of 59221 LinkedIn

Handleiding voor omgaan met Eritreeërs

Het voormalige studentencomplex aan de Griftdijk in Lent, waar sinds najaar 2015 97 jongeren uit Eritrea worden opgevangen.
Het voormalige studentencomplex aan de Griftdijk in Lent, waar sinds najaar 2015 97 jongeren uit Eritrea worden opgevangen.
23 reacties

Bijna alle gemeenten die Eritrese statushouders moeten inburgeren kampen met moeilijkheden. Hun leefwereld sluit slecht aan op de Nederlandse samenleving. Een handleiding van het Kennisplatform Integratie & Samenleving (KIS) moet uitkomst bieden. 

Witte jas
Banken vertrouwen ze niet, evenals huisartsen zonder witte jas. Zelfstudie in het onderwijs is onbekend. En het laten luchten van een woning in het koude Nederland is ook eerder uitzondering dan regel. De gevolgen stapelen zich op: schulden, een slechte gezondheid, weinig ontwikkelingskansen.

Normen en waarden

KIS heeft een handleiding gemaakt voor gemeenten die moeite hebben met het integreren van statushouders uit Eritrea. De onderzoekers komen met allerhande praktische tips. Opvallend is dat de overdracht van de Nederlandse kernnormen en -waarden aan deze nieuwkomers geen rol speelden in het onderzoek.

Agrarisch
Bijna alle gemeenten die Eritrese statushouders moeten inburgeren kampen met moeilijkheden. Dit komt vooral omdat Eritrea een ouderwetse agrarische maatschappij is met traditionele rolpatronen tussen mannen en vrouwen, ouderen en jongeren. Er zijn mede daarom in Nederland veel integratieproblemen met Eritreeërs. Omdat er behoorlijk wat vragen uit het veld waren, maakte het Kennisplatform Integratie en Samenleving, een programma van het Verwey-Jonker Instituut en Movisie, een rapport met pijnpunten over en tips voor de integratie van Eritreeërs.

Verschillen enorm
De onderzoekers hebben gekeken naar verschillende gemeenten, die volgens onderzoekster Merel Kahmann van elkaar kunnen leren. ‘De verschillen tussen Eritrea en Nederland zijn enorm. In dat land behoort tachtig procent van de bevolking tot de traditionele agrariërs. Mede daarom lopen deze mensen in ons land tegen muren op. Gemeenten kampen met veel praktische problemen en daar hebben wij ons op gericht’, vertelt ze. ‘We spraken met gemeenten en hulpverleners, maar ook met Eritreeërs die hier al sinds de jaren tachtig en negentig wonen. Ons rapport is daarom een bundeling van kennis.’

Leefstijl
‘We hebben gekeken naar het dagelijkse leven in Nederland waar Eritreeërs mee te maken krijgen en op alle gebieden zijn er problemen. Hun oorspronkelijke leefwereld sluit erg moeilijk aan op de onze en we zien dat zij erg veel dingen op zich af krijgen’, aldus Kahmann. Hun leefstijl is anders. ‘Kijk bijvoorbeeld naar hoe zij hun de huishoudelijke financiën regelen. Uit ons onderzoek blijkt dat men onbekend is met de spaarrekening. In Eritrea worden banken namelijk veelal als corrupt beschouwd. Daar wordt dus veel met contant geld betaald. Ze vertrouwen daarom ons digitale betaalsysteem niet en nemen bijvoorbeeld maandelijks al hun geld op van de bank, waardoor automatische incasso’s niet geïnd kunnen worden en er al snel schulden ontstaan. Eritreeërs moeten daarom leren om digitaal te bankieren en om te budgetteren.’

Onderwijs
In het onderwijs loopt het spaak omdat in Eritrea nog niet aan zelfstudie wordt gedaan, waardoor Eritreeërs veelal vastlopen in hun studies. En als Eritreeërs in Nederland naar de dokter gaan, vinden ze het vreemd dat de huisarts niet in een witte doktersjas rondloopt en hen naar de drogisterij verwijst voor medicijnen.

Geen kernwaarden- en normen
De overdracht van de Nederlandse kernnormen- en waarden – die de basis vormen voor integratie en cruciaal zijn voor succes in de Nederlandse samenleving – is door de onderzoekers niet onderzocht. Kahmann is het ‘normen- en waardenverhaal’ ook niet tegengekomen. ‘We vermoeden dat er in de praktijk geen botsingen zijn geweest op dit gebied. In gesprekken met hulpverleners en gemeenten hebben we bijvoorbeeld niet ontdekt dat er problemen zijn met een kernwaarde als de positie van de vrouw. Ons onderzoek heeft grenzen gehad.’ Ook werd de Eritreeërs zelf niet gevraagd wat zij van hun integratie vinden en wat ze ervan vinden hoe de gemeenten het doen. Wel ondervroegen de onderzoekers een acht Eritreeërs die al decennia wonen.

Verstuur dit artikel naar Google+

Gerelateerde artikelen

Reageer op dit artikel
















Even geduld a.u.b.

Reactie op dit bericht

Door mirte (consulent gemeente) op
mijn idee is dat er meer begeleiding gegeven moet worden aan deze groep mensen. ik denk met name aan de jongere eritreers. ze willen wel werken, maar zijn daarin onmachtig omdat ze vanuit een heel andere maatschappij komen en daarbij vaak ongeletterd zijn. om deze mensen te motiveren en hun zelfredzaamheid te vergroten,is er meer nodig. Je kan ze niet aan hun lot over laten. Ze zoeken contact met eigen landgenoten waardoor zij nog meer geïsoleerd raken.
Door P op
Ja ja respect moet je verdienen...maar wel handig dat je wordt uitgelegd hoe dat moet. Anders denk je daarvoor een trein te moeten kapen ofzo
Door Hantam kawan op
In 1052 waren mijn ouders verplicht getransporteerd naar Ned. Werden uit ambt ontslagen terwijl ze hun leven gaven vr de Ned. driekleur. Zij MOESTEN zich aanpassen. Ik zie geen reden waarom het deze groep uit Eritrea niet zou lukken. Hou op met dat gepamper en kruip eens uit die slachtofferrol. Ze mogen blij zijn dat ze in Ned. opgevangen worden. Te zot voor woorden dat een gastland zich aanpast aan de statusgasten. Zo ondankbaar dit gedrag! Hulpverleners , laat je niet in de luren leggen en durf ze te confronteren dat ZIJ zich dienen aan te passen en respect moet je verdienen.
Door Mathias (criticus) op
Sorry, als ik dit lees, dan vraag ik mij af wat wij als samenleving aan deze mensen hebben. Deze mensen leven nog in het stenentijdperk en kunnen / zullen zich nooit aanpassen. Straks voelen deze mensen zich dood ongelukkig en reageren zich af op onze maatschappij. Wij stoppen veel tijd en energie in deze vluchtelingen en laten onze eigen mensen die deze maatschappij hebben opgebouwd gewoon barsten. Hierop wordt bezuinigd en dat is iedere keer hetzelfde liedje. De gewone man en vrouw mag doorwerken tot zijn / haar 67e jaar en misschien nog langer. Wie komt voor ons op ??
Door Petra op
@Heukers:
"Als je dit een jaar geleden zei, werd je uitgemaakt voor rechtse racist. Maar nu wordt het bevestigd door Jonker Verwey Instituut. Waar blijven de excuses van de linkse politici en bestuurders?"

De VVD is vandaag de dag nog linkser dan de PvdA ten tijde van Den Uijl. Excuses zijn niet genoeg, ook graag de partijprogramma's en de besluiten in de 2e kamer aanpassen. En wel graag een beetje vlug, anders hoeft het niet meer, dan ga ik zelf emigreren.
Door Jan Lemmers (bestuurder) op
De WIJkcoöperatie Rotterdam (@wijkcoop010) begeleidt op dit moment een groep van ongeveer 10 Statushouders met veel succes. Allemaal mensen met hun verhaal en sterk gemotiveerd aan het werk te gaan. Vaak zijn de regels van gemeenten zeer beperkend in hun mogelijkheden, ivm de inburgeringsplichten en te weinig mogelijkheden voor (parttime) werk. Desondanks zien wij positieve ontwikkelingen door een intensieve en persoonlijke begeleiding. Er is een redelijke groep van Eritrese Nederlanders die hier een cruciale rol kunnen spelen.Om dit op een meer professionele wijze te kunnen doen, zou het mooi zijn wanneer er ook financieel middelen voor beschikbaar zouden zijn, Tot nu toe ligt dit bij een aanbestedende partij in NL, die vooral op hun geld zitten.
Door Hans de Graaf (Raadslid) op
Het lijkt me beter om een handleiding voor Eritreeërs te schrijven over de Nederlandse normen en waarden. Als je er voor kiest om in Nederland te komen wonen dan moet je jezelf de Nederlandse normen en waarden toch eigen maken. Tijdens de vakanties naar het land waaruit ze zeggen te hebben moeten vluchten, kunnen ze natuurlijk de gewoon de Eritreesche mores hanteren.
Door Bloem en bonen op
Een acht Eritreeers die al decennia wonen zijn ondervraagd, de rest is nog onderweg.
Door Berhe Tesfay (Tolk en vertaler, momnteel systembeheerder) op
Geacht heer, mevrouw,

Mijn naam is Berhe Tesfay en sinds vijf jaar ben ik bezig geweest een woordenboek in het Nederlands Tigrigna (Eriteese Taal) samen te stellen met ongeveer 30.000 woorden. Sinds 6 maanden ben ik bezig een subsidie te zoeken maar terwijl er heel veel over Eritrese integratieproblemen wordt gesproken, is er geen instantie die mijn woordenboek wil subsidiëren. Ik las dat u Artikel over het problematiek van Eritrese asielzoekers. Ik wil graag een verzoek doen of jullie kunnen helpen, vooral als u ziet dat de Eritrese situatie in Nederland er niet beter op is geworden. En ik week zeker dit soort initiatieven heel veel kunnen bijdragen om de Eritreërs te laten integreren in Nederlands samenleving, vooral omdat de taalkwestie een groot probleem is.

een subsidie aangevraagd en geweigerd:
ministerie van Integratie,
Taalunie
Orange fonds en andere tientalen fondsen

Met vriendlijke groet,
Berhe Tesfay
0619987072
Door Gepensioneerd (Gepensioneerde) op
Overal probeert men een excuus voor te vinden en waar heeft al dat gepamper toe geleid? Deze mensen hebben er voor gekozen om in Nederland te komen. Een vereiste is, dat ze zich razendsnel aanpassen en inspanningen doen om in hun eigen onderhoud te voorzien. De cultuur waar uit zij zijn voortgekomen, is van ondergeschikt belang. Het grote probleem in Nederland is, dat er een grote geldverslindende Vluchtelingenindustrie is gecreëerd. Sommigen denken alle problemen in de wereld te kunnen oplossen en zetten de grenzen wagenwijd open voor iedereen. Men kijkt weg voor de gevolgen voor de eigen inwoners en als we niet oppassen, ontaarden we in een chaos en instabiliteit die zijn weerga niet kent. Zodra in het land van herkomst geen direct gevaar meer aanwezig is, dan moeten deze mensen zo snel mogelijk weer terug om hun land op te bouwen.Daar zijn die mensen nodig en niet hier. In Nederland komen ze nooit aan een baan omdat ze onvoldoende zijn opgeleid en blijven ten eeuwige dagen in de bijstand (Bericht uit de media 31/8 '2017)