Jeugdzorg blijft tot 18 jaar. Veel gepraat, weinig resultaat! Alleen advies.
Accare zorgt tot 18 jaar. daarna wordt je uitgeschreven! Wel worden handreikingen gedaan, maar soms net niet goed!
RIBW doet veel op eigen verzoek van""client" als deze wel begeleiding bij het wonen vraagt, maar nog niet kan wonen in een "begeleidwonen-vorm". (Heeft 3 weken ervaring ivm crisis-opvang)
Advies van RIBW: zelfstandig wonen onder begeleiding van RIBW.
In ons geval 7 uur per week. (werd 2 uur p.w.) op verzoek client!
RESULTAAT: ons kind van 18 jaar en 4 dagen zit opgesloten in Almere, op een psychiatrische afdeling, omdat hij een gevaar voor de samenleving zou zijn.
Ouders worden niet meer gehoord.
HOE ZOE JEUGDZORG!!!!
Je maakt een kind hiermee voor altijd kapot, in dit geval zijn ouders nog altijd de beste begeleiders!! 18 JAAR LANG!
HOE NU VERDER!!

Als Rouvoet en de Tweede Kamer ook maar eingszinds zouden hebben nagedacht dan hadden ze allang vele kinderen kunnen helpen door familierecht aan te spreken. Omdat daar duizenden kinderen gewoonweg de dupe zijn van vervreemding gepleegd door veelal moeders bij alle soorten scheiding. Prima studie lag er al sinds 1980. Nog niks geleerd Rouvoet? Je kunt niet aan de gang blijven met accepteren van duizenden valse geboorteaangiftes door moeders gepleegd letterlijk. Streepje als vader laten zetten en niemand die dat controleert dat verhaal wat wordt opgehangen bij een ambtenaar bovendien. Ziekmakende praktijken en de psychiatrie lipen en loopt vol met kindertjes die daardoor met stoornissen worden behept. Door manipulatie, liegen en bedriegen, omdat dat beeld moeder kind zonodig in stand zou moeten blijven in dit land in die zaken. De Raden KB (Directoraat o.a.) wist al jaren dat ze op die manier kinderen mishandelen. Letterlijk. En nog verdommen ze het om de mond open te doen richting rechtspraak hierover.
Dat is jullie fout tweede kamer en regering, het niet willen zien dat vele 'dames' de grofste rottigheid plegen terwijl al jarenlang dat bekend was in prima studie ook. Tevens de kenmerken ervan. (bpdcentral.com o.a. site van professionals) En nog niet overtuigd zeker?
De eigen toko is belangrijker en de beeldvorming. Terwijl het achter mekaar slachtoffers kostte en nog kost geachte instanties, w.o. AMK en Jeugdzorg.

Als de CJG's nogal op afstand staat van de wijk waarin men woont lijkt het mij eenzelfde drempel hebben of krijgen als een bureau jeugdzorg. Ik zie meer in een zorgcoordinator naast de huisarts.
Die blijft de regie houden en van jongs af aan (vanaf consultatiebureau) het vaste contact, mocht er in die vroege periode al wat loos zijn.. Diagnostiek snel en efficient liefst op een plek uitvoeren. Hulpverleningsinstanties kunnen dan vraaggericht vanuit zorgcoordinator verder ermee en dat centrum blijft in beeld voor advies aan hulpverlening en zorgcoordinator en eventueel ouders. Zorgcoordinator houdt regie en contact met kind en ouders t.a.v. voortgang.

Het is niet aan te zien wat ik dichtbij meemaak al 3 jaar met een puberende tiener met onderliggende problematiek. Met overige kinderen gaat het prima. Er is nog geen diagnose gesteld. Ouders uitgeput en wanhopig. Geen opvangplek. 3 jaar allerlei deskundigheid en het wordt alleen erger, omdat de leeftijd voortschrijdt. Nog 2 jaar en men is grip helemaal kwijt vanwege 18 jaar. Dan kan niks meer zonder toestemming kind zelf..
Die processen zijn een hoge school voor manipulatie. Naar buiten toe sociaal wenselijk gedrag. Thuis hun onmacht en falen en frustraties onbeheersd afreageren.
Er is een m.i. overdreven verwachting van coaching bij bepaalde gedragsstoornissen op die leeftijd.. Goedwillende ouders worden met een gevoel opgezadeld dat het eigenlijk aan hen ligt als kind niet goed reageert op aangereikte richtlijnen aan ouders. Kinderen van die leeftijd zijn zo bewust van hun machtspositie.

Gebrek aan opvang, tijdelijk of langer is het grote knelpunt. Men moet priortiteiten stellen en dus worden de mindere prioriteiten vanzelf hogere prioriteiten.
Tegen die tijd is de boel totaal onhoudbaar geworden.

Als de zaken naar gemeenten gaat verwacht ik geen verbetering. Bovendien vind ik dat in een klein landje dat elk kind waar die ook woont op dezelfde kwaliteit zorg moet kunnen rekenen en mogelijkheden.
Het moeten landelijke eenduidige systemen zijn.

Het plan Rouvoet is een goed begin, Graag geef ik mee nog eens goed te kijken naar het werk van operatie Jong, o.l.v. Stef van Eijk. De burger en het veld heeft behoefte aan duidelijkheid. De grote warme deken waaronder het jeugdzorgveld al jaren vertoefd moet er van af. Mensen moeten niet verzanden in Kafkaiaanse toestanden als zij in aanraking komen met jeugdzorg. Het loket van jeugdzorg moet vooral een loket worden waar de mensen zich vertrouwd voelen. De CJG's moeten dit oppakken en het wantrouwen wegnemen, wat nu bij veel burgers t.a.v. de jeugdzorg is ontstaan. Maak het het voor een ieder duidelijk dat daar waar de zorg ophoudt de bescherming van kinderen begint. Alleen daarom al moeten het gescheiden partijen zijn, die natuurlijk wel samenwerken in overdracht van zorg naar bescherming en vice versa.