of 59221 LinkedIn

'Kijk op onderwijsrol gemeente is achterhaald'

De rol die gemeenten hebben in het onderwijs is de laatste jaren drastisch veranderd. Daarom moeten de bestuurlijke verhoudingen tussen het rijk, de schoolbesturen en gemeenten tegen het licht gehouden worden. Dat zegt de Onderwijsraad in een advies.

De rol die gemeenten hebben in het onderwijs is de laatste jaren drastisch veranderd. Daarom moeten de bestuurlijke verhoudingen tussen het rijk, de schoolbesturen en gemeenten tegen het licht gehouden worden. Dat zegt de Onderwijsraad in een advies.

Afhankelijkheid

Zowel gemeenten als onderwijsinstellingen hebben door decentralisaties in de jeugdhulp en op het gebied van de arbeidsmarkt de afgelopen jaren een sterkere rol gekregen in het beleid over opvoeding en ontwikkeling van kinderen en jongeren. Doordat de taken overgeheveld zijn van rijk naar gemeenten hebben gemeenten een actievere relatie met de lokale samenleving, bijvoorbeeld op het gebied van jeugdzorg. Gemeenten en onderwijsinstellingen zijn daarom tegenwoordig steeds vaker van elkaar afhankelijk om beleid uit te kunnen voeren.


Drukte en onduidelijkheden
De bestuurlijke inrichting sluit tegenwoordig niet aan bij die nieuwe verhoudingen en dat bemoeilijkt de samenwerking. Door verschillen tussen gemeenten en onderwijsinstellingen in grootte en bestuurskracht ontstaan bestuurlijke drukte en onduidelijkheden, aldus de Onderwijsraad. Deze ontwikkelingen leiden tot spanningen, waardoor kinderen en jongeren niet altijd het onderwijs en de zorg krijgen die ze nodig hebben. De raad wil dat de samenwerking beter geregeld wordt. ‘Als we onze kinderen en jongeren regionaal het best mogelijke onderwijs en goede begeleiding en zorg willen bieden, dan moet er in het woud van bestuurlijke drukte behoorlijk worden gekapt. Rolvastheid van het Rijk, gemeente en onderwijsinstellingen is daarbij een eerste vereiste’, aldus de voorzitter van de onderwijsraad, Henriëtte Maassen van den Brink.

Landelijk beraad

De raad vindt dat er bijvoorbeeld gediscussieerd moet worden over de vraag of gemeenten meer betrokken moeten worden bij het regionale onderwijsaanbod en in welke mate gemeenten zich met de onderwijskwaliteit mogen bemoeien. Verder vindt de raad dat het bestuurlijk toezicht door de gemeenteraad op het openbaar onderwijs toe is aan heroverweging. De Onderwijsraad roept het rijk op een landelijk beraad te organiseren.

Verstuur dit artikel naar Google+

Reageer op dit artikel
















Even geduld a.u.b.

Reactie op dit bericht

Door Pieter Schreurs (Bestuurder) op
Betrokkenheid bij leerlingen, daar draait het om. En vooral betrokkenheid van leerlingen bij wat zich afspeelt in de (lokale)samenleving. Dit vraagt om kanteling van de hele keten. Een sociale innovatie. De regie komt daarbij meer en meer te liggen bij de direct belanghebbenden: leerling, ouders(verzorgers).leerkrachten en lokale maatschappelijke organisaties. Gemeenten zijn daarbij een maatschappelijke organisatie waarmee leerlingen hun betrokkenheid kunnen tonen in projecten. Jeelo scholen hebben recent ervaring daarmee opgedaan. De vraag van de school staat daarbij voorop. Zij bepalen in toenemende mate wat voor rol gemeenten en andere maatschappelijke organisaties krijgen. Het gaat hierbij om een duurzaam proces dat spiraalsgewijs zich langzaam maar zeker ontwikkelt onder het motto: liever langzaam met zijn allen dan snel met een paar. De sociale innovatie die bedoeld wordt vraagt van alle betrokkenen in de keten om de toekomst van leerlingen te dienen.
Door Jacques Giesbertz (ondernemer) op
Vraag de ouders eens om raad.
Door Eef Warmels (gepens. beleidsmedewerker onderwijs) op
Hopelijk kan het advies van Onderwijsraad weer het begin zijn van een discussie over de versterking van de rol van de gemeente op het terrein van het onderwijs. Het blijft merkwaardig te constateren dat die rol de afgelopen jaren sterk is teruggedrongen, met daarbij verlies aan kennis bij raadsleden en ambtelijk apparaat. En dat terwijl de gemeente in toenemende mate verantwoordelijk is voor de gevolgen van tekortschietend onderwijs. Wat meer gemeentelijke invloed op het lokale/regionale onderwijsbeleid lijkt me zeer wenselijk.
Door Koos (IB-er VSO school) op
Laat eerst die hele wet passend onderwijs maar weer geschrapt worden; de problemen bij kinderen die eindelijk van het regulier af 'mogen' zijn veel groter dan voor die wet er was.
Nu gaan scholen eerst zelf wat proberen en raken de kinderen aanzienlijk erger beschadigd dan als er direct voor het speciaal onderwijs wordt gekozen. Dit is dus geen besparing maar een extra kostenpost gebleken.
Bij onze scholen neemt het aantal leerlingen overigens flink toe i.p.v. af. Lijkt mij veelzeggend genoeg.
Door simon van der zee (vm. dir. speciaal onderwijs) op
de uitvoering van passend onderwijs onderstreept de noodzaak van lokale afstemming en regie. De tegengestelde beweging tussen lokale nieuwe verantwoordelijkheid voor zorg in gemeenten en overhevelen van verantwoordelijkheid voor onderwijs vanuit die gemeentes naar anonieme regionale besturen en dito verplichte samenwerkingsverbanden tussen besturen blijkt desastreus voor regie en democratische besluitvorming. De eenheid van regie dient in steden per stadswijk te liggen en in landelijk gebied bij max. 50k inwoners. Alstublieft...laat die van rijkswege afgedwongen samenwerkingsverbanden een genadige dood sterven en herneem gemeentelijke regie op zorg alsmede onderwijs. En overigens blijft artikel 23 hiervoor een obstakel, vrees ik. Moge het komend kabinet een kort leven beschoren zijn.
Door J. de Bos (RMC medewerker) op
Helemaal eens met dit advies! Voer de discussie aan de hand van de stelling dat het meer samen optrekken van gemeente en onderwijs zorgt voor een flexibeler inzet van budget voor passend onderwijs. Voorkom dat er bij complexe individuele onderwijs en jeugdhulpvragen geen gezamenlijk plan wordt gemaakt met het kind en gezin als uitgangspunt. Hoe voorkom je discussie over verantwoordelijkheid van gemeente (jeugdhulp) en onderwijs? Gezamenlijk inzetbaar budget schept mogelijkheden en voorkomt discussies, die voor het kind niet interessant zijn. Hoe maken onderwijs en gemeente het gezamenlijk mogelijk om, in plaats van standaard oplossingen (zoals het nogmaals inzetten van een observatie of een tekentherapie omdat het kan), passende (preventieve) inzet gezamenlijk te financieren. Ik denk hierbij aan een onderwijsassistent voor extra aandacht in de klas of een sportbegeleider in de school om tussentijds spanning af te laten vloeien of het huren van een ruimte? Samen doen wat nodig is.