Er is een prima oplossing mogelijk, als iedere ambtanaar zich aansluit bij een bond en de bonden tot actie overgaan om de 25 tot 30 miljard, die met name onder het kabinet Lubbers van ons pensioen is gestolen, terug te laten storten in de ABP kas. Dan zijn alle problemen mbt ons pensioen opgelost. en dan kunnen de ouderen en de jongeren hun strijdbijl neerleggen. Laat je niet verleiden tot deze verdeel en heerstechniek van onze bestuurders in Den Haag en andere bestuurders/werkgevers.

@van Epskeuten

U spreekt ware woorden! Je zou elk jaar het deel van je (nog steeds verplichte) pensioenpremie dat je in een zelfgekozen pensioen-beleggingsfonds mag stoppen, met een paar procent kunnen laten toenemen.

Via internet kun je dan elk moment zien hoeveel aandelen je in dat pensioen-beleggingsfonds hebt en hoeveel ze op dat moment waard zijn (op basis van de marktwaarde van de aandelen + obligaties + liquiditeiten die in bezit zijn van het fonds). Elk jaar krijg je een jaaroverzicht waarin het fonds het gevoerde beleggingsbeleid specificeert en verantwoordt, conform wettelijke richtlijnen.

Vanaf de aanvang van je pensioengerechtigde periode wordt per maand een vast percentage van het tot het aanvangstijdstip gespaarde bedrag aan je uitgekeerd (voor iedere Nederlandse pensioengerechtigde hetzelfde percentage - gerelateerd aan de gemiddelde levensverwachting).

Ondertussen blijven je nog niet verkochte aandelen in het pensioenfonds renderen, als je dat wilt. Als je op safe wilt spelen, mag je op het moment dat je met pensioen gaat alles omzetten in euro's, die wel binnen het pensioenfonds blijven.

Ook zou je, voor en na je pensioen, het recht moeten hebben op elk moment zonder boete van pensioenfonds te wisselen, als je meer vertrouwen hebt in de beheerders of in de beleggingsstrategie van een ander fonds. Ook de ethische component zou bij je keuze een rol kunnen spelen. Niet iedereen wil een pensioen dat met wapens of sigaretten is verdiend. Wel zou het verplicht moeten worden na een wisseling minimaal een jaar bij hetzelfde fonds te blijven.

Uiteraard zouden de nieuwe fondsen ten minste onder hetzelfde (strenge???) toezicht moeten staan als de huidige pensioenfondsen.

En het zou de nieuwe fondsen niet moeten zijn toegestaan om mee te doen aan windhandel met opties en andere derivaten. Gewoon beleggen in de onderliggende waarde van degelijke bedrijven, staatsobligaties, valuta. Zo zouden de fondsen ook een stabiliserende invloed hebben op de kapitaalmarkt. En door de relatieve eenvoud zouden vreemde, riskante en kostbare capriolen in het beleggingsbeleid sneller zichtbaar worden.

Dit nieuwe systeem zou veel transparanter en gemiddeld ook profijtelijker zijn dan de huidige black-box onder leiding van dure, ondoorzichtige administratieve apparaten - waarvan het ABP de kroon spant.

uit de reacties begrijp ik dat wij allemaal niet blij zijn. ik ben dat vooral niet met het ABP waar je als ambtenaar verplicht bent aan deel te nemen en wat ik ervaar als een black box. Geef medewerkers de gelegenheid om zelf het pensoenfonds of voor bijv banksparen te kiezen, dan komt er concurrentie en moet de ABP wel iets aan haar performance gaan doen.

Ik snap werkelijk niet waarom de jongeren - ambtenaren en andere werknemers - zich zo voor het karretje van politiek en werkgevers laten spannen. Nog geen 10 jaar geleden was het geweldige pensioen-overschot hèt probleem. Werkgevers, waaronder de overheid, hebben die overschotten op grote schaal te gelde gemaakt. Het probleem dat men nu noemt te lage dekkingsgraad is een puur administratieve zaak, nl. kunstmatig lage rekenrente. Gaat de rente omhoog, dan is er ook geen probleem meer met de dekkingsgraad: nieuwe kansen voor de werkgevers om 'overschotten' af te romen.
Het echte probleem wordt wel: er zijn te weinig mensen om het werk te doen; dit is ook op andere manieren op te lossen.
Mijn advies, vooral aan de jonge werknemers: let op de bal en niet op degene die het zegt !

@Rob, je beweerd een hele hoop over mij in de eerste zin wat je eigenlijk nergens op kunt baseren en daarna iets wat ik beweerd zou hebben op een wijze waarbij je het bewust uit de context haalt van het geheel. De bewering (de mijne) zou buiten de context inderdaad onjuist zijn. Maar waarom is het voor jou nodig om iets uit de juiste context te plaatsen om een ander in een negatief daglicht te stellen. Heb je geen feiten? En waar zou ik beweerd hebben een hekel aan mijn werk te hebben.
Geen feiten slechts suggestieve aannames, meer niet. Daarnaast stel je dat de ouderen minstens een 50 urige werkweek kenden. Wellicht in de periode voor WOII maar daarna kwam dat zeker niet vaak voor tenzij men zelfstandig ondernemer was. Jouw vader dus niet want die was ambtenaar beweerde je. Een grote ergernis in het bedrijfsleven is het gegeven dat ambtenaren zoveel verliesuren hebben oftewel niet productief zijn. Koffiedrinken , stilzitten of vergaderen. Zeker is dat de werkdruk in het bedrijfsleven veel hoger ligt dan bij de overheid. Bij de overheid is er – onder voorwaarden - nog steeds de mogelijkheid om enkele jaren eerder te stoppen met werken dan bij 65 jaar. Daarna doe je weer een aanname dat mijn verhaal onzin zou zijn.
Daarop stel je weer iets dat onjuist is en reeds door de medische wetenschap is ontkracht. Vroeger was er een gat in levensverwachting tussen man en vrouw waarbij de vrouw vijf jaren ouder werd.
Dat gat wordt kleiner omdat de vrouw tegenwoordig naast het huishouden ook nog moet werken.
De zware beroepen sterven nog steeds op vergelijkbare jonge leeftijd. De levensverwachting van mensen die verantwoord (o.a. biologisch )voedsel eten is wel toegenomen.
Dit voedsel was enkele jaren geleden nog dik 50% duurder dan het gewone voedsel. Tegenwoordig is dit verschil terug gebracht naar 30%. Maar nog steeds is deze hogere kostprijs voor de grote meerderheid van consumenten niet betaalbaar. De groep die het zich wel kan veroorloven behoord tot de (15% á 20%) rijkeren en deze worden dus ook behoorlijk wat ouder(bijna 15 jaar boven het landelijk gemiddelde). Mede doordat rijkeren ook meer positieve en gezonde vrijetijdsbesteding kunnen bekostigen. En zoals bekend heeft niet alleen het bedrijfsleven last van een waterhoofd maar m.n. de overheid. Veel teveel duur personeel op onnodige functies.
En dat veroorzaakt de stijging in levensverwachting maar dit betreft slecht een selecte groep gefortuneerden. En dat heeft een grote impact op de rest van de bevolking die niets tot weinig stijging m.b.t. de levensverwachting te verwachten heeft.
De gewone man die bijna nergens van profiteert moet straks dus niet de lusten maar wel de lasten dragen.
De som van het CBS heeft een juiste uitkomst maar is gebaseerd op de verkeerde invoer.
Het resultaat is dus misleidend. De vraag is echter waarom men dit zo doet.
Ter aanvullende informatie: de eerste dertien jaar heb ik een gemiddelde werkweek gehad van 56 uur in de week en daarna 4 jaar gemiddeld 45 uren in de week en dat over 52 weken genomen dus inclusief mijn vakantiedagen wat betekend dat de extra uren buiten mijn vakantie werden gemaakt als ik al in de gelegenheid was om de vakantierechten te consumeren.
Pas de laatste 6 jaren werk in normaal volgens de 40 uren norm in de week voor 47 weken per jaar.
Daarbij wil ik nog even opmerken dat ik per dag recht had op 1 uur pauze maar er vaak slecht 10 tot 20 minuten maximaal kreeg. Kiezen of delen, klagen betekend meestal direct einde contract.
Omgerekend betekend dit dat ik reeds een ruime 31 jaar gewerkt heb met een gemiddelde van 40 uur per week. Even veel uren als mijn vader dus maar ik mag nog 23 jaar. Wat zeur je nou.
Wees een vent en geef gewoon toe dat de jongeren belazerd zijn en de nog jongeren belazerd gaan worden.

Nou Bas , wat een gefrustreerd, emotioneel, egoistisch en bovenal onjuist verhaal. Zo komen we niks verder.
Onjuist is het zeker, als jij beweert dat jongeren langer moeten werken dan ouderen .
Mijn vader werkte van zijn 18e tot zijn 65e als rijksambtenaar , een jaar langer dan jij vreest te moeten . Zielig trouwens , als je zo'n hekel aan je werk hebt blijkbaar. Ouderen werkten niet alleen meer jaren , maar ook nog minstens 50 uur in de week , ik zelf ben begonnen met 45 u per week in overheidsdienst.
Korte tijd is er een regeling geweest dat ambtenaren er soms met hun 57e uit konden , maar dan alleen als ze meer dan 40 dienstjaren hadden. Jouw verhaal is onzin.
Overigens zullen toekomstige generaties veel langer leven dan vroeger , en dus veel langer van hun pensioen genieten , ook al gaat dat een jaartje later in.

Ik verneem heel veel onterecht gezeur en onvrede bij de ouderen.
Mijn vader heeft eindloon pensioen. Na de HBS, Universiteit en dienstplicht was hij 26 jaar oud en met 57 ging hij met de VUT. Eenendertig jaar werken dus. En met hem velen.
Dat er in het verleden mensen – laagopgeleiden – jong begonnen met werken is niet iets van die tijd dat gebeurt heden ten dage nog. Ik zelf werk reeds 23 jaar en moet er nog 23 werken, dat is dus 46 jaar. Dat is bijna 50% langer dan mijn vader. Niet echt een eerlijke verdeling dacht ik zo.
Vroeger kreeg men een vaste dienstbetrekking met CAO maar tegenwoordig krijgt men een slechter betalende uitzendfunctie met minder gunstige randvoorwaarden. Daardoor heeft een enorm groot deel van de huidige ± 45 jarigen een groot pensioengat opgelopen. Bij velen bedraagt dat pensioengat daardoor 30% of meer. Tevens is de werkdruk t.o.v. 20 á 30 jaar geleden enorm toegenomen. In sommige bedrijfstakken (schoonmaak, postbezorgers,verpleegzorg, etc.)zelfs met meer dan 150%. Je deed het maar in de hoop op een vaste aanstelling. Meestal tevergeefs omdat een nieuwe kracht goedkoper was, onder andere i.v.m. de gesubsidieerde baantjes.
De afdrachten voor de SVB zijn met vele procentpunten verhoogt en dat geld ook voor de eigen pensioenvoorzieningen.
Al met al komt het er op neer dat bij een gelijkluidend en geïndexeerd carrière pad waarbij oudere en jongere een identiek salarisverloop hadden; 1)De totale AOW afdracht van de jongere (tot 67 jaar werken)bijna 40 tot 45 procent hoger ligt dan bij de oudere, 2) De jongere voor zijn pensioenafdracht maximaal 74% vangt van iemand die een eindloonpensioen heeft en let wel !!!! Daarvoor heeft de jongere veel meer afdrachten voor moeten doen.
3) veel ouderen kregen vlak voor hun pensioen nog een leuke salarisverhoging van 10% tot wel 40% om zo hun eindloonrechten op te krikken.
Resumé; In mijn geval moet ik dus 50% lager werken dan mijn vader, is de werkdruk een tiental procenten toegenomen en ontvang ik straks maximaal 74% van wat hij nu vangt.
Wie nu tot de jongere groep behoort hoeft niet te rekenen op solidariteit later want in 2030 is er geen jongere zo gek om meer dan 90% afdracht aan de SVB te doen. Want over dit soort percentages gaan we het in die jaren wel hebben. (zie tweede reactie)
Eerlijk? Sociaal? Nee! Wat niet betekend dat de jongere van nu niet meer sociaal zou zijn maar wel wenst te overleven tegen de tijd dat hij afhankelijk wordt van zijn pensioen. Want het door ons gespaarde potje bij de SVB is tot op de bodem leeg.
En het langer leven is ook een wassen neus omdat aangetoond is dat de toegenomen levensverwachting voornamelijk bij de zeer hoge inkomsten groep licht. De gewone arbeider t/m MBO’er en zelfs voor een groot deel van de HBO’ers die hebben er nauwelijks een jaartje bij.
De ouderen van nu zijn de laatste die recht hebben om te zeuren.
Pensioenen bankroet of onbetaalbaar en een enorme vervuiling is de erfenis die de oudere achterlaat. Schijt hebben aan de nood van het nageslacht is een gebrek aan moreel en sociaal besef.

Esther slaat de spijker wat mij betreft op de kop. Ouderen mogen zeker trots zijn op wat er bereikt is. Maar loop dan ook niet weg voor de huidige problemen en denk mee aan een oplossing. De dooddoener "ik heb mijn eigen pensioen opgebracht' geldt in ieder geval niet. Volgens mij brengen de jongere werkenden dat toch echt op. Met oogkleppen op doorgaan op de oude leest, terwijl de omstandigheden drastisch veranderen zou erg dom zijn en uiteindelijk ook erg nadelig voor ouderen. Wat zal er in de nabije toekomst gebeuren als de premies echt niet verder verhoogd kunnen worden? Juist, dan zal er met veel paniekvoetbal veel kapot worden gemaakt en zal ook de gepensioneerde slachtoffer zijn. Dus oud en jong denk niet alleen aan eigen parochie, maar accepteer dat je soms moet nemen en soms moet geven.

Ik vindt het helaas jammer dat ik als ambtenaar nog steeds verplicht zit bij het ABP. Liever had ik zelf mijn centen beheerd en zelf de keuzes kunnen maken. Dan had ik niet voor de FPU hoeven te betalen terwijl voor mij die regeling, als ik er recht op zou hebben al afgeschaft is. In dat geval stel ik ook voor om alle ambtenaren te laten bijdragen aan een starterspremie voor ambtenaren to 40 jaar. Voor de rest gaat het in de CAÓ voor de waterschappen alleen maar om het kopen van seniorenuren en het eerder stoppen van de wachtdienst. Helaas is er voor de jongeren maar bar weinig geregeld. Helaas. Als ik om mij heen kijk hebben de meese oudere collega's tussen 6 en 10 jaar gestudeerd en zijn gaan werken tussen de 26 en 29 jaar oud en gaan er tussen de 58 en 62 uit, dat wil zeggen met ongeveer 30-33 dienstjaren. Ik zelf en velen met mij zijn met de prestatiebeurs in 4 jaar door het HBO gegaan en zijn met 22 jaar aan de slag gegaan. Ik moet nu door tot 67 dit is 45 jaar ten opzichte van de 30-33 dienstjaren van de ouder collega's. Dit is op zijn minst toch niet solidaire te noemen, toch.

Zeker ook in schaal 3 begonnen, hè? Wij hebben 30 tot 40 jaar betaald, jongeren wellicht (tot op dit moment) een jaar of 5, zeg 10. Beetje te vroeg om nu al te gaan zeuren, lijkt me; bewijs eerst maar eens wat je waard bent, kijken of je het ook zo lang volhoudt. Je hoeft overigens geen ambtenaar te blijven. Ga toch naar het bedrijfsleven, joh!