een patient bij.
Een oudere die iets meer gezelschap wil en een maatje krijgt komt ook meteen bij de psycholoog terecht om te behandelen en te onderzoeken
waarom zij dit wil ongewenst maar ze moet dit wel betalen en toelaten.Overdreven dure onzin en ouderen zitten hier helemaal niet op te wachten als dagmensen.De ggz hype gaat buitensporige vormen aannemen vind ik en het wordt steeds stigmatiserender gemeenteteams gaan hier niet goed mee om.Ik geloof al die verhalen niet meer.
Het is op zijn zachtst gezegd vreemd dat er in zo'n korte tijd zoveel ggz patienten zijn ze zien echt iedereen voor ziek en kwetsbaar en dom aan want ze weten de weg niet en weten zelf niet hoe ze in elkaar steken.De teams bepalen wie er aan de hulp moet licht of zwaar of toch geestelijk gezond en sterk de mogelijkheden zijn mega ze gaan niet meer weg bij iemand.Dit is zeker niet de goede manier.
Door Martin (Directeur) op
In Rotterdam gaat de begeleiding wel goed qua indicaties. De lagere indicaties zijn vaak ook van cliënten die afbouwen. Dagbesteding is zorgelijk, in buurthuizen of Huizen van de Wijk (Rotterdams concept) komen deels in de plaats van doelgroepgerichte dagbesteding. Dat kan deels wel, maar een grote groep GGZ cliënten zal na enige tijd wegblijven en thuis verpieteren en zorg gaan consumeren. Mensen met psychiatrische problematiek reageren soms anders. Worden gepest of buitengesloten, voelen zich niet welkom of onbegrepen. Onder elkaar is er begrip en acceptatie. In het ideale buurthuis komt een transgender samen met een groep Marokkaanse hangjongeren tafelvoetballen (realisatie; 2030 als we nu beginnen).
Door Ariette (communicatieadviseur) op
Wat een vreemde foto bij het verhaal. De hulpgevende partij steekt altijd de handen uit met de palmen naar boven. Dit impliceert dat de bovenste handen van de hulpbehoevende zijn. Maar met volledig gemanicuurde en opgeplakte nagels geeft dit niet een beeld van iemand die hulpbehoevend is...
Door Bastiaan op
Wijkteams zien te veel problemen en dingen die er niet zijn bij bewoners.Ze wijzen juist te vroeg door.
Ik kan dit verhaal niet plaatsen.
Het gaat gewoon om het financiele voordeel en het vraagplaatje dat het voor de zorgaanbieders oplevert.
Door Hoekstra (adviseur) op
Dit soort berichten wordt door het gros van de gemeenten niet serieus genomen omdat, zo wordt gedacht, aanbieders van zorg voor het eigen organisatiebelang pleiten via de cliënten en gebruikers. Hoe meer vraagtekens achter de deskundigheid van gemeenten door de aanbieders gezet worden, hoe groter het wantrouwen wordt bij de gemeenten. Hoe meer er door aanbieders op gewezen wordt dat mensen minder zorg krijgen hoe meer gedacht wordt door gemeenten dat instellingen zich vooral zorgen maken over het omzetverlies. Dit zal doorgaan tot gemeenten uit andere bronnen horen dat het niet goed gaat, bronnen die als onafhankelijk en betrouwbaar worden gezien door gemeenten. En dat zijn de aanbieders per definitie niet op dit moment.
Door W.F.Willems (pensioen) op
Ik kan het niet vaak genoeg schrijven, laat nu - net als vroeger de meest ervaren/deskundige krachten de intakes doen plus een extra cursus psychopathologie