of 59221 LinkedIn

Decentralisaties hebben bureaucratie niet verminderd

Een van de doelstellingen van de decentralisaties was het vereenvoudigen van de toegang tot voorzieningen en terugdringen van de bureaucratie. Maar een jaar na de invoering van de decentralisaties zijn mensen nog even veel tijd kwijt met hun aanvraag als voor de decentralisaties.

Een van de doelstellingen van de decentralisaties was het vereenvoudigen van de toegang tot voorzieningen en terugdringen van de bureaucratie. Maar een jaar na de invoering van de decentralisaties zijn mensen nog even veel tijd kwijt met hun aanvraag als voor de decentralisaties.

Toegang nog steeds complex

Dat blijkt uit een onderzoek van Actal, het Adviescollege toetsing regeldruk, naar de bureaucratie bij aanvraagprocedures voor sociale voorzieningen bij gemeenten.  Begin 2015 zijn taken op het gebied van zorg, jeugdzorg en participatie overgeheveld naar gemeenten. De decentralisaties moeten ervoor zorgen dat mensen makkelijker en integraal hulp krijgen bij hun verzoek om ondersteuning. De gemeenten zijn volgens Actal weliswaar hard bezig om de procedures te vereenvoudigen, maar voorlopig merken mensen die hulp aanvragen daar nog te weinig van. Ze vinden de toegang tot voorzieningen nog steeds complex. En ze zijn nog even veel tijd kwijt met hun aanvraag als voor de decentralisaties.

Keukentafelgesprekken
Twee derde van de mensen die aangewezen zijn op sociale voorzieningen van de gemeente krijgen een keukentafelgesprek. Zo’n gesprek is bedoeld om bij hulpvragen een volledig beeld te krijgen van de behoefte aan ondersteuning. Actal stelt dat er altijd een keukentafelgesprek zou moeten plaatsvinden bij een hulpvraag. De aanvraag moet zo veel mogelijk samen met de aanvrager worden ingevuld. Ook valt er volgens Actal nog veel winst te behalen door verbetering van de kwaliteit van het keukentafelgesprek. Mensen die prettig worden geholpen, ervaren de aanvraag als minder ingewikkeld en minder bureaucratisch. Zeker wanneer de aanvraag begrijpelijk blijft en minder juridisch jargon bevat.

Bezuiniging niet gehaald
Gemeenten zouden daarnaast slimmer gebruik moeten maken van gegevens die al bij de overheid bekend zijn. Daarvoor moet duidelijk worden welke gegevens gemeenten onderling mogen uitwisselen. Ze zijn daar volgens Actal vaak te voorzichtig in, waardoor mensen die hulp vragen nog steeds meerdere keren hetzelfde verhaal moeten vertellen en dezelfde gegevens moeten aanleveren bij verschillende instanties. Bij de decentralisaties stond een bezuiniging van 15 miljoen euro geboekt door vermindering van regeldruk bij gemeenten. Die afname is niet gehaald.

Verstuur dit artikel naar Google+

Gerelateerde artikelen

Reageer op dit artikel
















Even geduld a.u.b.

Reactie op dit bericht

Door bboadvies (Beleidsadviseur in de zorg) op
Dat was toch te verwachten als je de AWBZ opknipt in drie bekostigingstromen waarbij iedere bekostigingsstroom vraagt om legitimatie om toegang te krijgen tot de bekostiging. Het was voorspelbaar dat als gevolg hiervan geen integraal beleid gevoerd kan worden. Decentraliseren is een goede zaak , maar men had de AWBZ financiering niet moeten opknippen op de manier zoals dat is gebeurd. Hiermee wordt duidelijk dat het de overheid niet te doen was om meer kwaliteit te realiseren op een burgervriendelijke manier maar dat de bedoeling was om een bezuinigingsmaatregel te treffen welke uitgemond is in een bureucratische twist tussen de diverse financieringspartners ( Gemeente (WMO), Zorgkantoor (Wlz) en Ziektekostenverzekeraar (Zfw) en waarvan de burgers de dupe zijn.
Door Doodmoe (Moeder) op
Mijn zoon (33) met autisme en NAH valt (alleen vanwege grondslag GGZ) met voorheen AWBZ ZZP GGZC indicatie onder het regiem van de gemeente. Hij heeft 24/7 toezicht nodig en langdurige intensieve zorg en begeleiding. Het hele traject van aanvraag naar indicatie heeft mij fysiek en geestelijk gesloopt. Ook naderhand is het een hele administratie. In de AWBZ kreeg hij steeds de maximale indicatieduur. Bij de gemeente voor één jaar terwijl, ook voor deskundigen, zal zijn zorgvraag niet zal veranderen. Één jaar, dat betekent dat na elke 9 maanden het hele circus rondom indicatie en toekenning opnieuw begint. Ik heb nu besloten helemaal af te zien van zorg ofschoon mijn eigen artsen waarschuwen dat, als er geen zorg is voor mijn zoon, mijn levensverwachting aanzienlijk zal dalen. Maar aan de andere kant sloopt het indicatietraject mij ook. Dat is een dilemma, want ik wil graag dat, als mijn zoon alleen achterblijft, hij verzekerd is van bescherming en hulp. Wat moet ik doen, wat kan ik doen? Zonder bescherming en hulp zal hij verkommeren en vereenzamen. De politiek heeft deze groep in de steek gelaten, de gemeentes hebben al genoeg probleemgevallen.
Door Diana Kerkhoven (moeder van 3 kinderen met een beperking) op
De decentralisatie was alleen bedoeld om te bezuinigen, en als de gemeentes het niet aan de andere kant uit zouden geven was dat nog gelukt ook want de aanvraag voor hulp is alleen nog maar gecompliceerder geworden, mensen krijgen alleen maar minder of zelfs helemaal geen hulp meer, of de aanvraag is zo ingewikkeld dat mensen zelf afhaken. Tel daar nog bij op dat bij de keukentafelgesprekken al meteen wordt geopperd dat men niet meer de zorg kan krijgen die men had daar dat te duur is vinden gemeentes en dan ook nog dat als men wil verhuizen men maar af moet wachten hoe daar de regels rond de zorg in die gemeente is, want in veel gemeentes is het erg slecht geregeld en kan men bijna eigenlijk niet verhuizen, dan ook nog men pas kan weten hoe de zorg in de nieuwe gemeente geregeld is áls men verhuisd is, zit men dan in een slechte gemeente voor zorg zit men dus met de handen in het haar. Het mag toch geen belemmering zijn om te verhuizen als men een zorgvraag heeft ???? Gemeentes zeggen nu tegen nieuwe bewoners dat zij niet in de nieuwe gemeente mogen komen wonen omdat zij te duur zijn !!!
Door August Biels (gewezen gemeente-ambtenaar) op
De meeste aanvraagprocedures blijken eindeloze herhalingen van zetten te zijn, en veel keukentafelgesprekken zijn geen haar beter: veel vragen naar reeds op papier beantwoorde zaken.

Om nog maar te zwijgen over de verdeling of tig-tallen loketten, waardoor aanvragen meermalen moeten worden voorzien van dezelfde reeksen antwoorden die vaak al eerder bij eerdere aanvragen zijn beantwoord.

Iets wat door menige kenner van overheidsorganisaties al voorspeld is, overigens.....

Relevante Parlementaire Dossiers