of 58940 LinkedIn

'Rotterdam verantwoordelijk voor misbruik stufi'

Het beleid van de gemeente Rotterdam is erop gericht jongeren niet in de bijstand te laten belanden maar ze naar school te sturen.

De gemeente Rotterdam is zelf medeverantwoordelijk voor de leerlingen in het mbo die misbruik maken van studiebeurzen. Dat zeggen leraren van het Albeda College tegen de NOS.

800 euro per maand
De gemeente Rotterdam liet eerder deze week weten dat op het mbo leerlingen zich inschrijven, studiefinanciering krijgen, maar nooit lessen volgen. Ze zouden dit puur en alleen doen om maandelijks zo’n 800 euro aan studiefinanciering te kunnen ontvangen. Het bedrag is welis waar een lening en moet terugbetaald worden als de opleiding niet afgerond wordt, maar dat geldt niet voor leerlingen op de lagere niveaus.

Niet in de bijstand
Het beleid van de gemeente Rotterdam is erop gericht jongeren niet in de bijstand te laten belanden. Dat betekent dat jongeren die geen baan hebben naar school worden gedirigeerd om een startkwalificatie te halen en zo hun kansen op de arbeidsmarkt te vergroten. Maar door dat beleid komen jongeren met onvoldoende capaciteiten het mbo binnen, klinkt het vanuit het onderwijs richting de NOS. Een voormalige leidinggevende op het Albeda College zegt tegen de omroep jongeren met schulden, psychische problemen en een laag iq te zien die door de gemeente gedwongen worden terug te keren in het onderwijs, terwijl ze eerder al uitgevallen waren. ‘Het is gewoon beschamend. Bij sommige projecten komt er op een gegeven moment niemand meer in de klas’, zegt hij tegen de NOS.

Wethouder
Hoe vaak het voorkomt dat jongeren ingeschreven staan bij een onderwijsinstelling, studiefinanciering krijgen en nooit naar school gaan, is niet precies bekend. Wethouder Hugo de Jonge wil dit onderzoeken.

Verstuur dit artikel naar Google+

Reageer op dit artikel
















Even geduld a.u.b.

Reactie op dit bericht

Door Rekenaar (medewerker) op
Geen wonder dat het normaal wordt gevonden dat jongeren via een omweg geld binnen harken waar ze geen recht op hebben. Zelfs hun leraren die naast de lestaken toch ook een opvoedende functie zouden moeten hebben vinden dat de schuld niet bij de jongeren zelf ligt. Prachtige analyses om de brij heen maar les één zou toch een andere moeten zijn. Dit is gewoon misbruik maken van een voorziening en veel jongeren met schulden en een laag iq zijn blijkbaar bijdehand genoeg om hier van te profiteren.
De regelgeving mag niet toegespitst zijn op de praktijk, de handhaving mag niet deugen, het kan allemaal zo zijn maar dan nog is het geen rechtvaardiging om te frauderen en de schuld richting gemeente Rotterdam te schuiven!
Door K. de Beer (adviseur) op
Net als bij alle andere systemen hoort er genoeg aandacht te zijn voor een fraudebestendige uitvoering en het handhaven van de gestelde regels. Ik denk dat de bedoelingen hier goed geweest zijn (ga naar school) maar er niet nagedacht is over de huidige mentaliteit van veel jongeren (schulden maken is niet erg, hebben is hebben en krijgen is de kunst, wie mij pakt moet nog geboren worden). Helaas doet dit probleem zich vaker voor: politici denken dan van hun probleem af te zijn maar ze creeren talloze nieuwe problemen die moeilijker op te lossen zijn. Vaak wordt dan maar de portemonnee getrokken. Ook is het handhaven van de regels vaak een ondergeschoven kind, terwijl dat eigenlijk toch heel normaal zou moeten zijn met het op de staatskas financieren van burgers. Maar ja, momenteel klaagt iedereen over regeltjes, formulieren en "niet zo moeilijk doen". Politici met staatssecretaris Dekker voorop zijn daar extreem gevoelig voor. Zie zijn pogingen om familie en vrienden lekker op vakantie te laten gaan door alle vakanties via een Russisch model uniform op te leggen. Laat de scholen dat toch lekker zelf uitzoeken!
Door De Jong op
@bijstandsweetjes; een simpele vraag: welk probleem lost de gemeente Rotterdam op? Volgens mij vooral haar eigen budgettaire probleem. En het mag dan rechtmatig zijn maar het is wel een erg minimalistische opvatting over de uitvoering vd Participatiewet. Die bedoelt namelijk te bewerkstelligen dat deze jongeren weer naar school gaan en laten ze dat nou uitgerekend niet doen. Dus hoezo juiste uitvoering vd wet.
Door Bijstandsweetjes op
@De Jong: je kunt veel vinden van de werkwijze van de gemeente Rotterdam, maar het is in lijn met nationale wet- en regelgeving. Het lijkt me dan ook niet terecht om deze werkwijze alleen de gemeente Rotterdam aan te rekenen.

@Criticus: studiefinanciering dekt ook de kosten van levensonderhoud, dus studiefinanciering afschaffen en school gratis maken levert een flink gat op in de bestedingsruimte van jongeren.
Door De Jong op
@bijstandsweetjes: Natuurlijk is dat het geval; het dumpen in de Wajong was ook rechtmatig. Maar er staat niet in de wet dat iemand die te dom is om voor de duvel te dansen naar het MBO gestuurd moet. Er worden teveel jonge mensen het onderwijs (lees: studiefinanciering) ingestuurd om maar vd bijstandsverplichting af te geraken. Zo simpel is het. En dit gaat net zolang goed tot de minister van onderwijs in de gaten heeft dat die van sociale zaken haar een oor aan zit te naaien.
Door Criticus (Ambtenaar) op
Studie-financiering is geld geven aan jongeren in de hoop (niet verwachting) dat zij er de studie mee bekostigen.

Als je jongeren wilt laten studeren, maak het onderwijs dan 'gratis'. Met andere woorden geef het geld niet aan de jongeren, maar direct aan de scholen. Lijkt mij veel zinvoller, eenvoudiger uit te voeren en te controleren, dan het moloch van de Stufi.

Geef de jongeren alleen gratis OV-vervoer van huis naar school en vice versa.
Door Bijstandsweetjes op
Het beleid van de gemeente Rotterdam is een letterlijke vertaling van de Participatiewet (art. 13 lid 2 sub c, zie hieronder). Vergelijkbaar beleid wordt overigens ook in veel andere gemeenten gevoerd.

Geen recht op algemene bijstand heeft degene: die jonger is dan 27 jaar en uit 's Rijks kas bekostigd onderwijs kan volgen en: in verband daarmee aanspraak heeft op studiefinanciering op grond van de Wet studiefinanciering 2000.
Door Alfred op
Klinkt idd als een gevalletje financiele afwenteling door de gemeente Rotterdam. Dat kennen we vanouds vanuit de WAO etc. Lijkt me iets voor onafhankelijk onderzoek cq. bijv. rekenkamer R'dam. Als rekenkamers tenminste eens iets relevants/actueels willen doen.
Door De Jong op
De maakbaarheidsideologie die we vroeger hadden op het niveau vd samenleving hebben we nu op het niveau vh individu. Zelf verantwoordelijk, je bent je eigen leider, willen is kunnen en iedereen kan wat. Dat laatste klopt maar het probleem is dat een heleboel mensen maar heel weinig kunnen in absolute als in relatieve zin. Of te wel: die leraren hebben gelijk. Bijstandskosten afwentelen op de atudiefinanciering om de gemeentekas te ontzien. Dat is de prikkel in de financiering van de bijstand. Ik weet nu al wat de volgende maatregel wordt: de toegang tot de stufi wordt strenger met als argument het vermeende misbruik. Zo is het met de Wajong ook gegaan nadat gemeenten daar massaal kansloze bijstanders in dumpten.
Door TIP! (PR-/Imagospecialist) op
Dat het onderwijs in de loop van de jaren is veranderd, tja daar weten we alles van, echter niet alles is een mooie of goede ontwikkeling. Vroeger wist men tenminste nog wie in de klas aanwezig was en werd bijgehouden wie voortijdig de klas verliet of absent was. Hier werden vervolgens de ouders van op de hoogte gesteld om vervolgens via ouderlijk gezag hierop te sturen. Ik weet, het is heel wat jaartjes geleden en toch was er destijds minder uitval, minder absentie en betere inhoudelijke begeleiding (soms vanuit het ouderlijk gezag hardleers). Maar even de brutale vraag gesteld; wat doet de onderwijzer nog aan het onderwijs; ik hoor zelfstudiedagen, remedial teaching, eigen verantwoordelijkheid leerlingen, ATW-dagen, on-line en weet ik nog niet allemaal meer. Wellicht een idee om een beetje ouderwets aanwezigheidsbeleid door te voeren, ouders de skills bij te brengen die leiden tot een bewustvol en verantwoordelijk ouderschap. Minder op educatie van de onderwijzer en meer op die van onze toekomst; let op: DE LEERLING! Oh en het kul-excuus de grote klassen; ik ken niet anders als 25-30 leerlingen. Wel is dat samengevoegde van klassenniveaus e.d. denk ik voor veel leerlingen een drama. Het gevoel samen 1 klas met elkaar verder en lerend van elkaar waarbij de onderwijzer nog echt onderwijst, lijkt me een goed iniatief om dit in het artikel geschetste drama te voorkomen. Ziet de onderwijzer nog wel echt de uitdagingen in leerlingen en kan deze nog wel bijtijds bijsturen; lijkt me niet. Wel worden ze vroeger wijs gemaakt op "hoe verkoop ik me", "hoe zeg ik het", zeg maar de eigen PR-knop. Helaas neemt het af en toe echt een loopje met de inhoud.