Amsterdam richt schuldhulp op jongeren
Alarmerend
Het is hierbij de bedoeling schoolgaande jeugd tot 27 jaar te helpen hun schulden af te lossen. Als de pilot een succes is, kan het zogeheten schuldsaneringskrediet ook landelijk worden ingevoerd. Wethouder Freek Ossel (werk en inkomen) spreekt van een alarmerende situatie in de stad. 'De verleiding is groot en jongeren zien het gevaar van schulden pas als het te laat is.'
Betalingsmoraal
Landelijk kampt ongeveer 30 procent van de jongeren met schulden, bleek uit onderzoek in opdracht van het ministerie van Sociale Zaken. Meestal gaat het om kleine bedragen, maar resultaten van een eerder onderzoek toonden aan dat vijf procent van alle Amsterdamse ROC-scholieren schulden hebben die soms zelfs 10.000 euro of hoger zijn. Ossel pleit ervoor dat de 'oud-Hollandse betalingsmoraal' terugkomt.
Buiten de boot
Het reguliere schuldsaneringskrediet biedt volgens het college geen oplossing voor jongeren, aangezien ze geen vast inkomen hebben. Ze vallen daardoor buiten de boot, waardoor de schulden alleen maar groter worden. Amsterdam wil nu onder meer regelen dat de aflossing maximaal zes maanden kan worden gestaakt als jongeren tijdelijk geen inkomsten hebben. Ook kan de aflossingshoogte veranderen, bijvoorbeeld als ze na hun studie gaan werken.
De pilot begint in juli en duurt een jaar.
Reactie op dit bericht
heey stuur eff info op over ''jongeren krijgen altijd overal de schuld van''
Ook krediet t/m €1.000,00 vanaf 18 jaar, dat is wachten op problemen, die je kunt voorkomen,alleen de banken worden er rijker van, en de problemen komen bij de ouders, die het ook steeds moeilijker krijgen omdat het toch je kinderen blijven en ze niet laat stikken.Tip! zolang kinderen nog thuis wonen moeten de ouders verplicht mee kunnen kijken zodat kan voorkomen dat jongeren in een diepe put van schulden verzeild raken en het probleem steeds groter zal worden.
Een landelijk uitgerold sociaal incassoburo, die daarnaast alle sociale financien (sociale leningen, budgetbeheer) doet en die dus bijtijds problemen ziet, vindt men nog steeds geen pilot waard, hoewel div. deskundigen dat wel vinden. Daar zit ook een BKR systeem in. Wie die niet raadpleegt heeft pech als die zijn vorderingen mist.
Daarnaast moet snel een SIB (onder paraplu maatschappelijke dienstverlening) de bevoegdheid hebben verplicht budgetbeheer op te leggen bij schulden als men niet meewerkt. Dat inkomsten van de 18 plussers o.a. bij deze SIB terechtkomen.
\
De betreffende vader heeft als vele ouders
officieel geen zeggenschap meer over 18 plus kinderen en dus de inkomsten van die kinderen, maar ouders zijn wel tot een jaar of 21 of nog wat ouder, verantwoordelijk. Althans dat was zo.
De SP secretaris zoekt het ver.
We zijn gewoon een consumentenmaatschappij. We willen meer dan onze portemonnaie als inhoud heeft en leningen zijn al jaar en dag gewoon. Vroeger halen en betalen. Nu halen en later betalen. Dan gaat het vaak mis, want eens komt het betalen. Cultuurprobleem dus. Met kopen en meedoen in de kooprace vult men kennelijk leegtes op.
Overigens zou ik de vader nog ter overweging willen geven of de kinderen geen add of adhd hebben. Bij dit type stoornissen is slecht met geld omgaan bepaald niet ongewoon. Impulscontrole schiet tekort. Ik herhaal het maar weer.
17 procent jongeren hebben psych. gerelateerde stoornissen als borderline autisme schizofrenie en add (tegenovergestelde in uiterlijk gedrag van de hypers) en adhd. Dat is een kwetsbare groep voor schulden, maar krijgen wel beschikking over inkomsten. Worden ook volwassen, stichten gezinnen en de volgende generatie kan weer in dezelfde valkuil vallen vanwege erfelijke factoren.
Wanneer mensen wat stelen kan men brommen in de gevangenis. Kopen en niet betalen is niet veel anders dan stelen.
Die switch in denken zou men eens moeten maken.
Voor kwetsbare groepen moet je eenduidige preventieve maatregelen nemen als een SIB. Zodra een of meer schulden bij SIB wordt aangegeven, wordt de persoon thuis benaderd op welke manier dan ook.
Niet slechts per brief. Bij vrijwillig budgetbeheer wegens onvermogen kan de PGB ook vergoeding aan SIB geven.
Ik heb 4 kinderen waarvan de twee oudste (eigen) kinderen prima met geld kunnen omgaan en de twee jongste (adoptie) kinderen dit absoluut niet kunnen en zich steeds verder in de schulden steken. Toch hebben ze alle vier exact dezelfde opvoeding gehad.
Het niet met geld om kunnen gaan maakt deel uit van hun intrinsieke systeem van directe behoeftenbevrediging dat zich doortrekt tot in alle facetten van hun functioneren. Het is geen kunstje dat je iemand kan aanleren maar een manier van leven. Toen de jongste kinderen op kamers gingen wonen stortte ik eerst ieder dag geld, daarna iedere 2 dagen, iedere 3 dagen enz. maar uiteindelijk hielp het niets en bleven ze de eerste dag alles uitgeven. In landen als Brazilie worden bijvoorbeeld lonen niet per maand maar per week uitbetaald, huren per week geind enz. Daar is geen enkel systeem op ingericht in Nederland, alhoewel het met de huidige informatisering makkelijk zou kunnen.
Indien er toch een saneringskrediet wordt ingezet, zal dit op strenge voorwaarden moeten gebeuren. Hierbij mogen eisen aan de jongeren gesteld worden. Dit om te voorkomen dat een traject vroegtijdig moet stoppen. Want dan ben je nog veel verder van huis.
Ouders krijgen helemaal geen kinderbijslag voor kinderen boven de 18. Daarbij zijn kinderen vanaf 18 financieel zelfstandig en kunnen ouders het niet tegenhouden als ze geld lenen.
Er wordt altijd alleen achteraf alarm geslagen voor deze jongeren.
schulden maken geen probleem, maar netjes te leven schijnt niet meer te kunnen althans zonder beloning niet.
Schort het hier ook niet aan de opvoeding.
en waarom worden de ouders niet gekort op de kinderbijslag bijvoorbeeld.
de hele schuldenproblematiek wereldwijd
een direct gevolg van de internationale
handel in schuldvorderingen zoals hypotheken kort lopende leningen etc.
Aangezien al deze vorderingen oninbaar
zijn, maar kennelijk wel verhandeld mogen worden zitten we nu in een crisis. Maar dit is niet de schuld van de jongeren. zij krijgen de rekening gepresen-
teerd van de incompetentie van hun ouders en grootouders. Laten we liever inzetten op werk-
gelegenheid voor deze jongeren i.p.v. hen
met een schuld op te zadelen.