of 59054 LinkedIn

Handig hulpje bij meten effect sociaal beleid

Het meten van de resultaten is nog ongebruikelijk in veel sectoren in het sociaal domein, weet de bijzonder hoogleraar. ‘Terwijl gemeenten volgens de Wet maatschappelijke ondersteuning wel met uitkomstcriteria moeten werken en dat in overleg met klantenorganisaties en zorgaanbieders kwaliteitseisen worden ontwikkeld. Dus niet: we hebben zo veel bezoekers gehad en zo veel activiteiten georganiseerd, maar: zijn mensen tevreden? Hebben we ons doel bereikt? Maar er is geen traditie van het meten van de effecten en dat is ook niet altijd even gemakkelijk in het brede sociaal domein.’

Wat werkt bij het stimuleren van participatie in het sociaal domein? En hoe meet je dat? ‘Er is geen traditie van het meten van de effecten van het sociaal werk’, zegt bijzonder hoogleraar participatie en effectiviteit Saskia Keuzenkamp. Een instrumentenwijzer helpt.

De kinderspeelplek is toe aan een fikse opknapbeurt. De buurt mag bepalen hoe de speelplaats eruit gaat zien en welke guitige speeltoestellen er komen te staan. Zo wil de gemeente twee vliegen in één klap slaan: stimuleren dat meer kinderen buiten spelen en burgerparticipatie bevorderen. ‘Maar wat het uiteindelijke resultaat is, onderzoekt de gemeente niet. In de kwaliteitscyclus is onderzoek naar de doelrealisatie een ondergeschoven kindje. De kinderspeelplaats ziet er weer goed uit, maar wordt er nu ook meer gebruik van gemaakt? In hoeverre zijn de buurtbewoners actief betrokken geweest bij de besluitvorming over deze ingreep?’, zegt Saskia Keuzenkamp, bijzonder hoogleraar participatie en effectiviteit aan de VU in Amsterdam en teamleider effectiviteit en vakmanschap bij het kennisinstituut en adviesbureau voor het sociaal domein Movisie in Utrecht.

Prestatie-indicator
Plannen bedenken, doelen stellen en geld uitgeven is niet zo’n probleem voor gemeenten; probleem is veelal dat de prestatie-indicator aan het einde van de rit ontbreekt. Gemeenten die willen sturen op de uitkomst van de voorzieningen en willen dat wijkteams, centra voor jeugd en gezin, buurthuizen of zorginstellingen hun werk goed doen, moeten er volgens Keuzenkamp voor zorgen dat ze duidelijke uitkomstindicatoren ontwikkelen. ‘Het gebeurt te vaak dat de realisatie van activiteiten wordt beschouwd als de uitkomst van een bepaalde voorziening. Er wordt nauwelijks gekeken naar de resultaten van die voorzieningen zelf.’

Tevredenheid
Het meten van de resultaten is nog ongebruikelijk in veel sectoren in het sociaal domein, weet de bijzonder hoogleraar. ‘Terwijl gemeenten volgens de Wet maatschappelijke ondersteuning wel met uitkomstcriteria moeten werken en dat in overleg met klantenorganisaties en zorgaanbieders kwaliteitseisen worden ontwikkeld. Dus niet: we hebben zo veel bezoekers gehad en zo veel activiteiten georganiseerd, maar: zijn mensen tevreden? Hebben we ons doel bereikt? Maar er is geen traditie van het meten van de effecten en dat is ook niet altijd even gemakkelijk in het brede sociaal domein.’

Vijf procent
De professionals en vrijwilligers in het veld zijn enorm bevlogen en willen mensen helpen. Ze zijn niet in eerste instantie bezig met het vergroten van kennis over effectieve interventies waarvan zijzelf en anderen kunnen profiteren, aldus Keuzenkamp. Ook gemeenten staan niet te springen om hun euro’s te spenderen aan onderzoek naar het meten van de effectiviteit van het bevorderen van de participatie in het sociaal domein.  ‘De wethouder wil handelen, actie, het collegeprogramma uitvoeren. Hij scoort niet met een onderzoek, maar wel met een nieuwe speelplaats. Dat er misschien de verkeerde mensen komen, blijft onopgemerkt. Laat gemeenten nou eens 5 procent van het budget voor zorg en ondersteuning opzij zetten, dat de aanbieders vervolgens kunnen inzetten om de uitkomsten van de interventies te meten. En dan met elkaar het gesprek aangaan over de uitkomsten. Zijn we tevreden? Wat is nodig om het beter te doen? Dan ben je al een heel eind.’

Instrumentenwijzer
Het achterhalen van de effectiviteit van interventies in het sociaal domein en wat werkt bij het stimuleren van participatie, is de kern van het onderzoek dat Keuzenkamp sinds 1 september van dit jaar als bijzonder hoogleraar verricht aan de VU. Het sociaal domein is gezegend met een baaierd aan meetinstrumenten: zelfredzaamheidsmatrix, cliëntervaringsonderzoek, effecten- en participatieladder. ‘Je ziet door de bomen het bos niet meer’, weet Keuzenkamp. Daarom heeft Movisie met een aantal andere instellingen een instrumentenwijzer ontwikkeld, die deze week werd gepresenteerd. Keuzenkamp: ‘Op basis van deze wijzer kunnen gemeenten een geschikt meetinstrument kiezen. Weten ze wat ze willen? Zelf uitvoeren, laten meten door een bureau, continu, generiek of één onderwerp?’ Ze noemt vooral de goal attainment scale in de instrumentenwijzer handig. ‘Omdat je daarbij in de tijd kunt volgen of de doelen die je met de ondersteuning hebt afgesproken worden gerealiseerd. Wanneer ben je met z’n allen tevreden? Daar draait het om. Er is lang niet altijd een dialoog tussen de gemeente en de zorgaanbieders. Als je het met elkaar eens bent over wanneer je tevreden bent, dan is de stap naar een meetinstrument niet zo moeilijk.’

Lees het volledige interview met Saskia Keuzenkamp in Binnenlands Bestuur nr. 21 van deze week (inlog)

Verstuur dit artikel naar Google+

Reageer op dit artikel
















Even geduld a.u.b.

Reactie op dit bericht

Door Max op
Wat mij verbaasd is het feit dat we vanaf dag 1 al meteen de criminele kant op gingen met de decentralisatie want de vrijheid lonkt nu eenmaal en iemand wil zijn baan kwijt.
Zorgelijk is dat ambtenaren,wethouders en plaatselijke politieke partijen wegkijken en bijna niet melden.Van de hulpverlening verwacht je het ook niet maar wel van andere betrokkenen in de keten.
Hoe ver mogen de wijkteams met een burger gaan ?
En wat heeft de decentralisatie eigenlijk voor nut op deze manier ?
Door P.J. Westerhof op
Etiketjes plakken is essentieel voor het bepalen van de doelgroep en daarmee de subsidies.
Meetbaar maken van te leveren prestaties en resultaten maakt dezelfde subsidies voorwaardelijk en toetsbaar.
Een dergelijke elementaire beleidscyclus wordt echter al snel beschouwd als 'afrekencultuur', terwijl al die zorgzame (semi-)ambtenaren het zo goed bedoelen en net zo fijn bezig zijn.

Zoals in het vrijwilligerswerk onbetaalde zeer capabele volwassen vrijwilligers schijnen te moeten worden 'gemanaged' door een legertje betaalde overhead.

Zodra we ophouden met het plakken van etiketjes en de miljoenenverslindende overhead wegsnoeien, dan zal de behoefte aan meetbaarheid van de dienstverlening geminimaliseerd worden.
Door Joy op
We hebben het hier in Utrecht helemaal gehad met de ophef over het leven in een isolement sommige mensen prefereren deze rust op zijn tijd en hebben dit ook nodig onze lerares leeft ook een beetje afgezonderd nou en ? Op eens is niets meer goed en worden mensen afgekeurd en belachelijk neergezet. Wijkteams houden zich bezig met dom stigmatiseren.
Door Ruud Verhaar op
De sociale wijkteams denken ook altijd dat burgers zo eenzaam zijn.Vraag eens of dat ook echt zo gevoeld wordt of lijkt dit alleen maar zo ? Als iemand aangeeft dat dit niet het geval is respecteer dit dan en regel geen maatjes die niet gewenst zijn en geef niet zomaar gegevens door.Eenzaam lijken is iets anders dan eenzaam zijn. De burger moet de ruimte en degelegenheid krijgen om zijn eigen wensen en grenzen aan te geven want die teams banjeren overal over heen wat zij willen is juist en goed alleen hun eigenzinnige mening telt en ze ontnemen de burger alle rechten. Er moet met toestemming gehandeld worden maar zij regelen alles via hun eigen app en doen gewoon hun ding en netwerken maar raak.
Door Merel (student) op
Wijkteams versturen afbeeldingen van burgers met prive gegevens de hele regio in ook in winkelcentra zodat ze herkenbaar zijn terwijl ze daar al jaren leven met de boodschap om op iemand te letten en steeds herhaalderlijk doelbewust contact te zoeken soms zitten ze zelfs aan mensen. Ik noem het stalking en laster wat officieel strafbaar is. Velen worden ggz patient genoemd in het openbaar terwijl ze dit geenszins zijn. Straks worden er nog razzia's gehouden als het aan de teams ligt.By the way: einselgangers zijn happy en dit is beslist geen geestesziekte of afwijking.
Ik heb er als student onderzoek naar gedaan. Sommigen willen 30 vrienden de ander heeft genoeg aan 2 vrienden dit is genetisch bepaald deze personen lossen hun eigen probleempjes die een beetje stress geven het liefst zelf op omdat ze dat ook heel erg goed kunnen.Ze vinden altijd een oplossing.Ook vragen ze nooit onzeker naar de mening van een ander zij maken de keuzes waar zij zich het beste bij voelen en ze zijn persoonlijk bijna nooit op geen enkel gebied van iemand afhankelijk . Ze twijfelen niet aan hun eigen voorkeuren.We moeten mensen accepteren ieder mens is anders en uniek en dat is oke burgers hoeven niet verplicht te voldoen aan normen die wijkteams de maatschappij nu mogen gaan opleggen.
De wijkteams moeten eens bij zichzelf te rade gaan waarom ze zo van dit dwang werk houden.Het gedrag is ook erg arrogant,manipulerend en dominant
Door gewoon zonde dat het zo gaat in dit land (goede buren die steunen) op
Achter de voordeur teams proberen letterlijk op allerlei manieren woningen binnen te dringen men moet open doen men moet contact maken.Ze zijn geobesedeerd van problemen die er vaak niet zijn. Ze denken dat daar monsters leven, serie en massa moordenaars die mensen afslachten en opeten en heel erg gevaarlijk zijn. Onze charmante buurman doet niets is niet verslaafd of onverzorgd vezamelt niets zwaait niet met messen of bommen maar goed we kennen hem zelfs al tientallen jaren hij geniet van de tuin maakt een praatje al is het niet lang maar dat is prima, doet zijn dagelijkse ding,werkt is niet agressief is gezond doet aan mindfulness en de buren leven nog steeds.
Het wijkteam maakt zich echter ernstige zorgen we denken dat er hele andere mensen zijn die hier hulp nodig hebben in dit land. We laten verbods stickers maken voor de buurman op de deur: er wordt niet opengedaan voor die gekke gasten in de sociale wijkteams ook wij doen de deur voor ze dicht ze gaan te ver.
Door Jeroen uit Amsterdam op
The Amsterdam project en de geweldige hulp en belastingmogelijkheden van de overheid voor mensen die dik in de schulden staan en daar niet op beoordeeld of beledigd hoeven te worden maar wat helaas wel gebeurt, het weigeren van leningen die niet nodig zijn wat supergoed is, kwijtscheldingen en termijn betalingen die kansen op meer levens geluk bieden voor de gezondheid en de geest zijn heel erg positief en goed ook de rijksoverheid spotjes op tv en de berichten in de media die iedereen te horen en te zien krijgt hebben een geweldige uitwerking en bereiken heel veel mensen.Daar heb je wat aan. De wijkteams in de straten zijn heel erg negatief tegenover personen die hebben moeten vechten in hun jeugd en vreselijke dingen hebben moeten ondergaan en al hun krachten hebben moeten gebruiken hiervoor om te overleven en dingen hebben moeten doen die ze niet wilden en waar ze niet achter staan om hier uit te komen in een situatie waar ze niet zelf voor hebben gekozen.Jullie gooien dingen op straat waar een ander niet wil dat hierover gepraat wordt.Dat is logisch dat willen jullie zelf ook niet.Dit is diep levensleed van een ander. Ook hebben jullie zelfmoorden veroorzaakt wat natuurlijk nooit te verwijten is aan de onschuldige hulpverlening want zij gebruiken hiervoor de dat 'waren wij niet hoor' matrix het slachtoffer was gek.En jullie kunnen inderdaad niet voelen en niet zien wat de ander voelt of denkt want jullie luisteren niet eens maar staren alleen maar,lopen achter de burgers aan de hele dag en dwingen deze tot contact terwijl er geen klik is en we niet met jullie willen omgaan. Ga zelf maar eens om met mensen die je niet liggen waar je de koude rillingen van krijgt en ervaar zelf eens hoe dat voelt.Jullie verdiepen je niet in de mens omdat dit ook niet hoeft in een keten je kunt doen wat je wilt met iemand.Er wordt ook doodleuk contact gezocht en onderhouden met daders met wie het contact volledig verbroken moest worden buiten iemand om.Deze worden gewoon op de hoogte gehouden terwijl het slachtoffer ondertussen wegkwijnt van verdriet.Een verhaal vertellen kan iedereen de vraag is alleen of het de waarheid is.
Door Martin op
De wijkteams zijn hier in dit land alleen maar gefocust op het negatieve in de mens het verspreiden van gemene kwetsende roddels, zelf verzonnen cases en diagnoses die echt niet bestaan en leugens,machtsmisbruik en pestende groeps hetzes tegen personen die geen enkel kwaad doen het wordt tijd voor positieve psychologie iets waar Movisie, de gemeenten en de wijkteams en zeker de oggz dat zijn niet de besten niet aan willen meewerken jullie vernielen alles wat maar mooi is in de mens en doen heel veel wat niet nodig is en willen personen niet meer loslaten terwijl dit gezond en normaal is zodat mensen zichzelf verder kunnen ontwikkelen maar deze kans krijgen ze niet .In een paar jaar tijd hebben ze er voor gezorgd dat er geen vertrouwen meer is in de medemens of welke instantie dan ook. Jullie hebben laten zien hoe slecht de hulpverlening van binnen is hoe intens gemeen de mens daar is en vooral veel plezier gehad samen in de keten. Alle sociale zekerheid is verdwenen.Als mensen klagen dan worden jullie kwaad.Jullie leven in een gokwereld waar je niets met zekerheid kunt vaststellen de meeste belevenissen spelen zich af in jullie fantasie hoofden. Alleen in de medische wereld kun je via onderzoek en scans iets voor 100% vaststellen. In Nederland lopen vele mensen rond met multicomplexe diagnoses die helemaal niet waar zijn.Je gaat op een gegeven moment denken dat het zo is als hulpverlening.Alles is zo down geworden in deze maatschappij en de overheid blijft het maar voeden en financieren . Behalve het werk van vrijwilligers die zelf iets moois opzetten in hun buurt en onbaatzuchtig en betrouwbaar zijn daar zitten de goeierds.Voor een speelplaats heb je ook geen Movisie nodig dat regelen burgers al eeuwen zelf. Jullie zijn verstikkend.
Door Alfred op
Ach ja. Hoogleraren hebben ook verschillende posities. Aan de ene kant autoriteit op kennis uitoefenen, aan de andere kant opdrachtjes binnen halen middels nevenfuncties bij bijv. Movisie of derde geldstroomonderzoek Uni's. Ook daar is door de bomen het bos niet meer te zien.
Door dhr. Willekes op
Het werk van Movisie zorgt voor remmingen blokkades stagnatie,ongeluk,depressie,sociale vernedering en het beroven van iemands kracht in zijn leven omdat alles onvrijwillig wordt aangeboden Movisie denkt voor anderen ,beslist voor anderen zonder toestemming zonder overleg en contact.En er worden maar schadelijke buurt interventies in het wilde weg. Het moet wel verstandig blijven.