of 59045 LinkedIn

Geen sprake van anti-pgb beleid door gemeenten

Gemeenten voeren geen bewust beleid om inwoners een persoonsgebonden budget (pgb) te weigeren. Dat blijkt uit onderzoek in tien gemeenten naar weigergronden pgb in de Wmo 2015 en de Jeugdwet.

Gemeenten weigeren zorgbehoevenden in een beperkt aantal gevallen een persoonsgebonden budget (pgb). Er wordt geen anti-pgb beleid gevoerd. Een aantal gemeenten sluit wel bepaalde zorgvormen uit van een pgb, zoals dagbesteding.

Te weinig contracten

Veel gemeenten zien de aanvraag voor een pgb als een signaal dat ze te weinig verschillende zorgaanbieders en –soorten hebben gecontracteerd. Vaak worden zorgaanbieders het jaar daarop alsnog gecontracteerd. Verder worstelen gemeenten met de mogelijkheden een pgb te weigeren als er sprake is van een ‘niet-pluis-gevoel’. Dat blijkt uit onderzoek in tien gemeenten naar weigergronden pgb in de Wmo 2015 en de Jeugdwet. Het onderzoek is in opdracht van het ministerie van VWS uitgevoerd. In kaart moest worden gebracht hoe vaak gemeenten een pgb weigeren en waarom ze dat doen.


Neutrale houding

Harde cijfers over het aantal geweigerde pgb’s hebben de onderzoekers niet boven tafel gekregen. Acht van de tien onderzochte gemeenten houden dit niet bij. Uit interviews met medewerkers van de onderzochte gemeenten komt naar voren dat gemeenten een ‘neutrale’ houding hebben ten aanzien van pgb’s en slechts in een beperkt aantal gevallen een pgb weigeren. Daarvoor hanteren gemeenten, naast de wettelijke, eigen uitsluitingsgronden.

 

Minder zorg

In veel gemeenten wordt cliënten geadviseerd geen pgb-aanvraag in te dienen als de potentiële pgb-houder een aanbieder wil inhuren, waarmee de gemeente een contract heeft. Argument daarbij is dat een pgb in zo’n geval leidt tot meer administratieve lasten. Ook kan het nadelig voor de cliënt uitpakken, omdat gemeenten soms iets lagere tarieven voor pgb’s hanteren ten opzichte van zorg in natura. Voor de zorgbehoevende bestaat dan het risico dat zij minder zorg kunnen inkopen dan in het geval zij zorg in natura zouden ontvangen. Enkele gemeenten geven daarnaast aan dat de kwaliteit van de zorg beter is geborgd bij zorg in natura.


Meerwaarde pgb verdampt

Den Haag, Amersfoort en Goeree Overflakkee hanteren eigen, aanvullende uitsluitingsgronden, zo blijkt uit het onderzoek. Zo stelt Den Haag als eis dat een cliënt niet van plan mag zijn om het pgb (uitsluitend) te gebruiken voor het inkopen van zorg bij een zorgaanbieder waarmee de gemeenten een contract of subsidierelatie heeft. Den Haag stelt dat een belangrijke meerwaarde van een pgb is dat de cliënt naar eigen inzicht de zorg kan inkopen naar zijn behoefte, maar dat die meerwaarde is niet is als reeds gecontracteerde aanbieders de met het pgb worden ingeschakeld. In Amersfoort is het nauwelijks mogelijk een pgb te krijgen voor dagbesteding en beschermd wonen; in Goeree-Overflakkee geldt dit voor vervoer.


Moeilijke toegang

De beeldvorming dat gemeenten beleid voeren om zo min mogelijk pgb’s toe te kennen, strookt niet  met de praktijk, concluderen de onderzoekers. ‘De beeldvorming over geweigerde pgb’s en het moeilijk toegang krijgen tot een pgb is waarschijnlijk veroorzaakt door strengere indicatiestelling bij maatwerkvoorziening door gemeenten (in vergelijking met het CIZ)’, aldus de onderzoekers. Daarnaast voeren gemeenten beleid om een verschuiving te realiseren van maatwerkvoorzieningen naar algemene voorzieningen. ‘In de praktijk betekent het dat cliënten minder snel recht hebben op een maatwerkvoorziening.’ Alleen bij een indicatie voor een maatwerkvoorziening kan een pgb worden aangevraagd. ‘Bij deze cliënten kan het gevoel ontstaan dat hen een pgb wordt geweigerd.’

 

 

 

Verstuur dit artikel naar Google+

Reageer op dit artikel
















Even geduld a.u.b.

Reactie op dit bericht

Door secretaris PEL op
Citaat: Daarnaast voeren gemeenten beleid om een verschuiving te realiseren van maatwerkvoorzieningen naar algemene voorzieningen. ‘In de praktijk betekent het dat cliënten minder snel recht hebben op een maatwerkvoorziening.’ Alleen bij een indicatie voor een maatwerkvoorziening kan een pgb worden aangevraagd. Einde citaat. Dit is de manier waarop gemeenten wel degelijk een anti-PGB beleid voeren. Voorkom dat ze zelfs maar kunnen aanvragen...
Door Rinie Kervel op
ZIN is een zak geld voor de zorgverlener zonder een verantwoording naar gemeente of client voor de geleverde zorg.
Het argument ' Argument daarbij is dat een pgb in zo’n geval leidt tot meer administratieve lasten.'
kan best zo zijn. Maar bij ZIN kan er niet gemeten worden of de zorgverlener ook daadwerkelijk de hoeveelheid zorg levert die in een arrangement afgesproken is.
Gemeente gaat er van uit dat arrangement een gemiddelde is, en dat de zorgverlener soms minder, soms meer zorg levert.
Omdat er geen uren verantwoordingen meer teruggekoppeld worden, kunnen client en gemeente dit niet controleren.
In ons geval gaf de zorgverlener aan dat zij het arrangement als maximum zien.
Omdat wij een eigen bijdrage van 100% hebben, werd ons in eerste instantie op het arrangement een eigen bijdrage van 650 euro aangerekend,
terwijl we 2 uur zorg ontvangen hadden!
Daarop hebben we aangegeven dat we de zorg als PGB willen ontvangen.
Waarop ineens een uurtarief van 68 euro uit de bus kwam rollen (60 euro + 8 euro toeslag voor administratie en betalings risico).
Hieronder de mail wisseling met de gemeente, waarbij het verschil tussen geindiceerde zorg (maximum), afgenomen zorg (voor zover nodig en betaalbaar) en geleverde
zorg duidelijk wordt.

Om de administratieve lasten te beperken wordt bij ZIN er gemakshalve van uit gegaan dat budgets, afgenomen zorg en geleverde zorg hetzelfde zijn.
Als je als client vindt dat er te weinig zorg geleverd wordt, geeft de gemeente aan dat een zaak is tussen client en zorgverlener.
De zorgverlener krijgt bij ZIN hoe dan ook het geld van de gemeente, dus je hebt geen poot om op te staan!


wij vinden het erg vreemd dat M.... via Zorg In Natura deze zorg voor 41 Euro per uur kan leveren,
en via een PGB bij 68 Euro per uur daar nog verlies op lijdt.
In eerste instantie heeft de gemeente de ondersteuning van M... via de CIZ indicatie van 4 uur per week, via arrangement 5 a 650 euro per 4 weken aangeboden.
Wij hebben hiertegen bezwaar gemaakt omdat we in 2015 2 uur per week afnamen, en in 2016 vooralsnog 2 uur per maand.
Voor de overgangsperiode van 1 januari tot 1 mei zou dit betekend hebben dat M... via arrangement 5 2600 euro zou ontvangen voor 8 uur geleverde zorg
(wat 325 euro per uur in zou houden).

Als de gemeente van mening is dat via arrangement 5, 4 uur per week zorg geleverd kan worden, dan worden per 4 weken 4*4 = 16 uur zorg geleverd voor 650 euro.
Dit komt neer op een uurtarief van 41 euro.

Het verschil tussen ZIN uurtarief en PGB uurtarief werd door M verdedigd met 'extra administratie en betalingsrisico'.
Als de gemeente van mening is dat dit verschil niet reeel is, dient M.. hetzelfde uurtarief voor ZIN als PGB te hanteren,
en dat is geen 68 euro.