of 58959 LinkedIn

Miljoen voor vrijwilligerswerk door vluchtelingen

Vluchtelingen met en zonder verblijfsstatus krijgen meer kans om vrijwilligerswerk te doen. Het ministerie van sociale zaken trekt daar een miljoen euro voor uit.

Vluchtelingen met en zonder verblijfstatus moeten weer kans krijgen om in hun gemeente vrijwilligerswerk te doen. In Nijmegen en Utrecht lopen daar al proeven mee. Om vluchtelingen en maatschappelijke organisaties aan elkaar te koppelen, stelt het ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid 1 miljoen euro beschikbaar. Met deze financiële steun kan expertisecentrum Pharos twee succesvolle proeven op grotere schaal invoeren.

25 locaties

Het doel van de aanpak van Pharos is om vluchtelingen die nog in de opvang verblijven te betrekken bij vrijwilligerswerk in verschillende gemeenten. Na Nijmegen en Utrecht volgen het komende jaar
opvanglocaties in 10 gemeenten. Streven is dat na 2,5 jaar vluchtelingen op 25 opvanglocaties actief betrokken worden bij vrijwilligerswerk in de betreffende gemeente.

In die 2,5 jaar zullen 14 duizend vrijwilligersklussen worden uitgevoerd door vluchtelingen. Het vrijwilligerswerk bestaat uit activiteiten die een organisatie normaal gesproken onbetaald laat uitvoeren. Het werk mag dus niet in de plaats van een betaalde baan komen.

 

Elkaar vinden
Minister Asscher van Sociale Zaken en Werkgelegenheid zegt in een verklaring er groot voorstander van te zijn dat een vluchteling na aankomst in ons land zo snel mogelijk vrijwilligerswerk gaat doen. ‘Zo maakt hij of zij kennis met onze taal, samenleving en manier van werken. Via vrijwilligerswerk kunnen asielzoekers ook een positieve bijdrage leveren aan de Nederlandse maatschappij. Daarnaast wordt de kans op een betaalde baan via vrijwilligerswerk groter. Met financiële steun van de overheid kan Pharos er met onder meer het COA en gemeenten voor zorgen dat asielzoekers en organisaties met behoefte aan vrijwilligers elkaar weten te vinden’.


Koppelfunctie
De uitvoering van het plan ‘Aan de Slag!’ van Pharos kost bijna 1,3 miljoen euro. Het ministerie van SZW draagt bijna een miljoen bij. De rest komt van Pharos en bijdragen van het Kansfonds en het Oranjefonds. Grootste aandeel in de kosten zijn de inzet van organisaties met een koppelfunctie tussen vraag en aanbod, zoals vrijwilligerscentrales en welzijnsorganisaties. Zij zullen onder andere door Pharos ondersteund worden bij de vormgeving en uitvoering op lokaal niveau. Andere betrokken partijen zijn het COA, de Vereniging Nederlandse Gemeenten, Vluchtelingenwerk Nederland en de Nederlandse Organisatie vrijwilligerswerk.

Verstuur dit artikel naar Google+

Gerelateerde artikelen

Reageer op dit artikel
















Even geduld a.u.b.

Reactie op dit bericht

Door Rafza Hussainali (Sr manager publieke waarde) op
het geld gaat niet naar de vluchteling. Het geld gaat naar pharos, naar een maatschappelijke instelling, die professionals betaalt om mensen te begeleiden naar onbetaald werk . Niet zelden betreft het werk waar vroeger een betaalde kracht op zat. Veel geld wordt vaak ook uitgegeven aan het meten van de resultaten en van de effecten. Ik zie uit naar dat rapport waaruit ik hoop te lezen dat vluchtelingen ook werkelijk zijn gaan meedraaien in onze maatschappelijke mallemolen.
Door Reiziger (Kritisch volger ) op
Wordt steeds gekker in dit land niks vrijwilligers werk bed bad en brood en zodra enigszins veilig terug naar eigen land . Herenigen met hun families daar ipv, wat eraan zit te komen, alles naar hier komt . Ze leren het nooit hier in Nederland het zijn die linkse rakkers allemaal die dit voor elkaar boksen en hun vriendjes de mogelijkheid geven aan dit alles een dikke boterham over te houden betaald door werkend Nederland . En natuurlijk wordt er straks werk verdrongen door deze zgn vrijwilligers . Wordt tijd dat het roer hier radicaal omgaat
Door Rafza Hussainali (Sr manager publieke waarde) op
het geld gaat niet naar de vluchteling. Het geld gaat naar pharos, naar een maatschappelijke instelling, die professionals betaalt om mensen te begeleiden naar onbetaald werk . Niet zelden betreft het werk waar vroeger een betaalde kracht op zat. Veel geld wordt vaak ook uitgegeven aan het meten van de resultaten en van de effecten. Ik zie uit naar dat rapport waaruit ik hoop te lezen dat vluchtelingen ook werkelijk zijn gaan meedraaien in onze maatschappelijke mallemolen.
Door jan op
Wat fijn dat Nederland zoveel nieuwe vrijwilligers er bij krijgt. Geen zwerfafval meer, geen ouderen die eenzaam zijn of vervuilen, netjes onderhouden gebieden zonder onkruid vanwege ontoereikende groenbudgetten, en ga zo maar door. De enige voorwaarde is dat IEDERE asielzoeker van te voren te horen krijgt dat bij terugkerende veiligheid in eigenland gewoon weer terug gegaan wordt naar eigen land. Of dat nu na 1 jaar of 10 jaar is. Daar zal niemand in Nederland bezwaar tegen hebben. Inzet vrijwilligers mag uiteraard niet ten koste gaan van reguliere banen. Maar dat snapt meneer Asscher natuurlijk zelf ook.
Door Moeder op
Ik gun het iedereen, maar het is voor mij wrang. Mijn zoon heeft autisme en Wajong. Vandaag heb ik vnauit mijn spaargeld en minimuminkomen 4500,- betaald om hem een opleiding te laten doen zodat hij voor een werkgever interessant is om in dienst te nemen. Hij is 30 jaar en veroordeeld tot een leven achter de gerianiums. Dit lot accepteer ik niet!
Door Jan Piet S. op
Utrecht en Nijmegen, linksere gemeentebesturen zijn niet te vinden in Nederland (al komen andere studentensteden als Groningen en Wageningen daar dicht in de buurt). Overigens, 1 miljoen is natuurlijk bijna niks. Ca. 2500 per gemeente. Maar wel weer nieuwe bureacratische rompslomp.
Door Toine Goossens (Toezichthouder gedrag en moraal) op
Hier zal wel weer wat tussen de regels door geritseld zijn. Als het niet uitkomt heeft Asscher lak aan regels zoals wij recent al konden lezen.

Advocate Carolin Vethanayagam schreef daar op accountant.nl het volgende over:

Verschillende definities werkgever Wav en arbeidsrecht
Leestijd van ongeveer 1 minuut 1 reactie
De Wet arbeid vreemdelingen (de Wav) verbiedt de werkgever om een vreemdeling werkzaamheden te laten verrichten in Nederland zonder een tewerkstellingsvergunning. Wat valt onder de definitie van werkgever? En wat wordt er bedoeld met werkzaamheden? En moet daar een vergoeding tegenover staan?
Wie dacht dat het begrip werkgever in de zin van de Wav te vergelijken is met het begrip werkgever in de zin van het arbeidsrecht heeft het mis. De Wav kent namelijk een zeer ruim werkgeversbegrip. Uit de wetsgeschiedenis blijkt dat degene die een 'vreemdeling' feitelijk arbeid laat verrichten, vergunningsplichtig werkgever is en dat deze werkgever te allen tijde verantwoordelijk is voor en aanspreekbaar is op het al dan niet aanwezig zijn van de benodigde tewerkstellingsvergunning.
Het maakt hierbij niet uit of er sprake is van een arbeidsovereenkomst of gezagsverhouding. Het enkele feit dat in opdracht of ten dienste van een werkgever arbeid wordt verricht is voor het feitelijk werkgeverschap daarom al voldoende.
Zelfs instemming met dan wel wetenschap van de arbeid is voor de kwalificatie van werkgever in de zin van de Wav niet vereist. Het enkel mogelijk maken van het verrichten van arbeid en het niet verhinderen daarvan wordt al opgevat als het laten verrichten van arbeid. Ook de aard, omvang en de duur van de werkzaamheden en of loon is betaald of dat het enkel hulp betrof, doet er niet toe.
Kortom, ook als u een vreemdeling slechts voor een dag of een paar uur naar Nederland laat overvliegen om te spreken of om les te geven, valt dit onder de Wav. U dient in dit geval over een tewerkstellingsvergunning te beschikken. Anders riskeert u een boete van achtduizend euro.

Welk gaatje hebben de ambtenaren gevonden om onder rechtsgelijkheid uit te komen?

https://www.accountant.nl/artikelen/2016/6/versc …
Door loekoek (vm. jur.medew.gsd) op
Altijd begrepen dat vrijwilligerswerk bedoeld is voor die 600.000 die via de Participatiewet niet aan de slag komen. Maar ik mag me vergissen. Helemaal eens met Vreeswijk trouwens. Overigens, was het altijd de bedoeling dat asielzoekers niet werken en volop in procedure zijn. Pas na het ontvangen van een status veranderde dat. Zo langzamerhand krijg ik de indruk dat men de problemen bij COA c.a. niet meer aan kan (overzien) en dus verplicht vrijwillig invoert. Dat leidt later natuurlijk tot de (D'66) kreet dat men door vrijwilligerswerk al deels ingeburgerd is en dus geen status meer kan worden onthouden. Zo plakt zelfs de fietsenmaker niet meer!
Door Wim Vreeswijk (Financieel adviseur) op
De kleine hardwerkende ondernemer die voor eigen rekening en risico zijn hoofd boven water probeert te houden zonder subsidie zal m.i. niet blij zijn met deze gesubsidieerde concurrentie. Maar daar hoor je niemand over !

Relevante Parlementaire Dossiers