of 59250 LinkedIn

Radar

Er is momenteel veel aandacht voor de arbeidsmarktpositie van 55-plussers. Het programma Radar riep zelfs op het basisinkomen weer op de agenda te zetten naar aanleiding van hun berekening van de baankansen voor werkloze 55-plussers. Het programma rekende voor dat deze groep wel erg weinig kansen heeft. Laten we de cijfers vooral in perspectief blijven zien.

Uit cijfers van UWV blijkt dat in 2015 35% van de 55-plussers die in de WW terecht kwamen binnen een jaar weer werk vond. Dit is weliswaar lager dan het totale gemiddelde van 65%, maar hun positie is zeker niet kansloos. Het aantal werkenden uit de groep 55-65 jaar is in tien jaar tijd met maar liefst 50% toegenomen, terwijl het totaal aantal werkenden maar met 5% steeg. Dit komt vooral door de vergrijzing, verlenging van de pensioenleeftijd, toegenomen arbeidsparticipatie en een goede ontslagbescherming. Ook zien steeds meer werkgevers de meerwaarde van deze groep, nu de arbeidsmarkt krapper wordt. Anders gezegd: de Nederlandse arbeidsmarkt is er in de afgelopen jaren juist goed in geslaagd om 55-65-jarigen op te nemen.

 

Dat neemt niet weg dat we onze ogen niet moeten sluiten voor de groep die langdurig werkzoekend is of langdurig werkloos dreigt te worden. Deze hardnekkige werkloosheid lost zich niet vanzelf op. Er zijn gezamenlijke inspanningen nodig van werkgevers, UWV, gemeenten, het onderwijs en van de werkzoekende zelf. Uitzichtloos, kansloos en zinloos zijn in deze discussie loze begrippen. Als we hierin met onze mindset blijven vastzitten, wordt het een selffulfilling prophecy. Dit moeten we niet laten gebeuren!

 

Deze column is eerder verschenen in UWV Magazine.


Verstuur dit artikel naar Google+

Reageer op dit artikel
















Even geduld a.u.b.

Reageer op dit artikel

Door Sanne (ZZP'er) op
Uitzichtloos en zinloos zijn loze begrippen?? Voor mensen, die een WW- uitkering genieten, zal het in mindere mate gelden; aangezien zij beschikken over recente werkervaring.
Maar voor diegenen, die vanuit de bijstand hun stinkende best doen om aan het werk te komen, zijn dit geen loze begrippen. Want zij ervaren dit wel zo en mogen zelf uitvinden hoe ze omgaan met het telkens worden afgewezen, terwijl zij wel voldoen aan het functieprofiel (de meest gebruikte afwijzingsreden) maar niet beschikken over recente werkervaring.
Het enige wat zij te horen krijgen, is dat ze vooral moeten blijven solliciteren. Maar tot welke prijs?
De psychische ballast, die zij bij zich hebben van het telkens afgewezen worden, daar is volstrekt geen oog voor: dat mag de drager zelf uitzoeken!!!

Mijn reactie is gebaseerd op eigen ervaringen op het gebied van solliciteren: na 10 jaar solliciteren (2002 - 2013, ook met een krappe arbeidsmarkt), veel vrijwilligerswerk op het CV, (helaas) weinig werkervaring als gevolg van chronische ziekte en 4 werkervaringsplaatsen/ -stages door mijzelf geïnitieerd; heb ik mogen concluderen dat, ondanks het kloppen van mijn CV, de brief en mijn presentatie werkgevers mij niet wilden.Reden was veelal de beperkte werkervaring dan wel de angst voor mijn beperkingen. De ervaring, die besloten lag in het vrijwilligerswerk, werd altijd terzijde geschoven.

Uiteindelijk heb ik, op eigen kracht, de koers kunnen verleggen naar het ZZP-schap. Maar als het aan mijn inkomensconsulent bij de gemeente had gelegen, was ik doorgegaan met solliciteren zonder dat hij kon duiden hoe dat verder te doen in de wetenschap, dat brief, CV en presentatie kloppen. Ook mijn psychische ballast werd niet gezien door hem!
De ondersteuning vanuit de Bbz2004, die ik heb gehad, was er niet zonder slag of stoot, was 'slechts' 2 jaar nodig. Mijn psychische ballast heb ik ondertussen ook grotendeels kunnen verwerken.

Hoe lang moet iemand doorgaan met solliciteren?
Want er staan mensen uitzichtloos en kansloos aan de kant, omdat ze geen kans krijgen.
Hoezo 'loze begrippen'??

Contactgegevens

AfbeeldingUWV

Postbus 58285

1040 HG Amsterdam

www.uwv.nl

Reageren op onze artikelen? Mail naar concerncommunicatie@uwv.nl

Meer nieuws

UWVMagazine Online november 2017

Afbeelding

Quotumregeling overheid

In het kader van de Banenafspraak gaat per 1 januari 2018 voor overheidswerkgevers de quotumregeling in. Vanaf 2020 kan dit leiden tot het daadwerkelijk opleggen van boetes. Individuele overheidswerkgevers die niet voldoende extra banen hebben gecreëerd voor arbeidsgehandicapten, moeten straks betalen voor niet-ingevulde banen. In het UWV Magazine online lees je meer over de boete voor te weinig banen.

Whitepapers