of 59180 LinkedIn

Adviesraad: te vroeg voor oordeel over decentralisaties

Op verzoek van de Eerste Kamer en de minister van Binnenlandse Zaken deed de Rob samen met de Raad voor de financiële verhoudingen (Rfv) onderzoek naar de betekenis van de decentralisaties in het sociaal domein voor het functioneren van de lokale democratie en de kwaliteit van het openbaar bestuur.

Raadsleden zijn bijna ‘collectief zoekende’ naar hun verantwoordelijkheid en rol bij de ontwikkelingen in het sociaal domein. ‘Ze worstelen met de vragen die ze moeten stellen en naar instrumenten om relevante gegevens te krijgen en sturing te geven’, zegt Albertine van Vliet, lid van de Raad voor het openbaar bestuur (Rob). 

Op verzoek van de Eerste Kamer en de minister van Binnenlandse Zaken deed de Rob samen met de Raad voor de financiële verhoudingen (Rfv) onderzoek naar de betekenis van de decentralisaties in het sociaal domein voor het functioneren van de lokale democratie en de kwaliteit van het openbaar bestuur. Daarvoor werden twintig zeer verschillende gemeenten geraadpleegd, maar ook zorgaanbieders, cliënten, leden van wijkteams, huisartsen en schoolbestuurders. Volgens Van Vliet, lid van de Rob en oud-burgemeester van onder meer Amersfoort, is de Raad expres afgeweken van de gebruikelijke werkwijze; een afgerond advies. In plaats daarvan zijn ‘eerste waarnemingen’ bijeengebracht in een dynamisch (digitaal) document, dat telkens updates krijgt gedurende een meerjarig traject.

Kwetsbaar
Van Vliet: ‘Met betrekking tot de decentralisaties is onze overtuiging dat we na tweeënhalfjaar niet kúnnen zeggen wat goed gaat en wat niet. Daar is deze stelselwijziging te gigantisch voor. Als adviesorgaan moet je je kwetsbaar opstellen en niet meteen klaarstaan met een oordeel en een standaardboekje, omdat men dat van je gewend is. De leerervaring staat in ons traject centraal.’

Van Vliet zegt dat er lokaal nauwelijks politiek bedreven wordt met betrekking tot het sociaal domein. Het doet haar denken aan de jaren van naoorlogse wederopbouw, zegt ze. ‘Toen heerste een gezamenlijk gevoel: eerst moeten we het land opbouwen. Zo’n soort depolitisering zie je nu ook. Er is geen groene of rode jeugdzorg, net zomin als er reformatorische verkeersdrempels zijn. Er is alleen de jeugdzorg van onze stad.’

Sturend gedrag
Van Vliet vindt dat gemeenteraden structureel getraind moeten worden om meer sturend gedrag te ontwikkelen. ‘Veel gemeenten investeren in de kennispositie van de gemeenteraad, maar vaak nog op incidentele basis. Daarbij komt dat de colleges zelf ook nog niet altijd voldoende zicht hebben op de nieuwe doelgroepen, de totale kosten of de effecten van beleid om raadsleden adequaat te informeren.’

Lees het hele artikel in Binnenlands Bestuur nr. 10 van deze week (inlog)

Verstuur dit artikel naar Google+

Reageer op dit artikel
















Even geduld a.u.b.

Reactie op dit bericht

Door Keijzer op
Wanneer heeft men eens het lef het roer goed om te gooien? Dan lees je hierboven dat Raadsleden collectief zoekende zijn naar hun rol en verantwoordelijk t.a.v. het sociaal domein. De burgers waren volgens regering toch veel beter af met die decentralisatie??

Als iets slecht is georganiseerd, vraag je om chaos. Blijkkaar zijn het slechte dammers en schakers. Ze zien de gevolgen van zetten domweg niet, of willen het niet zien, ten koste van kwetsbare mensen.

Kan men nou werkelijk niet eens out of the box denken? Met iets origineels komen? Hoeveel raadsleden gaan per jaar naar die WMO cliënten, of mensen die bijstand aanvragen hebben gedaan. Volg dat eens een tijdje op, maar onverwachts uiteraard richting die afdelingen onder het dak van gemeentehuis zelf. Doe eens een oproep waar je als Raadsleden mag langskomen. Kijk de papierwinkel in bij cliënten thuis. De volle ordners. Of vraag toestemming om die centrale gegevens te mogen inkijken op het stadhuis zelf. Sociaal Wijkteam heeft toegang daartoe en bij WMO en wie nog meer? Veel wisselende krachten.

Ik zou de mantelzorgers niet graag de kost willen geven, die het meer energie kost om alle bureaucratie te lijf te gaan, met alle ergernissen van dien, dan het praktische werk daarbuiten.

Laat men eens een pilot opzetten voor het volgende:
Namelijk een landelijk uitgerold systeem van onafhankelijke zorg coördinators naast de huisarts. Taken:
• Indiceren
• Verwijzen
• Controleren
• Corrigeren
• Laagdrempelig en kan dichtbij die huishoudens aldus goed leren kennen.
• Privacy heel wat beter verzekerd. Nu niet aan de orde meer. Teveel niveau’s met sterk wisselende medewerkers.
• Eindelijk heeft cliënt/mantelzorger dan een steun tegenover die zorgeilandjes (incl. gemeente) met hun take it or leave it beleid.
* Gemeenteraad kan van deze zorg coördinator een jaarlijks rapportage krijgen wat die tegen komt in goede zin en slechte zin en dat uiteraard openbaar maken, zodat al die duur betaalde verantwoordelijken elkaar en anderen niet meer voor de gek kunnen houden en misschien de veldwerkers dan betere werkomstandigheden krijgen, die vaak nu maar hun mond houden voor de lieve vrede en/of behoud van hun baan. Het lijkt mij zo bepaald geen gezonde werkomstandigheid.
Door Keijzer op
Hoelang blijft dit getob zo doorgaan? Geen wonder dat de EU niet lukt. In een overbevolkt postzegelland lukt het al niet om De Zorg eens vlot, op tijd en adequaat te regelen en dat met zoveel gestudeerde hoofden en dus zoveel royaal betaalde banen en dus zoveel verantwoordelijken!

Eigenlijk is altijd alles in Nederland zo geregeld dat er geen probleemeigenaar is. Niet 1 persoon is af te rekenen hierop. Daarom sleept dit al sinds Fortuyn voort. Die had het al over een vraaggerichte Zorg, i.p.v. aanbodgericht. Aanbodgerichtheid is nog veel erger geworden!

Ineens een slecht voorbereide omwenteling en alle macht onder het dak van gemeentehuis en dat met een veel valse schijn geïntroduceerd: gemeente staat dichter bij de burger. Ja, om zoveel mogelijk af te knijpen is teveel nu aan de orde. Doorsnee burgers/cliënten zijn geen partij tegenover Gemeente of instellingen. Bureaucratisch, drempels hoog. Ik zie ontmoedigingsbeleid. Aanvraag voor bijstand 8 weken met verlenging mogelijk (wat dus als die 8 weken bijna voorbij zijn prompt gebeurt) van nog meer weken. Enorme aantasting privacy als je alle mensen optelt, waarmee je te maken krijgt.

Dat houdt desondanks in, dat wie zelf assertief is, er nog het meeste kan uitslepen, of iemand heeft die dat voor hem/haar doet. Je bent echt aan de goden overgeleverd als er geen eigen netwerk is die bijspringt bij calamiteiten of geld. Schiet men iets voor dat dringend meteen nodig is, kun je het niet meer aanvragen bij de bijstand. Zo zijn onze manieren in dit land. Ik zou de mantelzorgers niet de kost willen geven alle ergernis

Vaste afspraken van bijvoorbeeld 2x 1 uur per week van coaches. Die alleen administratief werk doen. De ene keer is het veel, de andere keer minder, maar in het tweede geval komt men niet minder, om die uren later bij meer bureaucratie beter te benutten.
Dan moeten er extra uren worden aangevraagd.

Een zorgaanbieder die iets wat telefonisch ook kan of per mail, afspraken maakt dat een cliënt daar toch weer heen moet, met coach. Dat is een bedrijf die hier gewoon mee kan doorgaan. Niemand piept blijkbaar.

Klachten? Slagers die eigen vlees keuren volgt daarop.
Door Joost op
Een raadslid weet toch ook wel wat crimineel is ?
Zo niet dan zitten ze niet op de juiste plek.
Het valt onder verantwoording om te melden.
Door Elisabeth Nymus (schrijfster jeugdroman"Seksueel Misbruik" en volwassenroman "Vrouw van") op
Ik heb tot nog toe weinig tot géén maatwerk gezien én al zeggen ze dat de gemeentes dicht bij de burgers staan...in elk geval kunnen ze géén medische beoordelingen laten doen door ambtenaren( en dat is tegenwoordig schering en inslag) Ook de verdeling WLZ en WMO is funest voor de juiste zorg te ontvangen. Er zijn al behoorlijk wat gemeentes waar de WLZ geïndiceerde zonder enig probleem in de WMO beland ( géén CIZ indicatie) en de WMO zorg ondermaats is ( ga maar naar de groepsvoorziening c.q. voetbalclub). Dit hadden ze nooit zo mogen doen en jammer genoeg moet ik toegeven dat door deze situaties er doden zijn gevallen. Noodkreet is hier op zijn plaats, zorg is niet zomaar over te nemen door een gemeente qua financiën en inzichten.
Door Ernst op
Het blijft jammer dat de overheid dit decentralisatie plan bedacht en doorgezet heeft want veel vreugde biedt het niet er zijn nog nooit zoveel problemen geweest in Nederland..