Dat zegt het hoofd van de inspectie Werk en inkomen, Peter Pennekamp. ‘Je kunt met een schot hagel werken of kiezen voor de groep die het het hardst nodig heeft. Dat laatste hangt af van een aantal factoren, zoals leeftijd, opleiding en hoe breed iemands werkervaring is. Hoe lang iemand al werkloos is, is ook een belangrijke factor, maar niet de enige. Als iemand van 52 jaar met een heel specialistische achtergrond net werkloos is geworden, dan is het beter niet te lang te wachten met reïntegratie.’

Onlangs maakte het UWV bekend uit geldgebrek geen externe reïntegratiebureaus meer in te schakelen voor mensen die korter dan een jaar werkloos zijn. Minister donner (Sociale Zaken, Cda) dwingt de organisatie alsnog 35 miljoen euro uit de eigen organisatie vrij te maken voor reïntegratie, maar vindt ook dat dat geld vooral op de langdurig werklozen moet worden gezet. Voor degenen die minder dan één jaar werkloos zijn blijft alleen de ondersteuning van het UWV zelf beschikbaar, zoals sollicitatietrainingen en ondersteuning door een werkcoach.

Begrijpelijk, vindt Pennekamp. ‘In tijden van krapte komt de keuzevraag nu eenmaal in beeld. 70 procent van de werklozen vindt binnen een half jaar weer een baan, veel mensen redden zich wel. Maar met name de oudere groep is moeilijker bemiddelbaar, Mensen die wat ouderen zijn hebben het meeste baat bij reïntegratie. Onderzoek wijst alleen wel uit dat er dan ook tijdig mee begonnen moet worden.’

Angst

De vereniging van managers van sociale diensten, divosa, is bang dat door de stop bij het UWV minder mensen aan het werk worden geholpen en dat daardoor meer mensen uit de WW in de bijstand belanden. Bovendien zouden die mensen minder gemakkelijk bemiddelbaar zijn, omdat niet snel genoeg met reïntegratie is begonnen. een wat voorbarige angst, vindt Pennekamp. Hij ziet het niet zo somber in, in de eerste plaats omdat ook nu het crisis is, de meeste mensen nog steeds binnen een paar maanden weer aan de slag zijn. Maar ook omdat gemeenten in zijn ogen aan hun eigen mogelijkheden voorbij gaan.

'Gemeenten hebben het deels ook zelf in de hand: door goed samenspel met het UWV op de Werkpleinen is veel ellende te voorkomen. Ze hebben zat geld voor preventie, zet dat dan ook in. in ieder geval tot medio 2009 hielden gemeenten honderden miljoenen over op hun reïntegratiebudget. Daarvan moeten ze iets weer inleveren, maar dan heb je het over de slagroom op de appelpunt. nog steeds is er veel geld beschikbaar. Zet dat in samenspraak met het UWV selectief in voor die nieuwe werklozen. Zoals het bij de DSB van Dirk Scheringa is aangepakt, is een mooi voorbeeld van zo’n samenspel.’

Gemeenteraden zouden kritischer mogen zijn over het onderbesteden van dat geld, vindt Pennekamp. ‘Het UWV is in een motie van de tweede kamer gedwongen te laten zien hoe het zijn reïntegratiemiddelen uitgeeft. Het lijkt me goed als gemeenteraden dat ook van de wethouders eisen. Het is vreemd dat zoveel mensen niet participeren en dat er toch heel veel geld overblijft.’