Schoffelweigeraar gaat in beroep
De Arnhemmer die volgens de rechtbank terecht weigerde te schoffelen voor een bijstandsuitkering, gaat dinsdag in hoger beroep bij de Centrale Raad van Beroep (CRB) in Utrecht. Het gaat om een principekwestie. Dat meldde vakbond ABVAKABO FNV maandag.
Korting onterecht
De 45-jarige Arnhemmer vond in oktober vorig jaar de rechtbank aan zijn zijde in een juridisch gevecht tegen de gemeente Arnhem. De man weigerde tijdens een reintegratietraject te schoffelen, omdat dit werk niet paste bij zijn opleiding. De gemeente kortte de man daarop op zijn uitkering. De rechtbank oordeelde dat de gemeente passend werk had moeten bieden. De korting was daarom onterecht.
'Dwangarbeid'
Volgens de Arnhemmer dwong de gemeente hem te werken en was er daarom sprake van dwangarbeid. Dat is in strijd met de rechten van de mens, aldus de raadsman van de schoffelweigeraar en de vakorganisatie ABVAKABO FNV.
Ongelijk
De rechtbank stelde de man vorig jaar op dat punt in het ongelijk. De vakbond wil hierover een uitspraak van de Centrale Raad van Beroep. 'Desnoods gaan we naar het Europees Hof voor de Rechten van de Mens te Straatsburg', aldus de raadsman.
De 45-jarige Arnhemmer vond in oktober vorig jaar de rechtbank aan zijn zijde in een juridisch gevecht tegen de gemeente Arnhem. De man weigerde tijdens een reintegratietraject te schoffelen, omdat dit werk niet paste bij zijn opleiding. De gemeente kortte de man daarop op zijn uitkering. De rechtbank oordeelde dat de gemeente passend werk had moeten bieden. De korting was daarom onterecht.
'Dwangarbeid'
Volgens de Arnhemmer dwong de gemeente hem te werken en was er daarom sprake van dwangarbeid. Dat is in strijd met de rechten van de mens, aldus de raadsman van de schoffelweigeraar en de vakorganisatie ABVAKABO FNV.
Ongelijk
De rechtbank stelde de man vorig jaar op dat punt in het ongelijk. De vakbond wil hierover een uitspraak van de Centrale Raad van Beroep. 'Desnoods gaan we naar het Europees Hof voor de Rechten van de Mens te Straatsburg', aldus de raadsman.
Reactie op dit bericht
Dan trekt u de verkeerde conclusie.
In eigen huishouden zelf meegemaakt. De situatie dus van de groep waar u het over heeft. Of binnen cirkel van bekenden. Vrouwen die door scheiding ineens fulltime voor eigen inkomen moeten zorgen. Die met cursussen zich omhoog gewerkt hebben in betere banen.
Daarnaast familieleden met beperkingen, die door hiaten in schoolsysteem terugvallen op werk onder niveau, of helemaal geen kans krijgen bij genoeg aanbod gezonde mensen op de arbeidsmarkt.
Uitkering versus passende arbeid, of mentaliteit werkgevers zijn twee verschillende onderwerpen.
Daarbij maakt het verschil of je het hebt over kleine werkgevers die net hun hoofd boven water kunnen houden, om maar wat te noemen.
Ik gaf overigens enkel een voorbeeld, waarbij dat begrip passende arbeid voor kan komen. Dat impliceert NIET dat er geen andere groepen bestaan die hier tegenaan lopen.
Ik concludeer uit uw reactie dat u zeer beperkte ervaring heeft met deze groep mensen en uw mening stoelt op vooroordelen. Als werkgevers uit hun beperkte zienswijzen komen, zouden we veel minder werklozen hebben die afgeschreven zijn, hebben we minder uitkeringen nodig en hoeven we niet in het algemeen van alles over belastinggeld te roepen.
Om- en bijscholing kan ook in de avonduren en het weekend. Als je dan overdag fysiek werk doet is het hoofd in elk geval nog fris. Tevens een goede ervaring voor de hoog betaalde beroepen, om dat ook eens meegemaakt te hebben, in het geval zij dit nooit eerder hebben ervaren.
Even in een totaal andere cirkel bewegen.
Indien de overheid nou ook zorgvuldig en efficient met het belastinggeld omgaat, is passende arbeid op deze wijze ingevuld, goed te verkopen! Goed voorbeeld als overheid vooral zelf geven.
Ik ga er van uit dat iedereen zijn steentje bijdraagt aan de gemeenschappelijke pot en dat het voor de arbeidsmoraal ondermijnend is dat er een groep vrijegstelden is, die ooknog eisen heeft. Er is natuurlijk nog nooit iemand slechter geworden van een beetje werk. Wel vraag ik mij hierbij af welke bureaucraat op een gegeven moment op het idee komt dit soort baantjes te bedenken voor mensen die zichtbaar andere kwalificaties hebben en in hun segment niet aan de slag kunnen komen. Er is toch ook zoiets als om- en bijscholing? Kijk eens naar de huidige toename van inschrijvingen bij hogere onderwijsinstellingen; dat is toch ook een gevolg van het op dit moment wachten op betere tijden?
Maar om in een land als Nederland te praten over dwangarbeid? Ik zou, als het EHRM tot niets leidt, doorgaan naar de VN, daar weten ze alles van dwangarbeid.
Een aantal jaar terug stond ik na 11 maanden werkloosheid op het punt mijn HBO- en universitaire - studie van mijn cv te schrappen, omdat ik volgens de uitzendbureau's te hoog geschoold was voor veel werk dat ik wilde aanpakken. Werk op niveau via detacheringsbureau's was niet te vinden en ook gingen er elke week een paar soll.brieven de deur uit.
Gelukkig kreeg ik op het nippertje een uitnodiging van een gemeente en kon de dag daarna beginnen. Vervolgens moest ik van de gemeente Utrecht nog wel ff een maand bijstand terugbetalen omdat ik was vergeten om op mijn laatste werkbriefje te vermelden dat ik bij de gemeente Baarn ging werken! Was een overtreding en werd zelfs beschuldigd van fraude, ook al was de reden van het werkbriefje stopzetting van de bijstand. Ook de gang naar de rechtbank mocht niet baten, ik moest bijstand terugbetalen. De vernederingen nog daargelaten die je bij de UWV enzo moet doorstaan en waar je dus ook niet geholpen kan worden.
Dus FNV SUCCES!!
Ik heb ook altijd wel werk genoeg gehad. Maar toen was ik twintig of daar omtrent en wilde iedereen me nog (goedkoop) hebben. Zo lang werkgevers op de arbeidsmarkt te hoge eisen stellen aan hun (aanstaande) werknemers - maximaal 25 jaar, twee niveuas te hoog afgestudeerd voor het aangeboden werk, minstens vijf jaar ervaring en om te beginnen minimumloon en een tijdelijke aanstelling - vind ik het onterecht dat er alleen naar de werknemer wordt gekeken.
En waarom niet?
Omdat ik er altijd voor heb gezorgd dat ik werk had. En nee. Dat was dus lang niet altijd passend werk. Ik heb schoongemaakt, groenten en fruit geplukt, productiewerk gedaan, vuilnis opgehaald en ga zo nog maar even door.
Niet omdat dat leuk is, maar omdat ik geen werk had en toch een inkomen moest hebben.
Wat nou passend werk! Als het lichamelijk mogelijk is om te schoffelen, dan doe je dat maar.